محمدرضا عبدالملکیان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
محمدرضا عبدالملکیان
زمینهٔ کاری شاعر،
زادروز 1331
ایران، نهاوند
ملیت  ایران
محل زندگی ایران، تهران

محمدرضا عبدالملکیان از شاعران معاصر ایرانی است که در سال 1331 خورشیدی در نهاوند دیده به جهان گشود.

سبک اشعار[ویرایش]

او از شاعران نوگو و نوجوی عصر انقلاب محسوب می‌شود.در ابتدا به قالب چهارپاره‌های پیوسته روی آورد.اما بیشتر اشعارش در قالب نو نیمایی و سپید سروده شده است.اغلب شعرهای وی رنگ و بوی عاشقانه با درون‌مایه اجتماعی دارد که با لحنی ساده و خوش‌آهنگ به دور از ابهام بیان شده‌اند.[۱]

زندگی‌نامه[ویرایش]

عبدالملکیان، تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در نهاوند ادامه داد و پس از ادامه تحصیل در رشته کشاورزی، با اخذ درجه کارشناسی « مهندسی کشاورزی » در سال ۱۳۵۷ در موسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی دانشگاه تهران به کار مشغول و در سال ۱۳۶۳ به وزارت کشاورزی منتقل شد. او تحصیلات خود را تا مقطع کارشناسی ارشد در رشته مدیریت ادامه داد و در حال حاضر به عنوان مدیرکل دفتر آموزش‌های رسمی و حرف کشاورزی مشغول کار است.عبدالملکیان کار شعر را از دورة دبیرستان آغاز کرد و در سال ۱۳۵۴ نخستین مجموعه شعرش را منتشر کرد. او طی بیش از ۳۰ سال فعالیت شعری علاوه بر چاپ و انتشار چندین عنوان مجموعه شعر، عهده دار مسئولیت‌های گوناگون فرهنگی و ادبی نیز بوده است و از جمله در حال حاضر مدیر عامل دفتر شعر جوان، عضو هیئت مدیره انجمن شاعران ایران و عضو شورای عالی خانه هنرمندان است.وی پدر گروس عبدالملکیان، شاعر جوان ایرانی است. [۲]

آثار[ویرایش]

نمونه اشعار[ویرایش]

شعر آب و آیینه[۴]

تو چرا می‌جنگی؟

پسرم می‌پرسد،

من تفنگم در مشت،

کوله‌بارم بر پشت،

بند پوتینم را محکم می‌بندم

مادرم، آب و آیینه و قرآن در دست،

روشنی در دل من می‌بارد

بار دیگر پسرم می‌پرسد،

تو چرا می‌جنگی؟

با تمام دل خود می‌گویم:

تا چراغ از تو نگیرد دشمن

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]