روشنی بی‌پایان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

روشنی بی پایان والاترین مرتبه ی بهشت در دین زرتشت می‌باشد.در این دین بهشت به چهار مرتبه ی ستاره پایه, ماه پایه, خورشید پایه و روشنی بی پایان تقسیم می‌شود.[۱] در منابع پهلوی به آن "گرودمان" نیز گفته‌اند.[۲]

پانویس[ویرایش]

  1. آموزگار, ژاله - تفضلی, احمد.اسطوره زندگی زردشت.تهران.نشر چشمه.چاپ هشتم.۱۳۸۷.صفحه ۵۹
  2. هینلز, جان.شناخت اساطیر ایران.نشر چشمه.تهران.ص۹۹

جستارهای وابسته[ویرایش]