محمدقلی سلیم تهرانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از سلیم تهرانی)
پرش به: ناوبری، جستجو
محمدقلی سلیم تهرانی
Handwriting Mathnawi of Predestination (al-qada' wa'l-qadar) by Muhammad Quli Salim Tehrani.jpg
مثنوی قضا و قدر به دست‌خط سلیم تهرانی، موزه ملک
زادروز ؟
تهران، پادشاهی صفویان
درگذشت ۱۰۵۷ق/۱۶۴۷م
آگرا، پادشاهی گورکانیان
پیشه شاعر
لقب بیگ

محمدقلیبیگ تهرانی متخلص به سلیم (؟ -۱۰۵۷ قمری) شاعر فارسی‌زبان دربار مغولان هند در سدهٔ یازدهم هجری/هفدهم میلادی بود.[۱][۲][۳][۴]

زندگی و شاعری[ویرایش]

محمدقلی تهرانی در سالی نامعلوم در تهران زاده شد. به روزگار شاهجهان به هندوستان مهاجرت کرد و نزد او جایگاهی یافت. به سبک هندی سروده و سلیم تخلص گرفته. «در سرودن اقسام شعر و آوردن مضامین بکر و تازه دستی داشته‌است.» در هند، نخست نزد اسلام خان وزیر اعظم خدمت نمود، «در مدح او شعر بسیار گفته، اگرچه شهرتی در اخذ معنی مردم دارد اما معانی غریب و لطیف هم زادهٔ طبع خود دارد». در وصف کشمیر یک مثنوی تمام سرود.[۱]
سلیم تهرانی در سال ۱۰۵۷ق/۱۶۴۷م در هند درگذشت، ماده‌تاریخ آن از نظمی تبریزی[۱]:

تا که از دست داده‌است سلیم با ندم گشته روزگار ندیم
آنکه از زادن همانندشمی‌توان گفت شد زمانه عقیم
نکته‌سنجی که معجز قلمشبرتر آمد ز معجزات کلیم
در جهان فضیلت، از مرگشخللی اوفتاد سخت عظیم
آه از کید آسمان دغلوای از جور روزگار لئیم
در پی سال مرگ او بودمدل رقم زدک که:آه فضل سلیم

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ نظمی تبریزی، علی. دویست سخنور؛ تذکرةالشعرای منظوم و منثور. چاپ دوم. تابش، ۱۹۷۶. ۱۵۱. 
  2. آذر بیگدلی، لطفعلی بیگ. آتشکده آذر. انتشارات علمي، ۱۳۳۷. ۱۵. 
  3. سامی، شمس‌الدین. قاموس الأعلام. ج. چهارم. 1311. 2613. 
  4. نصرآبادی، محمدطاهر. تذکرة الشعراء. چاپخانه ارمغان، مهر ۱۳۱۷. ۲۲۷.