وحید قزوینی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

میرزا محمدطاهر وحید قزوینی، با نام کامل «عمادالدین میرزا محمدطاهر بن میرزا محمدحسین قزوینی» وزیر اعظم ایران و ادیب روزگار صفوی می‌باشد. در شعر به «وحید» تخلص می‌کرد.

زندگی[ویرایش]

در تذکرهٔ حزین از او به نام «وحید الزمان» یاد شده است و می‌گوید از تعریف بی‌نیاز است. میرزا طاهر وحید ابتدا منشی ساروتقی اعتمادالدوله، وزیر شاه صفی و شاه عباس دوم بود. او در اواخر پادشاهی شاه سلیمان و اوایل پادشاهی شاه سلطان حسین با لقب اعتمادالدوله وزیر اعظم بود. وحید قزوینی در تاریخ ۱۱۲۰ ه‍.ق. درگذشت. برادر او «محمدیوسف»، مؤلف تاریخ خلد برین است.

آثار[ویرایش]

رضاقلی خان هدایت گوید: «او دیوانی مشتمل بر نود هزار بیت دارد. وحید قزوینی تاریخی به نام عباس‌نامه، یا تاریخ طاهر وحید یا تاریخ شاه عباس ثانی نوشته‌است.» از او مجموعه‌ای نیز به جا مانده که گرچه دربرگیرندهٔ مطالب مهم تاریخی است اما انشای آن بسیار متکلفانه‌است.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ فارسی معین، جلد پنجم، چاپ بیستم، ۱۳۸۲ خورشیدی

پیوند به بیرون[ویرایش]