سپندی سمرقندی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ملا عبدالکریم سپندی سمرقندی
نام اصلی Мулло Абдулкарим Сипандии Самарканди
زادروز ۱۸۲۹ میلادی
سمرقند  ازبکستان
مرگ ۱۹۰۹ میلادی
سمرقند
محل زندگی سمرقند
پیشه شاعر
سبک نوشتاری غزل، مخمس و رباعی
فرزندان عبدالجلیل سپندی سمرقندی شاعر و خوشنویس

سپندی سمرقندی از شاعران پارسی‌گوی و تاجیک اهل سمرقند در ازبکستان است که در قالب‌های غزل، مخمس و رباعی شعر سروده‌است. وی از شاعران معروف زمان خود بوده و دیوان اشعاری در حدود ۲٫۵۰۰ بیت داشته که اکنون در دسترس نیست.[۱] سپندی سمرقندی همچنین هجوهٔ کل‌ابراهیم را نیز سروده‌است.

نمونه اشعار[ویرایش]

شب که آن دلبر مرا با خویشتن دمساز کردچشم شوخ و به انداز نیازم ناز کرد.
باغبان حسن سرو قامت ناز ترادر میان نونهال چمن ممتاز کرد.
در حریم بزم وصلت رخصت نظاره نیست،گر به روی مهر نتوان چشم حیرت باز کرد.
از شکست ساغر دل ناله‌ای آمد به گوش،چینی فغفور هم نتواند این آواز کرد.
در دم از جور فلک غافل مباش،باز در انجام سازد آنچه در انجام کرد.
بهر او خود را سپندی سوختم چندان که چرخ،صدهزار آینه از خاکسترم پرداز کرد.

منابع[ویرایش]

  1. مسلمانیان قبادیانی، رحیم. «پسندی سمرقندی». بنیاد دائرةالمعارف اسلامی. بازبینی‌شده در ۲۴ مرداد ۱۳۹۱.