یوسف عروضی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

یوسف عروضی شاعر و ادیب قرن چهارم و اوایل قرن پنجم ایران است. وی از اولین علمای علم عروض بوده‌است. ابوعبدالله ادیب در ابتدای کتاب تاریخ وصاف می‌گوید: «یوسف عروضی صدرنشین رستهٔ عروضیان است» از اشعار وی ۱۹ بیت باقی مانده‌است.[۱]

نمونه شعر:
چون خواجه به تیم آید لشکر به دو نیم آید آرایش دل شاید روزی که نعیم آید
و نیز:[۲]
هیچ مبین سوی او به چشم حقارت ز آنکه یکی جلد گربز است و نونده

منابع[ویرایش]

  1. صفا. تاریخ ادبیات در ایران. ۴۳۷. 
  2. علی‌اکبر دهخدا و دیگران، سرواژهٔ «نونده»، لغت‌نامهٔ دهخدا (بازیابی در ۱۵ اکتبر ۲۰۱۶).