ابومنصور معمری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
ابومنصور معمری
نام اصلی ابومنصور بن محمد (احمد؟) بن عبدالله
زادروز نا مشخص- ولی زنده در ۳۴۶ هجری قمری
ملیت ایرانی
مذهب احتمالاً تشیع
رویدادهای مهم گردآوری منابع و راویان شاهنامهٔ ابومنصوری و تدوین آن
پیشه دستیار ابومنصور محمد بن عبدالرزاق
کتاب‌ها مقدمهٔ شاهنامهٔ ابومنصوری

اَبومَنْصور مَعْمَری (مُعَّمَری) وزیر ابومنصور محمد بن عبدالرزاق، سپهسالار و فرمانروای طوس و خراسان در روزگار سامانیان بود که شاهنامهٔ ابومنصوری در دوران او تدوین شده‌است.[۱] از عبارت «درود…برمحمد (ص) و اهل بیت و فرزندان او…» در مقدمهٔ شاهنامهٔ ابومنصوری می‌توان احتمال داد که ابومنصور معمری همچون ابومنصور محمد بن عبدالرزاق، گرایش‌های شیعی داشته‌است. نام ابومنصور معمری در مقدمهٔ شاهنامهٔ بایسنقری، سعود بن المنصور المعمری آمده که در خدمت پدر ابومنصور محمد بن عبدالرزاق نیز بوده‌است.

در روزگار سامانیان که کوشش‌های فراوان برای احیاء و ترویج فرهنگ و زبان فارسی صورت می‌گرفت، ابومنصور معمری از سوی ابومنصور محمد بن عبدالرزاق مأمور شد که «خداوندان کتب [خداینامه‌ها] را از دهقانان و فرزانگان» از طوس و دیگر شهرهای خراسان فراز آورد تا تاریخ و داستان‌های کهن ایران را از زبان پهلوی به فارسی دری ترجمه و تدوین کنند. براساس مقدمهٔ شاهنامهٔ ابومنصوری، نسب ابومنصور معمری و ابومنصور محمد بن عبدالرزاق از طریق فرمانروایانی مشهور به کنارنگ به منوچهر پیشدادی می‌رسد. گرچه بیرونی اینگونه سلسله‌نسب‌ها را برساختهٔ سخن‌پردازان دانسته، اما به گفتهٔ مینورسکی، سلسله‌نسب‌های این دو تن تا کنارنگ می‌تواند بهره‌ای از حقیقت داشته باشد.[۲]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]