ابوالحسن علی‌الاعلی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

سید ابوالحسن اصفهانی معروف به ابوالحسن علی‌الاعلی شاعر و صوفی سده هشتم هجری است.

او از نویسندگان و عارفان بزرگ بود و کتاب‌های بشارت نامه، توحید نامه، قیامت نامه و محشر نامه را نوشته است. [۱]

زندگی نامه[ویرایش]

ابوالحسن علی‌الاعلی (زاده ٧۵۴ ه.ق) دستگرد، اصفهان بود. علی‌الاعلی در نوزده سالگى در سال ٧٧٣ به خدمت فضل‌الله حروفى رسید و دیرى نگذشت كه با دختر وى ازدواج كرد و بعد از كشته شدن فضل‌الله حروفى، جاشنین او شد.

ابوالحسن علی‌الاعلی پس از قتل حروفى به آناتولی گریخت و در آنجا به خانقاه بکتاشیان وارد شد و عقاید حروفی را به مذهب بکتاشیان وارد کرد.[۲]

ابوالحسن علی‌الاعلی در سال ٨٢٢ به قتل رسید.[۳]

نمونه شعر[ویرایش]

ای بهشت جاودانم روی تو با محبت عرش نامه روی تو
تا بخوانم روضه‌ی باکوی تومیرسد از نامه‌ی نو بوی تو

[۴]

منابع[ویرایش]

  1. «ابوالحسن علی‌الاعلی».
  2. شبکه اینترنتی آفتاب، سیدشاه فضل‌الله حروفی نعیمی استرآبادی، نوشته‌شده در ۲۲ شهریور ۱۳۸۵؛ بازدید در ۱۰ خرداد ۱۳۹۵.
  3. نصیری، محمدرضا (۱۳٧٧). اثر آفرینان- جلد ششم. تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی.
  4. «اثر ابوالحسن علی‌الاعلی».