خاکشی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

خاکشیر (خاکشی)
Khakeshir45.JPG
رده‌بندی علمی
فرمانرو: گیاهان
(طبقه‌بندی‌نشده): نهان‌دانگان
(طبقه‌بندی‌نشده): دولپه‌ای‌های نو[۱]
(طبقه‌بندی‌نشده): رزیدها[۲]
راسته: راسته کلم[۳]
تیره: شب‌بویان[۴]
سرده: خاکشیر (سرده)
گونه: S. sophia
نام دوبخشی
Sisymbrium sophia

خاکشی (نام عمومی: Flixweed / نام علمی: Descurainia sophia)، که با نام خاکشیر نیز شناخته می‌شود، گیاهی یک‌ساله یا دوساله و از تیره شب‌بویان است.

خاکشی در دشت و کوهستان می‌روید و بلندی ساقه آن تا یک متر نیز می‌رسد. پایین آن کرک‌دار و بالای آن بدون کرک است.

تخم این گیاه همان خاکشیر است، که ریز و کمی دراز است، و معمولاً به دو رنگ قرمز با طعم کمی تلخ و قرمز تیره وجود دارد.

ترکیبات شیمیایی[ویرایش]

خاکشی دارای تعدادی اسید چرب، مانند اسید لینوئیک، اسید لینولنیک، اسید اولئیک، اسید پالمتیک و اسید استئاریک است. همچنین که در آن اسانس روغن فرّاری وجود دارد که دارای مواد بنزیل و ایزوسیانات است.

علف هرز یا محصول صادراتی[ویرایش]

در صورتی که خاکشی در باغ‌ها به صورت خودرو سبز شده باشد، علف هرز محسوب شده و ریشه‌کن می‌شود. ضمن این‌که دام هم علاقه‌ای به این گیاه ندارد، و این یعنی خاکشی از علوفه دامی به حساب نمی‌آید.

صادرات خاکشیر ایران در سال ۲۰۱۸، حدود ۴٫۵ میلیون دلار و به مقاصد عمده شامل کشورهای پاکستان، امارات متحده عربی، عراق، آلمان، هند، اتریش و فرانسه بوده است.

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Eudicots
  2. Rosids
  3. Brassicales
  4. Brassicaceae