زیره

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
Caraway
Carum carvi - Köhler–s Medizinal-Pflanzen-172.jpg
آرایه‌شناسی (زیست‌شناسی)
فرمانرو: گیاهان
(طبقه‌بندی‌نشده): گیاهان گلدار
(طبقه‌بندی‌نشده): دولپه‌ای‌های نو
(طبقه‌بندی‌نشده): آستریدها
راسته: کرفس‌سانان
تیره: چتریان
سرده: زیره سیاه اروپایی (سرده)
Species: C. carvi
نام علمی
Carum carvi

زیره دانه‌ای معطر و ضدنفخ است که در آشپزی و پزشکی کاربرد دارد و در دو نوع زیره سبز (با نام علمی: Cuminum cyminum) و زیره سیاه (با نام علمی: Carum carvil) وجود دارد که دومی به «زیره ایرانی» معروف است.

دانه‌های زیره با چوب، کوبیده می‌شود. این دانه به صورت خودرو در افغانستان، ایران، ازبکستان، تاجیکستان، ترکیه، مراکش، مصر، هند، کوبا، سوریه، مکزیک و شیلی رشد می‌کند. این دانه در فلسطین به صورت خودرو رشد نمی‌کند اما در زمان گذشته در آنجا کشت می‌گردید.

گیاه آن شبیه بوته هویج است برگ‌هایش ۲۰ الی ۳۰ سانتی‌متر و ارتفاع گیاه حدود ۵۰ سانتی‌متر است. میوه آن (که به اشتباه دانه گفته می‌شود) به اندازه دو میلی‌متر و هلالی شکل و دارای ۵ خط برجسته‌است. بیشترین زیره در ایران، در شهر کرمان رشد می‌کند. بهترین و مرغوبترین زیره مربوط به شهرستان بافت استان کرمان می‌باشد که به صورت خودرو رشد می‌کند.

جویدن مقداری زیره برای از بین بردن بوی بد دهان، بوی سیر و بوی پیاز بسیار مفید است. زیره درمانی برای رفع سوءهاضمه است. مصرف آن به کسانی که سوءهاضمه دارند، استفاده در بیشتر غذاها را تأکید می‌کنند.

حد مجاز مصرف[ویرایش]

دوز مصرف متوسط آن 300 تا 600 میلی گرم داور است که معادل 5 تا 10 میوه در روز می‌باشد.

بهترین زمان مصرف[ویرایش]

۱ الی ۲ ساعت پیش یا پس از غذا.

مواد موثر[ویرایش]

ترکیبات مهم روغن فرار آن شامل کومین آلدهید، گاما ترپن ها، بتا پینن ها، p- سیمن و 1و3- p- منتاندیال هستند و پتروسلیک اسید و پالمیتیک اسید از اسیدهای چرب مهم می‌باشند.

تداخل‌های دارویی[ویرایش]

مصرف زیره با داروهای دیابت تداخل دارد. این گیاه، ممکن است قندخون را کاهش دهد و مصرف آن به همراه این داروها می‌تواند باعث افت شدید قندخون شود. برخی از این داروها عبارتند از انسولین، کلرپروپامید، تولبوتامید و پیوگلیتازون.

منابع[ویرایش]

دمنوش نیوشا .1397 منبع معتبر اطلاع‌رسانی چای و گیاهان درمانی

  • ناصری، ابوالقاسم. دانستن آثار صد گیاه. چاپ اول. تهران: بی‌نا، ۱۳۳۰. ۱۲۸. 
  • Global Corp Database