لبو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
لبو در قابلمهٔ مسی

لبو همان چغندر پخته‌ است. در زبان آشور و بابل چغندر را لپتو می‌خوانده‌اند و در آرامی لپتا و لیپتا می‌نامیده‌اند و بعید نیست که اصل لبوی فارسی همین باشد.[۱]

مواد مغذی و ترکیبات مؤثر: فولات، کلسیم، منگنز، پتاسیم، آهن، بتانین، اسیدمالونیک، الکل گیاهی، ساپونین، پروتئین و فیبر.

خواص مفید: ضد سرطان، ضدالتهاب، آنتی اکسیدان، تقویت دستگاه ایمنی، افزایش قدرت جذب اکسیژن در سلول‌ها، تحدید جوانی، سم زدا

معمولاً این گیاه به روش آب پز یا بخارپز یا مخلوط در غذا ( انواع سوپ و آش ) پخته می شود .

منابع[ویرایش]

  1. لغت نامه دهخدا، به نقل از مجله یغما شماره اول سال سوم، مقاله پورداود