سیاه‌دانه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
سیاه‌دانه
Nigella sativa - Köhler–s Medizinal-Pflanzen-227.jpg
سیاه‌دانه دمشقی (راست) و سیاه‌دانه (چپ)
آرایه‌شناسی
فرمانرو: گیاهان
دسته: گیاهان گلدار
رده: دولپه‌ای‌ها
راسته: گل‌های ساعت
تیره: آلالگان
سرده: سیاه‌دانه‌ها
Species: N. sativa
نام علمی
Nigella sativa
دانه‌های گیاه سیاه‌دانه

سیاه‌دانه، یا «شونیز» (انگلیسی: Nigella Sativa‎) گیاهی یک‌ساله و گلدار و بومی جنوب غربی آسیا است.

در ایران این گیاه به‌ویژه در اراک و اصفهان به فراوانی می‌روید.[۱]

سیاه‌دانه از قدیم‌الایام تا امروزه به شکل‌های گوناگون ازجمله «عصاره، روغن، دانه و...» به عنوان نوعی داروی گیاهی برای کمک به درمان برخی بیماری‌ها در طب سنتی کاربرد داشته و دارد.[۲]

سیاه‌دانه از راستهٔ گل‌های ساعت (Ranunculales) و تیرهٔ آلالگان (Ranunculaceae) است. دانه‌اش دارای اثر قاعده‌آور، ضد کرم، ضد باکتری، مسهل و زیادکننده ترشحات شیر است.[۱]

سیاه‌دانه مزه‌ای تلخ و ادویه‌ای دارد با کمی ته‌مزهٔ توت فرنگی. از سیاه‌دانه در شیرینی‌جات و شربت‌ها و لیکورها استفاده می‌شود. بر گونه‌ای از نان پاکستانی معروف به نان پیشاوری همیشه سیاه‌دانه می‌پاشند.

دانه‌های گیاه سیاه‌دانه.
خواص عالی

نام‌های دیگر[ویرایش]

سیاه‌دانه، سیاه تخمه، سرنیچ سیاه، سنوخ سیاه، کمون اسود، شونیز، شونوز و کمون هندی[۳]

همچنین سیاله،سیاوله و سیاسونی(جافی) گفته می شود که به زبان کُردی است. برخی روایات اسلامی این گیاه را درمان هر دردی جز مرگ معرفی کرده اند

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۳۰ سپتامبر ۲۰۰۷. دریافت‌شده در ۱۱ آوریل ۲۰۰۷.
  2. «خواص سیاه‌دانه».
  3. عصر ایران، جنسینگ ایرانی را بشناسید

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Nigella sativa». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۱۱ آوریل ۲۰۰۷.