شور (خوردنی)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
یک کاسه شور، شامل گل کلم، سیر و هویج
شیشه‌ای که شور در آن تهیه شده‌است، نسبت هویج به گل کلم در این نگاره به خوبی نمایان است.
شیشه‌ای که شور در آن تهیه شده‌است، این نگاره برای نشان دادن بزرگی ظرف تهیه شده‌است.

در آشپزی ایرانی، به سبزیجاتی که در آب شور نگاه داشته می‌شوند، شور می‌گویند. هدف از اینکار تازه نگاه داشتن و طعم‌دار کردن سبزیجاتی مثل خیار، گل کلم، لوبیای سبز، کلم‌برگ و… است. برای طعم‌دار کردن شورها معمولاً از ترخون، سرکه و سیر استفاده می‌شود.[۱]

علوه بر سبزیجات؛ میوه، ماهی، و گوشت را نیز در آب‌نمک به عمل می‌آورند؛ و به گوشتی که با آب‌نمک عمل‌آوری شده باشد «گوشت آب‌نمکی» می‌گویند.

تهیه شور[ویرایش]

فصل تهیهٔ شور معمولاً بهار و تابستان است که سبزیجات تازه به فراوانی یافت می‌شود. به فرایند تهیهٔ شور در اصطلاح شور انداختن می‌گویند.

مواد اصلی نگهدارنده در شور محلول سرکه، نمک و آب است. سبزیجات مناسب برای شور شامل خیار قلمی، گل کلم، هویج، سیر و پیاز می‌باشند. ادویه مرسوم فلفل سیاه، سیر و سبزیجات معطر مانند ترخون، برگ مو یا برگ آلبالو است.

انواع شور[ویرایش]

  • خیارشور
  • کلم شور
  • شور مخلوط
  • شور نخود فرنگی
  • شور چغاله
  • شور برگ انگور
  • شور ذرت
  • شور غوره
  • شور زیتون
  • شور گوجه سبز
  • شور کلم قرمز
  • شور گل کلم با آب لبو
  • شور کلم بروکلی
  • شور فلفل قرمز
  • شور چنبر خیار

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]