کندر (گیاه)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
گیاه کندر.

کُندُر (Olibanum) گیاهی دارویی از راسته افراسانان (Sapindales) است. یکی از مزایای آن تقویت حافظه بوده و از شیره آن هم به عنوان خوشبوکننده استفاده‌می‌شود. شیره کندر را معمولاً با اسپنددانه می‌جوشانند و مصرف می‌کنند. در روایت شیعه توصیه به مصرف کندر شده‌است و در عربی به آن صمغ معنوی می‌گویند.

نام علمی این گیاه Boswellia thurifera یا B. sacra و همچنین B. carterii است. طعم این عصاره بسیار تلخ است.

کاربردهای پزشکی و دارویی[ویرایش]

میوهٔ این گیاه را (که پوسته‌ای چرب دارد و به اندازهٔ یک نخود است) خام می‌خورند. همچنین در فارس میوه آن را می‌کوبند و غذایی به نام او بنه (آب بنه) از آن بدست می‌آورند. میوهٔ نرسیده و خام آن را بنوشکه گویند که نوعی ترشی به همان نام از آن درست می‌کنند و با دانه‌های رسیدهٔ آن بنه شور درست می‌کنند که نوعی تنقلات است. همچنین، کندر پس از جوشاندن به ماده‌ای به نام سقز تبدیل می‌شود که مانند آدامس حالت ارتجاعی دارد، با این تفاوت که سقز بعد از فرودادن هضم می‌شود. طبق تحقیقات جدید تأثیر خوبی بر التهاب روده دارد.[۱]

صمغ کُندُر یَمَنی

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]