نقل

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

نُقل نوعی شیرینی است؛ که معمولا به رنگ سفید است و از سوغات معروف شهر ارومیه می‌باشد که از شیره شکر و چیزهای نظیر دانه‌های معطر هِل، تخم گشنیز یا خِلال بادام و گردو و پسته مانند آن پخته‌ می‌شود. و همچنین با گیاهانی مانند گل محمدی و گل‌پر و گیاهانی نظیر آنها تزئین و استفاده میشود.

کاربرد نُقل[ویرایش]

نُقل‌ها در اندازه و با طعم‌های متفاوتی تولید می شوند و معمولا به جای قند مورد استفاده قرار می گیرند، زیرا علاوه بر دارا بودن طعم و عطر فوق العاده، بخصوص در نُقل بیدمشک، نسبت به قند نرم‌تر است. در ایران، از زمان‌های خیلی دور نقل به عنوان نماد شادی بوده است و به همین خاطر، طبق سنت دیرینه در مجالس عروسی، روی سر عروس و داماد نُقل می‌ریزند.

نحوه تهیه نُقل[ویرایش]

نُقل در طول تاریخ از عملیات دراژه‌زنی هر نوع خشکبار با روکش شکر حاصل می‌شده‌است که این امر حدود ۲۵ سال پیش به کمک دستگاه‌های دراژه‌زنی از حالت دستی خارج شد و نُقل امروزی در واقع محصول ماشینی نقلی است که سال‌ها پیش با زحمت فراوانی به صورت سنتی تهیه می‌شد. امروزه نقل باطعم‌های متنوع (بهارنارنج، یاس، زعفران،...) و با مغز انواع خشکبار نظیر گردو، بادام درختی و بادام زمینی تولید می‌شود.


تهیه نُقل[ویرایش]

برای تهیه انواع نقل از ترکیباتی همچون آب، شکر، کرم تارتار، وانیل، گلاب، مغز گیاهی (مغزگردو، خلال بادام، مغز پسته، بادام زمینیبیدمشک و تخم‌های گیاهی نظیر شنبلیه استفاده می‌شود. بسته به نوع نقل، برای ایجاد طعم و عطر از گل محمدی، زعفران، وانیل، گلاب غلیظ، زنجبیل، دارچین و تخم شنبلیله استفاده می‌کنند.

شکر سفید مخصوص و یا شیره انگور از جمله موادی هستند، که برای شیرین کردن نقل مورد استفاده قرار می‌گیرند، اما از آن جایی که این نوع شیرین‌کننده‌ها سبب خشکی و سفتی نقل می‌شوند، کرم تارتار را به این ترکیب اضافه می‌کنند، تا نقل سفت نشود.

علاوه بر تمام موادی که به عنوان ترکیبات نقل به آنها اشاره شد، در ارومیه برای تهیه نقل از گیاه بیدمشک استفاده می‌شود، چرا که طعم و عطر فوق العاده‌ای به نقل می‌بخشد.


منابع[ویرایش]

  • فرهنگ معین، نوشته محمد معین (مالکیت عمومی) نشر سرایش