شیربرنج

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

شیربرنج یا شیربا، یک نوع چاشت می باشد که از شیر و برنج تهیه میشود.معمولا از برنج ریز یا شکسته یا نیم دانه استفاوه میشه و بعد از خیس کردن ان بر روی حرارات طبق روش برنج درست کردن میگذارن تا به جوش بیاد بعد از جو امدن و زمانی که آب برنج کشیده شد شیر را به ان اصافه میکنن و میگذارند به آرامی جوش بزند و برنج کامله حالت خمیری و له شده به حود بگیرد و سپس بعصی ها دم میکنن و بعصی ها با همون روش ساده رو گاز می‌پزند و دم نمیکنند و سپس بعد از اماده شدن که حالت له شدم و به اصطلاح شفته شدن گرفت با شکر یا شیره انگور و دارچین و یا عسل سرو میکنن

البته از قدیم بیشتر با شکر و شیره می‌خورند ولی امروزه هم عسل و هم دارچین هم استفاده میشه همچنین به آن «آش شیر» نیز می گویند.[۱][۲]

تاریخچه

«شیربا» در شاهنامه فردوسی نیز به کار رفته‌است.[۳]

در مازندران مراسمی تحت عنوان تمنای باران وجود دارد که در یکی از آیین‌های آن، همهٔ اهالی روستا شیر و برنج جمع می‌کنند و با آن شیربرنج درست کرده، می‌خورند و مقداری از آن را با این باور که باران ببارد، روی پشت بام می‌ریزند.[۴]

ارزش غذایی

شیربرنج به‌جهت دارا بودن شیر (منبع غنی از کلسیم) و برنج (سرشار از ویتامین‌های گروه ب) و همچنین طعم‌دهنده‌های مقوی و آرام‌بخش اعصاب مانند هل و گلاب، مفید است.[۵]

دیگر

شیر برنج را می توان به صورت سرد و به صورت داغ نیز میل کرد. در هر دو صورت طعم خوشمزه خود را دارد. این غذا را می توانید برای صبحانه و حتی وعده های نهار و شام نیز طبخ نمایید.

جستارهای وابسته

پانویس

  1. لغتنامهٔ دهخدا، سرواژهٔ «شیربرنج» و «شیربا».
  2. فرهنگ فارسی معین، سرواژهٔ «شیربرنج» و «شیربا».
  3. «همی بود یک چند با مهتران». پارست. دریافت‌شده در ۳ اسفند ۱۳۸۸.[پیوند مرده]
  4. «سنت‌ها وباورها مردم مازندران در زمینه آب». پایگاه اطلاع‌رسانی آب منطقه‌ای مازندران. دریافت‌شده در ۳ اسفند ۱۳۸۸.
  5. «طرز تهیه شیربرنج و فرنی». آکاایران. دریافت‌شده در ۳ اسفند ۱۳۸۸.

منابع

پیوند به بیرون