قیسی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
قیسی خشک شده
آماده‌سازی زردآلو برای تهیه برگه زردآلو
آماده‌سازی زردآلو برای تهیه برگه زردآلو

قِیسی نوعی از زردآلو [۱][۲] است که بسیار شیرین و مطبوع است و در بیشتر نقاط ایران یافت می‌شود. قیسی با برگه زردآلو فرق می کند. فرق آنها در میزان آب موجود یعنی رطوبت، مزه، و خواصی است که هرکدام برای سلامتی دارند است. قیسی یکی از سوغاتی‌های آذربایجان شرقی و تبریز و همچنین شاهرود می‌باشد. دو نوع قیسی وجود دارد قیسی گوگردی و قیسی آفتابی. قیسی های گوگردی تولیدی ایران معمولا به کشورهای همسایه صادر می‌شود. قیسی آفتابی نیز که از مرغوبیت بالایی برخوردار است بیشتر در شهرها و مناطق آذربایجان تولید می‌شود. مربای قیسی آفتابی از دسرهای مشهور تبریز است که برای تهیه آن پس از آماده‌کردن برگه‌ها، از خشک‌کن، فر و یا قرار دادن در زیر نور آفتاب استفاده می‌شود.

شرکت افتاب پارلان ارس یکی از بهترین شرکت های تولید و صادرات قیسی در ایران می باشد که کیفیت قیسی های آن زبانزد است.

در کتاب‌ها قیسی حاوی مواد مغذی نظیر همچون سایر میوه‌های خشک، قیسی نیز حاوی مواد مغذی نظیر فیبر، ویتامین‌های A و C و پتاسیم و آهن است.[۳]

منابع[ویرایش]

  1. آنندراج
  2. غیاث اللغات
  3. تبیان، موسسه فرهنگی و اطلاع رسانی. «قیسی و خواص بی شمار آن». article.tebyan.net (به Persian). دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۱-۰۷.