قیسی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
به زردآلو خشک شده قیسی نیز می گویند.

قِیسی نوعی از زردآلو [۱][۲] است که بسیار شیرین و مطبوع است و در بیشتر نقاط ایران یافت می‌شود. همچنین برگه زردآلوی خشک شده که در مواردی حاوی مغز زردالو نیز باشد را قیسی می‌نامند و به آن «برگه» نیز گفته می‌شود. قیسی یکی از سوغاتی‌های آذربایجان شرقی و تبریز و همچنین شاهرود می‌باشد.بخشی از قیسی تولیدی ایران به کشورهای همسایه صادر می‌شود. قیسی آفتابی که از مرغوبیت بالایی برخوردار است بیشتر در شهرها ومناطق آذربایجان تولید می سود.مربای قیسی آفتابی از دسرهای مشهور تبریز است. برای تهیه قیسی پس از آماده کردن برگه ها، از خشک کن، فر و یا قرار دادن در زیر نو آفتاب استفاده می شود.

در کتب قیسی حاوی مواد مغزی نظیر همچون سایر میوه‌های خشک، قیسی نیز حاوی مواد مغذی نظیر فیبر، ویتامین های A و C و پتاسیم و آهن است.[۳]

منابع[ویرایش]

  1. آنندراج
  2. غیاث اللغات
  3. تبیان، موسسه فرهنگی و اطلاع رسانی. «قیسی و خواص بی شمار آن». article.tebyan.net (به Persian). دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۱-۰۷.