رشته‌خشکار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
رشته‌خشکار تفت‌داده و آماده مصرف.

رَشته‌خُشکار (گیلکی: Rashtè Khoushkaar) شیرینی سنتی گیلانی است. این شیرینی به عنوان شیرینی ویژهٔ ماه رمضان نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد که در گیلان و به‌ویژه طاهر گوراب گسکرات برای افطار آماده می‌شود نام این شیرینی از شکل این شیرینی که رشته گونه است گرفته شده[۱] در تهران نیز در مراکزی خاص به ویژه در ماه رمضان این شیرینی تهیه می‌شود.

محتویات اصلی آن آرد برنج، شکر، مغز گردو و ادویه‌جات معطر نظیر هل و دارچین است.[۲] رشته‌خشکار بر روی یک سینی که ازمس با خلوص بالا و داغ آماده می‌شود و پس از تحویل به مشتری باید آن را در خانه با کمی کره یا روغن تفت داد. سپس آن را در شربتی درست شده از آب، شکر، دارچین و هل (تقریباً شبیه به شربت زولبیا و بامیه) قرار داده و پس از چند ثانیه و شیرین شدن، قابل صرف است.

رشته شامل آرد برنج است که با وسایلی خاص و به وسیله سینی مسی گرم و شانه مخصوص این کار که از برنج ساخته می‌شود به نام قیف یا شانه مخصوص رشته ریزی گفته می‌شود، تهیه می‌گردد. خشکار علاوه بر این دارای محتویاتی داخلی است که در داخل شکم آن در هنگام تهیه قرار داده می‌شود. رشته‌خشکار به دلیل برخورداری از گلوکز و پروتئین گیاهی موجود در مغز گردو بسیار نیروبخش است.[۲]

منابع[ویرایش]