پرش به محتوا

بامیه (شیرینی)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
بامیه
نام‌های جایگزینتولومبا
گونهدسر
خاستگاهشام در امپراتوری عثمانی
منطقهخاورمیانه، کشورهای امپراتوری عثمانی سابق، قفقاز جنوبی، بالکان
مواد اصلیآرد، کره، نمک، آب، شربت، تخم‌مرغ

بامیه (بامیا) یکی از شیرینی‌های خاورمیانه است. همچنین در بسیاری از کشورها به عنوان تولومبا (ترکی استانبولی: tulumba) نیز شناخته می‌شود چون این دسر در غذاهای سرزمین شام از امپراتوری عثمانی سرچشمه گرفته‌است و هنوز هم در مناطق امپراتوری سابق باقی مانده‌است.[نیازمند منبع] این شیرینی یک خمیر سرخ شده در شربت است و اغلب با زولبیا جفت می‌گردد. مسلمانان ایرانی غالباً از زولبیا و بامیا در ماه رمضان هنگام افطار برای باز نمودن روزه خود استفاده می‌کنند.

زولبیا و بامیه

از مواد اولیه این نوع شیرینی می‌توان به نشاسته، آب و خمیرمایه اشاره کرد که بعد از ترش شدن و به اصطلاح ورآمدن آن را به آرد اضافه می‌کنند. سپس از تخم مرغ برای پف کردن بامیه استفاده می‌شود که البته این روش به تازگی به کار می‌رود و در گذشته کاربردی نداشته‌است؛ این تنها تفاوت میان بامیه قدیم با حال است. هنگامی که بامیه آماده شد آن را در شربت قوام‌یافته می‌اندازند تا شیره را به خود جذب کند.


بامیه عربی یا (بامیه عسلی)

نوعی دیگر بامیه که در ایران با نام بامیه عربی یا بامیه عسلی معروف است که معمولا تمام فصول سال در اغلب شهر های ایران در قنادی ها و سوپر مارکت ها یافت میشود این بامیه از بامیه مخصوص ماه مبارک رمضان بزرگ تر است و از ترکیب آرد سفید با مایه خمیر ترش یا مایه خمیر فوری و آب تهیه میشود .

در مغازه های قدیم بامیه پزی خمیر را داخل تغار های بزرگ با دست مخلوط میکردند و با یک چوب تقریبا 40 سانتیمتری خمیر را داخل کیسه های مثلثی شکل که با پارچه ضخیم دوخته شده و یک سر آن قیف بود میریختند و با فشار دادن کیسه خمیر را در روغن داغ میریختند تا پخته شود

پختن بامیه در دهه 40 در شهر زاهدان

جستارهای وابسته

[ویرایش]

منابع

[ویرایش]

      پیوند به بیرون

      [ویرایش]