زیره سبز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
Cumin
طبقه‌بندی علمی
فرمانرو: گیاهان
(طبقه‌بندی‌نشده): گیاهان گلدار
(طبقه‌بندی‌نشده): دولپه‌ای‌های نو
(طبقه‌بندی‌نشده): آستریدها
راسته: کرفس‌سانان
تیره: چتریان
سرده: Cuminum
گونه: C. cyminum
نام علمی
Cuminum cyminum
L.[۱]

زیره سبز یک گیاه گلدار از خانواده چتریان و گیاه بومی شرق مدیترانه تا هند است. از دانه‌های آن در غذاهای بسیاری استفاده می‌کنند. زیره عضوی از خانواده جعفری است. گیاه آن می‌تواند تا ۳۰-۵۰ سانتی متر رشد کند و گل‌هایی سفید و صورتی دارد و طول برگهایش به ۵-۱۰ سانتی متر می‌رسد.

Cumin seeds
مواد مغذی در هر ۱۰۰ گرم (۳٫۵ اونس)
انرژی ۱٬۵۶۷ کیلوژول (۳۷۵ کیلوکالری)
کربوهیدرات‌ها ۴۴٫۲۴ g
قندها ۲٫۲۵ g
فیبر ۱۰٫۵ g
چربی ۲۲٫۲۷ g
چربی اشباع شده ۱٫۵۳۵ g
پروتئین ۱۷٫۸۱ g
آب ۸٫۰۶ g
ویتامین آ معادل ۶۴ میکروگرم (۷٪)
ریبوفلاوین (ویتامین B۲) ۰٫۳۲۷ میلی‌گرم (۲۲٪)
نیاسین (ویتامین B۳) ۴٫۵۷۹ میلی‌گرم (۳۱٪)
ویتامین ب۶ ۰٫۴۳۵ میلی‌گرم (۳۳٪)
اسید فولیک (ویتامین B9) ۱۰ میکروگرم (۳٪)
ویتامین B۱۲ ۰ میکروگرم (۰٪)
ویتامین C ۷٫۷ میلی‌گرم (۱۳٪)
ویتامین E ۳٫۳۳ میلی‌گرم (۲۲٪)
ویتامین K ۵٫۴ میکروگرم (۵٪)
کلسیم ۹۳۱ میلی‌گرم (۹۳٪)
آهن ۶۶٫۳۶ میلی‌گرم (۵۳۱٪)
منیزیوم ۳۶۶ میلی‌گرم (۹۹٪)
فسفر ۴۹۹ میلی‌گرم (۷۱٪)
پتاسیم ۱٬۷۸۸ میلی‌گرم (۳۸٪)
سدیم ۱۶۸ میلی‌گرم (۷٪)
روی ۴٫۸ میلی‌گرم (۴۸٪)
درصدها نسبی‌اند
منبع: پایگاه اطلاعاتی مواد غذایی آمریکا

تاریخچه[ویرایش]

زیره از زمان‌های قدیم مورد استفاده بوده و در کاوش‌های سوریه اثاری از هزاره دوم قبل از میلاد پیدا شده و همچنین در سایت‌های باستان شناسی مصر باستان نیز مواردی استفاده از ان نیز پیدا شده‌است.[۲]

برای نخستین بار در ایران و سرزمین‌های مدیترانه‌ای کشت شده‌است. در روم باستان و مراکش نیز به عنوان ادویه وخوراکی در غذاها استفاده می‌شده‌است. در اروپا و در قرون وسطی در اسپانیا و مالت کشت می‌شده‌است و توسط استعمارگران اسپانیایی و پرتغالی به آمریکا معرفی شد. زیره انواع مختلفی داره که معروف ترین انها زیره سبز و زیره سیاه است که هر دو در آشپزی ایرانی استفاده می‌شود.

امروزه بیشترین کشت به ترتیب در کشورهای ایران٬ازبکستان ٬تاجیکستان ٬ترکیه، مراکش، مصر٬هند، سوریه، مکزیک، شیلی و چین است.

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. "Cuminum cyminum information from NPGS/GRIN". www.ars-grin.gov. Retrieved 2008-03-13. 
  2. Daniel Zohary and Maria Hopf, Domestication of plants in the Old World, third edition (Oxford: University Press, 2000), p. 206