کونفه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

کونفه یا كنافه (عربی: كُنافة، [ku’na:fa]، عربی شامی: [‘kna:fe]) (همچنین املاء های متعدد دیگر) یک دسر سنتی خاورمیانه ای است که در اکثراً قسمت‌های سابق امپراطوری عثمانی مثل ترکیه یا مصر تهیه و مصرف می‌شود. این دسر از خمیر رشته مانند نازک یا خمیر سمولینای بسیار نازک خیسانده شده در شربت شیرین با پایه شکر و لایه های پنیر یا سایر مواد اولیه مانند خامه لخته یا آجیل، بسته به منطقه، تهیه می شود. این دسر در جهان عرب، به ویژه در شام و مصر و مخصوصاً بین فلسطینی ها بسیار محبوب است. علاوه بر این، انواع دیگری از این دسر در ترکیه، یونان، بالکان و همچنین قفقاز تهیه می شود[۱].

کونفه
Künefe.jpg
کونفه ترک تولید شده در استان استان ختای
نام(های) دیگرKadeh (Assyrian), Kadaif, Künefe
نوعدسر
خاستگاهامپراتوری عثمانی[۲][۳]
منطقه یا ناحیهشام، جهان عرب، ترکیه، یونان، بالکان، قفقاز
ترکیبات اصلیخمیر،شکر، پنیر، پسته، گلاب، سرشیر و غیره
انواعمتعدّد
  •   پرونده‌های رسانه‌ای مربوط به کونفه در ویکی‌انبار 

در عربی، منظور از کَنافه (همچنین knafeh ، kunafa یا املاهای مشابه دیگر) ممکن است یا خود خمیر رشته ای و یا دسر کلی باشد. در ترکی، خمیر رشته ای به تل کادایف (tel kadayif) معروف است و دسر پنیری که از تل کادایف تهیه می شود، به عنوان کونفه (kunefe) شناخته می شود. در بالکان، خمیر رشته شده به طور مشابه به عنوان کادایف (kadaif) شناخته می شود و در یونان به نام کاتایفی (kataifi) پایه و اساس غذاهای مختلفی بصورت پیچیده شده و یا لایه لایه شده مانند دسر با آجیل و شربت شیرین معروف است[۱].

کنافه، شیرینی محبوب خاورمیانه ای است و در غزه نوعی خاص و مرغوب از آن را درست می‌کنند. معروف‌ترین نوع این شیرینی که در شربت شکر خیسانده می‌شود، کنافه نابلسی (نابلس، شهری در کرانه غربی رود اردن) است. کنافه نابلسی، مبدأ آن شهر نابلس فلسطین بوده و شاخص ترین و نمادین ترین دسر فلسطینی می باشد. در تهیه کنافه نابلسی از نوعی پنیر سفید نمکی به نام پنیر نابلسی استفاده می شود. این دسر در یک دیس گرد بزرگ آماده شده، با رنگ خوراکی نارنجی رنگی می شود و گاهی اوقات آن را با پودر پسته تزیین می کنند.در این نوع از کنافه یک لایه پنیر - که استفاده از آن در دسرهای فلسطینی معمول است- بین لایه‌های سمولینا (نوعی آرد سبوس‌دار) یا رشته خردشده قرار داده می‌شود. کنافه عربی یا غزه‌ای به شکل پیچ درست می‌شود و در آن به جای پنیر از مخلوطی از آجیل، جوز هندی و دارچین استفاده می‌کنند.[۴][۱]

ریشه شناسی لغت کنافه[۱][ویرایش]

لغت عربی کونافة (kunafah) از کلمه مصری قبطی kenephiten، نوعی نان یا کیک، ریشه می گیرد که شواهد اولیه آن در داستان های مصری هزار و یک شب یافت شده است. دیدگاه دیگر این است که این لغت از ریشه ای سمتیک به معنای کناره یا بال، از عربی کنافه (kanafa)، به معنی پهلو یا محصور گرفته شده است. به گفته ریشه شناس معروف سون نیسانیان، کلمه ترکی تل کادایف (tel kadayifi ) (پنکیک یا کرپ رشته ای) به نوعی خمیر شیرینی شبیه به ورمیشل که در کنافه (kanafeh) و سایر غذاها استفاده می شود، بر اساس کلمه عربی قطایف (qatayif) (نوعی پنکیک و کرپ) اطلاق می گردد که در اواخر سال 1501 در فرهنگ لغت ترکی-فارسی ظاهر شده است.

تاریخچه کنافه[۱][ویرایش]

یک داستان مشترک این است که این وعده غذایی برای برطرف کردن گرسنگی خلیفه ها در طول ماه رمضان به توصیه پزشکان ساخته شده است. روایت های مختلفی از سلسله فاطمیان مصر یا خلافت بنی امیه در سوریه وجود دارد. همچنین در برخی متون تاریخی اوایل قرن دهم گزارش شده است که تاریخچه این داستان از سلسه فاطمیان مصر است. هرچند که نوع ذکر شده در متون تاریخی لزوماً با نسخه های مدرن کنافه  مطابقت ندارند.

در قرن دهم هجری، در "کتاب الطبیخ" (طبیخ: هرچیز پخته شده، مانند غذا) نوشته ابن سیار الوراق که مجموعه ای از دستور العمل های غذا های عربی و فارسی و مشاوره تغذیه ای خلیفه عباسی است، به کلمه کونافه (kunafah) و یا به توصیفی از آن به گونه ای که امروز شناخته می شود اشاره نشده است. اگرچه، این کتاب یک فصل را به دسرهای تهیه شده با قطایف، به معنی کرپ که از آن کلمه ترکی کادایف (kadayif) و کلمه یونانی کاتایفی (kataifi) گرفته شده است، اختصاص داده است. در یک دستور العمل، قطایف با آجیل پر شده، کاملاً سرخ شده و روی آن شربت شکر-عسل ریخته می شود، که اساساً در مقایسه با دستور امروزی بدون تغییر مانده است. همچنين در توصیفات آمده که ورقه های بزرگ و نازک كرپ كه به پارچه شبيه هستند بنام روقاق (ruqaq)، بر روي يك ورقه فلزي گرد به نام طَبَق (tabaq) پخته شده، همراه با لایه های میوه، در شكر خیسانده می شود.

در قرن سیزدهم هجری در "کتاب الطبیخ فی المغرب و الاندلس" (کتاب آشپزی از مغرب تا اندلس) که نویسنده آن ناشناس است از کلمه کونافه برای توصیف کرپ تهیه شده از خمیر نازک بر روی یک تابه هندی یا "آینه" (طَبَق) استفاده شده و آن را معادل روقاق می داند. این کتاب همچنین یک دستور العمل برای قطایف عباسی (کرپی که در اندلس به نام musahhada خوانده می شود) ارائه می دهد که از همان خمیر استفاده می کند اما کونافه نسبت به آن نازک تر درست می شود درست "مانند یک پارچه نازک". این کتاب تعدادی دستور العمل دسر کونافه ارائه می دهد که به صورت لایه لایه با پنیر تازه، پخته شده و با شربت عسل و گلاب سرو می شوند. یا به صورت تکه هایی مثل برگ گل رز بریده شده و با عسل، آجیل، شکر و گلاب پخته می شود.

ابن الجزری از یک بازرس بازار قرن سیزدهمی روایت می کند که در زمان مملوکان در طول شب تمام دمشق را طی کرد تا از کیفیت کونافه، قطایف و دیگر مواد غذایی مربوط به ماه مبارک رمضان اطمینان حاصل کند.

در اواخر قرون وسطی، تکنیک جدیدی ابداع شد که در آن خمیر نازک از یک محفظه سوراخ شده روی یک ورقه فلزی چکانده میشد و رشته های مویی ایجاد می کرد. یک ترجمه ترکی عثمانی اواسط قرن پانزدهم هجری از "کتاب الطبیخ" نوشته محمد بن حسن البغدادی چند دستور العمل جدید از جمله برای کادایف ارائه می کند، هر چند که مبدأ آن را مشخص نمی کند. این دستور، پایه و اساس کنافه امروزی محسوب می شود. در این دستور کنافه در کره و به صورت پر شده یا به صورت همراه با موادی نظیر آجیل، پنیر شیرین شده یا خامه لخته سرخ می شود و با گلاب و شکر مخلوط می شود. این شیرینی از سرزمین های عرب تا به کشورهای همسایه از جمله ایران و یونان و همچنین تا ترکیه گسترده شده است که در ترکیه خمیر رشته ای خود به عنوان تل کادایف (کرپ رشته ای) معروف است و همچنین در شیرینی های مرتبط مانند دلمه کادایف (dolma kadayif) نیز استفاده می شود.

آماده سازی کنافه[۱][ویرایش]

انواع مختلفی از خمیر کنافه وجود دارد:

·   کنافه خشک (عربی: خشنة): پوسته های ساخته شده از رشته های نودل باریک و دراز

·   کنافه نرم (عربی: ناعمة): خمیر سمولینا

·   کنافه مخلوط (عربی: محیرة): مخلوطی از خشک و نرم

·   کنافه پیچیده شده (رپ) (عربی: مبرومة): این نوع با نودل آماده می شود

خمیر در کره، مارگارین، روغن پالم (روغن نخل) و یا به طور سنتی سَمن (در عربی به معنای چربي كه از زدن شير گرفته شود، كره) حرارت داده می شود و سپس با پنیر نرم سفید مثل پنیر نابلسی باز می شود و خمیر بیشتری روی آن قرار می گیرد. در کنافه نوع خشک پنیر در خمیر پیچیده می شود. یک شربت غلیظ از شکر، آب و چند قطره گلاب یا عصاره شکوفه پرتقال در دقیقه های آخر پخت روی شیرینی ریخته می شود. اغلب لایه بالایی شیرینی با رنگ خوراکی قرمز رنگ می شود (یک میانبر امروزی، به جای پخت برای مدت زمان طولانی). پودر پسته نیز به عنوان تزیین روی آن پاشیده می شود.

انواع مختلف کنافه[۱][ویرایش]

كانافه نابلسي[ویرایش]

کنافه نابلسی ریشه در شهر نابلس فلسطین دارد و از این رو نابلسی نامیده می شود. نابلس هنوز هم به خاطر کنافه معروف است. کنافه نابلسی از پنیر سفید ملایم و لایه ای از گندم خرد شده تشکیل شده است که با شربت شکر پوشیده می شود. در شام و مصر نیز این نوع از کنافه رایج است.

کونفه و کادایف[ویرایش]

در استان ختای[۵] (یا حاتای یا هاتای) ترکیه که در گذشته بخشی از سوریه بوده و جمعیت عرب زیادی دارد، به این شیرینی کونفه (Kunefe) گفته می شود و رشته های مویی را تل کادایف (tel kadayif) می نامند. برای پر کردن آن از یک پنیر نیمه نرم مانند پنیر اورفه (متعلق به منطقه اورفه یا اورفا (Urfa)) یا پنیر ختای (متعلق به منطقه ختای (Hatay)) که از شیر خام تهیه شده است استفاده می شود. در تهیه کونفه، کادایف در اطراف پنیر پیچیده نمی شود؛ در عوض، پنیر بین دو لایه کادایف مویی قرار می گیرد. کونفه در بشقاب های مسی کوچک پخته می شود و سپس به صورت بسیار داغ در شربت شیرین به همراه خامه لخته (سرشیر یا قیماق) سرو می شود و روی آن با پسته یا گردو تزیین می شود. همتای ترکی این دسر، یکی yassi kadayif و دیگری ekmek kadayifi[۶] است که هیچ کدام از رشته های مویی ساخته نشده اند.

رشته ختایی[ویرایش]

این نوع آذربایجانی در شهر تبریز ایران تهیه می شود. رشته ختایی از رشته های مشبک تشکیل شده است، و به طور معمول در ماه رمضان در بزرگترین بازار سرپوشیده دنیا[۷]، بازار تبریز پخته می شود. رشته ختایی از گردوی خرد شده، دارچین، زنجبیل، پودر گل سرخ، شکر، آب، گلاب و روغن زیتون تهیه شده است.

کادایف[ویرایش]

در این نوع که به یونانی همچنین کاتایفی (kataifi) و کادایفی (kadaifi) نامیده می شود، از رشته ها برای تهیه اشکال مختلف خمیر مانند لوله یا لانه پرنده استفاده می شود که غالباً همانند باقلوا با آجیل خرد شده پر می شود.

رکورد جهانی[۱][ویرایش]

بزرگترین بشقاب دسر دنیا در سال 2017 در انتاکیه ترکیه ساخته شد. سینی کونفه78  متر طول و 1550 کیلوگرم وزن داشت. رکورد قبلی در نابلس در سال 2009، با یک سینی 75 متری و وزن 1،350 کیلوگرم ثبت شده بود. اما هیچکدام از تلاش ها رسماً به عنوان شکستن رکورد ثبت نشده اند. طبق وب سایت رکوردهای جهانی گینس، در حال حاضر هیچ رکوردداری برای این عنوان وجود ندارد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ ۱٫۴ ۱٫۵ ۱٫۶ ۱٫۷ «فروشگاه اینترنتی میمذی». فروشگاه اینترنتی میمذی. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۸-۱۷.
  2. Albala, K. (2011). Food Cultures of the World Encyclopedia. 1. Greenwood. p. 311. ISBN 978-0-313-37626-9. Retrieved 2014-12-02.
  3. "Knafeh کنافة: The Nabulsi Treat". tartqueenskitchen.com. Retrieved 2015-12-21.
  4. میریام برگر. «شیرینی فلسطینی، دسری که کمتر کسی دستش به آن می‌رسد». بی‌بی‌سی. دریافت‌شده در ۱۶ اوت ۲۰۱۷.
  5. "استان ختای". ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد. 2019-01-16.
  6. "Ekmek kadayıfı". Wikipedia. 2018-11-10.
  7. "بازار تبریز". ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد. 2019-08-01.

پیوند به بیرون[ویرایش]