حمیدی بلخی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

حمیدی بلخی، قاضی حمیدالدین ابوبکر بن عمر بن محمود (درگذشتهٔ ۵۵۹ هجری قمری)، ادیب، شاعر، و نویسندهٔ کتاب مقامات حمیدی است.

حمیدالدین در شهر بلخ می‌زیست و در آنجا سمت قاضی‌القضاتی داشت. انوری قطعات و قصایدی در مدح قاضی حمیدالدین دارد. هم او بود که در داستان هجو بلخ و غوغای عوام در آن شهر، به انوری پناه داد.

منابع[ویرایش]

  • ذبیح‌الله صفا. تاریخ ادبیات در ایران، جلد دوم. ص ۹۵۷.