سوغات

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
یک فروشگاه فروش سوغات ایران (زعفران، شیرینی‌جات ایرانی و…) در سالن ترانزیت فرودگاه امام خمینی

سوغات یا ره‌آورد کالایی است که از یک شهر، روستا یا منطقه‌ای توسط معمولاً مسافران و گردشگران خریداری می‌گردد تا پس از بازگشت مسافر به نزدیکان، دوستان و آشنایان هدیه داده شود. ره‌آوردها به‌طور معمول جزء صنایع دستی، محصولات صنعتی و مواد غذایی ساخته شده در نواحی مختلف جغرافیایی هستند.

واژه‌شناسی و ادبیات[ویرایش]

سوغات وام‌واژه‌ای ترکی است به معنای تحفه.[۱]

سوغات[ویرایش]

سعدی شاعر قرن هفتم قمری سروده‌است:

گر نسیم سحر از زلف تو بویی آرد

جان فشانیم بسوغات نسیم تو نه سیم.[۱]

ره‌آورد[ویرایش]

راه‌آورد به معنای سوغات و ارمغان و هر چیزی که چون شخصی از جایی بیاید برای کسی بیاورد اگر چه حتی چند بیت از نظم و نثر باشد. ره‌آورد کنایه از چیزی است که چون کسی از جایی آید به طریق تحفه آورد و سوغات نیز گویند. راه آورد را با نام‌های عراضه، سوقات، سوغاتی، سوقاتی، لهنه، ارمغان و هدیه نیز می‌شناسند.

مولوی در این باره سروده‌است:

چون سفر کردم مرا راه آزمود

زین سفر کردن ره آوردم چه بود.[۲]

ره آورد شهرهای ایران[ویرایش]

معانی دیگر[ویرایش]

در ادبیات و عرفان به یادگاری‌های معنوِی و مکاشفات نیز ره‌آورد گفته‌اند.

پانویس[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ لغت‌نامه دهخدا/واژه سوغات
  2. لغت‌نامه دهخدا/واژه ره‌آورد

منابع[ویرایش]

  • علی اکیر دهخدا. «صفحه اصلی». لغت‌نامه دهخدا. دریافت‌شده در ۲۸ اردیبهشت ۱۳۹۰.

از این رو تعدادی از جوانان خلاق و فعال ایران با بستن قرارداد های خوب با برند های مطرح ایرانی که در سطح بین المللی جایگاه ویژه ای دارند، اقدام به راه اندازی به نام ایرانی سوغات کرده اند که میتوان سوغات هر جای ایران را بدون دردسر و تر و تازه از بهترین فروشنده همان شهر تهییه کرد.

پیوند به بیرون[ویرایش]