نصرالله منشی

دیرینه‌ترین نسخهٔ باقی‌مانده کلیله و دمنهٔ بهرامشاهی در قالب pdf

ابوالمعالی نصرالله بن محمد بن عبدالحمید منشی (بعد از ۵۵۵ قمری – پیش از ۵۸۳ قمری) نصرالله ملقب به ابوالمعالی یکی از نویسندگان و منشیان دربار غزنوی در سدهٔ ۶ هجری بوده است، وی نوه دختری احمد عبد الصمد بوده (احمد عبد الصمد در ابتدا، مشاور و کدخدای آلتونتاش خوارزمشاه بود و بعد مرگ میمندی وزیر بزرگ غزنویان به سمت وزارت در دربار غزنویان رسید) . اصل وی به روایت هفت اقلیم از شیراز و به روایت دیگر از غزنین است. او در آغاز جوانی به دربار بهرام‌شاه غزنوی وارد شد. چندی بعد در زمان سلطنت خسروشاه غزنوی به سمت دبیری رسید و حتی توانست در زمان آخرین شاه غزنوی به نام خسرو ملک به مقام وزارت برسد. اما در زمان همین شاه بود که به خاطر حسادتِ شخصی به نام شیخ شهاب، مورد غضب قرار گرفت و تا پایان عمر به زندان افتاد. وی نثری مصنوع داشت و با استفاده از همین قریحه، کتاب کلیله و دمنه را از عربی به پارسی برگرداند و آن را به بهرام‌شاه غزنوی تقدیم کرد. سرانجام ابوالمعالی را در حبس به قتل رساندند.

او در شهر غزنی متولد شد. که این شهر در کشور افغانستان امروزی واقع شده است ، پس وی در خراسان باستانی بدنیا آمده است ، لازم به ذکر است که خراسان باستانی را به چهار قسمت تقسیم می‌کرده اند ، خراسان باستانی در مرز بندی های کشورهای امروزی بین پنج کشور تقسیم شده ،بخشی از آن در کشور افغانستان و بخشی در کشور ایران ، بخشی در کشور ترکمنستان و بخشی در کشور ازبکستان امروزی قرارگرفته است

منابع

• میر، محمد تقی (۱۳۶۸)، بزرگان نامی پارس، جلد اول، شیراز: انتشارات دانشگاه شیراز