روایات آذرفرنبغ فرخزادان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیEnglish

روایات آذر فرنبغ فرخزادان مجموعه‌ای است مشتمل بر ۱۴۸ پاسخی که آذر فرنبغ پسر فرخزاد، پیشوای زرتشتیان در سده سوم هجری به سؤالات زرتشتیان هم عصر خود داده‌ است. بسیاری از دانشمندان و فقهای زرتشتی به گفته های او استناد کرده اند، از جمله منوچهر پیشوای بهدینان فارس و کرمان در نیمه دوم سده سوم هجری نیز در اثر فقهی خویش، دادستان دینیگ، آذر فرنبغ را «برترین پیشوای بهدینان» خوانده و به فتواهای او استناد کرده است[۱]؛ آذر فرنبغ نخستین مدون دینکرد است و هموست که در حضور مأمون عباسی دوران حکومت از ۱۹۷ تا ۲۱۸ هجری شمسی با ابالیش مناظره کرده‌است. در این کتاب مانند روایات امید اشوهشتان و بعضی از فصول دادستان دینی به مسائل بسیاری بر می‌خوریم که زردشتیان در جامعهٔ مسلمانان با آن رو به رو بوده‌اند. این کتاب از جهت در برداشتن تعدادی جملات اوستایی که در جای دیگر نیامده‌است نیز در خور توجه‌است.[۲]

پانویس[ویرایش]

  1. روایت آذر فرنبغ فرخزادان مترجم حسن رضائی باغ بیدی، مقدمه
  2. تفضلی، احمد، ص ۲۸۴

منابع[ویرایش]

تفضلی، احمد، و به کوشش آموزگار، ژاله. تاریخ ادبیات ایران پیش از اسلام. تهران: انتشارات سخن، ۱۳۷۶ شابک ‎۹۶۴-۵۹۸۳-۱۴-۲

Aturfarnbag-i Farruxzatan was a 9th-century Zoroastrian high-priest who served as the leader of the Zoroastrian community of Fars in Iran. His first name has the meaning 'holy fire of Farnbag', the Farnbag fire being one of the three preeminent atar of Iran. He was the son of a certain Farruxzadan, and is known to have held a religious disputation in 825 at the Abbasid court with the former Zoroastrian Abalish, known as "the apostate" and formerly called Dadv-Ohrmazd. Aturfarnbag managed to win the debate and Abalish was removed from the Abbasid court.

Aturfarnbag is also known to have written the Denkard, an Encyclopedia about Zoroastrian beliefs and customs. He also wrote the book Ēwēn-nāmag on the tenets of the Zoroastrian religion. The fourth Book of Denkard is regarded as a condensed version of this work.

Aturfarnbag was later succeeded by his son Zardusht. He also had another son named Goshnjam, who, like his father, would later have a distinguished career. Another Zoroastrian high-priest named Adurbad-i Emedan would later edit the Denkard, putting much more information about Zoroastrian beliefs and customs. Aturfarnbag was also the ancestor of the prominent Zoroastrian Manushcihr-i Goshn-Yam, who wrote the Dadestan-i Denig.

Sources

  • Tafazzoli, A. (1983). "ĀDURFARNBAG Ī FARROXZĀDĀN". Encyclopaedia Iranica, Vol. I, Fasc. 5. pp. 477–478.
  • Tafazzoli, A. (1982). "ABĀLIŠ". Encyclopaedia Iranica, Vol. I, Fasc. 1. p. 58.
  • Boyce, Mary (2001). Zoroastrians: Their Religious Beliefs and Practices. Retrieved 21 April 2014.
  • Boyce, Mary (1968). Iranian Studies: Volume 1 Literatur, Bind 1. ISBN 9789004008571. Retrieved 21 April 2014.
  • Menasce, J. de (1975). "The Zoroastrian Literature after the Muslim conquest". The Cambridge History of Iran, Volume 4: From the Arab Invasion to the Saljuqs. Cambridge: Cambridge University Press. pp. 543–566. ISBN 978-0-521-20093-6.