غلامحسین ساعدی
- «گوهر مراد» تغییر مسیری به این صفحه است. برای کاربردهای دیگر گوهر مراد (ابهامزدایی) را ببینید.
|
|
این مقاله نیازمند تمیزکاری است. لطفاً تا جای امکان آنرا از نظر املا، انشا، چیدمان و درستی بهتر کنید، سپس این الگو را از بالای مقاله بردارید. محتویات این مقاله ممکن است غیر قابل اعتماد و نادرست یا جانبدارانه باشد یا قوانین حقوق پدیدآورندگان را نقض کرده باشد. |
| غلامحسین ساعدی | |
|---|---|
![]() |
|
| زادروز | ۱۳ دی، ۱۳۱۴ ۴ ژانویه ۱۹۳۶ تبریز، |
| درگذشت | ۲ آذر، ۱۳۶۴ ۲۳ نوامبر ۱۹۸۵ (۵۰سالگی) پاریس، |
| آرامگاه | گورستان پرلاشز |
| ملیت | ایرانی |
| پیشه | نویسنده |
| نهاد | دانشکدههای پزشکی تبریز و تهران |
| لقب | گوهرمراد |
غُلامحُسین ساعِدی معروف به گوهرمراد متولد شنبه ۱۳ دی ۱۳۱۴ در تبریز یکی از بزرگترین نویسندگان معاصر ایرانی است. از داستان گاو او (در مجموعه عزاداران بیل)، فیلمی به همین نام ساخته شدهاست که موفقیتی جهانی یافت. او که خود ترک آذری بود و به زبان مادری خویش نیز بسیار علاقمند بود، دربارهٔ زبان فارسی و جایگاهش در ایجاد همبستگی و نقشِ آن در وحدت ملی ایرانیان، طی مصاحبهای با رادیو بیبیسی چنین گفت: «زبان فارسی، ستونِ فقرات یک ملت عظیم است. من میخواهم بارش بیاورم. هرچه که از بین برود، این زبان باید بماند.»[۱]
محتویات |
زندگینامه [ویرایش]
ساعدی در ۱۳ دی ۱۳۱۴ در تبریز متولد شد. دکتر علی اکبر ساعدی جراح برادر دکتر غلامحسین ساعدی نویسنده و شاعر شهیر و برجسته در باره برادرش و مدرسه طالقانی (منصور سابق) تبریز میگوید:[۲]
«غلامحسین ساعدی پس از پایان تحصیلات ابتدایی در دبستان بدر، کوچه غیاث در خرداد ماه سال ۱۳۲۷ گواهینامه ششم ابتدایی گرفت و در مهرماه همین سال برای ادامه تحصیل وارد دبیرستان منصور شد. دبیرستان منصور در زمینی بنا شده بود که قبلاً قبرستان بود، به هنگامی که منصور استاندار آذربایجان شده بود این دبیرستان سر و سامان گرفت و برای همین نام منصور را روی دبیرستان ما گذاشته بودند، دبیرستان خیلی خوبی بود، معروف بود، اتوریته داشت و خیلی هم از خانه ما دور نبود.»
او کار خود را با روزنامهنگاری آغاز کرد. در نوجوانی به طور همزمان در ۳ روزنامهٔ فریاد، صعود و جوانان آذربایجان مطلب مینوشت. اولین دستگیری و زندان او چند ماه پس از ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ اتفاق افتاد. این دستگیریها در زندگی او تا زمانی که در ایران بود، تکرار شد.[۳][۴] وی تحصیلات خود را با درجه دکترای پزشکی، گرایش روانپزشکی در تهران به پایان رساند. مطبش در خیایان دلگشا در تهران قرار داشت و او بیشتر اوقات بدون گرفتن حق ویزیت بیماران را معاینه میکرد. ساعدی با چوب بدستهای ورزیل، بهترین بابای دنیا، تک نگاری اهل هوا، پنج نمایشنامه از انقلاب مشروطیت، پرورابندان، دیکته و زاویه و آی با کلاه! آی بی کلاه، و چندین نمایشنامه دیگری که نوشت، وارد دنیای تئاتر ایران شد و نمایشنامههای او هنوز هم از بهترین نمایشنامههایی هستند که از لحاظ ساختار و گفت و گو به فارسی نوشته شدهاند. او یکی از کسانی بود که به همراه بهرام بیضایی،رحیم خیاوی، بهمن فرسی، عباس جوانمرد، بیژن مفید، آربی اوانسیان، عباس نعلبندیان، اکبر رادی، اسماعیل خلج و... تئاتر ایران را در سالهای ۴۰-۵۰ دگرگون کرد[نیازمند منبع]. پس از ۱۳۵۷ ساعدی ایران را ترک کرد و در فرانسه اقامت نمود. نمایشنامه اتللو در سرزمین عجایب را در غربت نوشت. وی در روز شنبه ۲ آذر ۱۳۶۴ در پاریس درگذشت و در گورستان پرلاشز در کنار صادق هدایت به خاک سپردهشد.[۵]
کتابشناسی [ویرایش]
مجموعه داستانها [ویرایش]
- ۱۳۳۴ - خانههای شهر ری.
- ۱۳۳۹ - شب نشینی باشکوه .
- ۱۳۴۳ - عزاداران بیل ۸ داستان پیوسته.
- ۱۳۴۵ - دندیل ۴ داستان.
- ۱۳۴۵ - گور و گهواره (۳ داستان کوتاه)
- ۱۳۴۶ - واهمههای بینام و نشان (۶ داستان کوتاه)
- ۱۳۴۷ - ترس و لرز (۶ داستان کوتاه پیوسته)
- ۱۳۷۷ - آشفته حالان بیدار بخت (۱۰ داستان کوتاه)[۶]
رمان [ویرایش]
نمایشنامه [ویرایش]
- ۱۳۳۹ - کار بافکها در سنگر
- ۱۳۴۰ - کلاته گل
- ۱۳۴۲ - ده لال بازی ۱۰ نمایش نامه پانتونیم
- ۱۳۴۴ - چوب به دستهای ورزیل
- ۱۳۴۴ - بهترین بابای دنیا
- ۱۳۴۵ - پنج نمایشنامه از انقلاب مشروطیت
- ۱۳۴۶ - آی با کلاه، آی بی کلاه
- ۱۳۴۶ - خانه روشنی ۵ نمایشنامه
- ۱۳۴۷ - دیکته و زاویه ۲ نمایشنامه
- ۱۳۴۸ - پرواز بندان
- ۱۳۴۹ - وای بر مغلوب
- ۱۳۴۹ - ما نمیشنویم ۳ نمایشنامه
- ۱۳۴۹ - جانشین
- ۱۳۵۰ - چشم در برابر چشم
- ۱۳۵۲ - مار در معبد
- ۱۳۵۲ - قوردلار
- ۱۳۵۴ - عاقبت قلم فرسایی ۲ نمایشنامه
- ۱۳۵۴ - هنگامه آرایان
- ۱۳۵۵ - ضحاک
- ۱۳۵۷ - ماه عسل[۶]
فیلمنامه [ویرایش]
تکنگاریها [ویرایش]
ترجمه [ویرایش]
- ۱۳۴۲ - شناخت خویش از آرتور جرسیلد، با محمد نقی براهنی
- ۱۳۴۲ - قلب، بیماریهای قلبی و فشار خون نوشته ه. بله کسلی، با محمد علی نقشینه
- ۱۳۴۳ - آمریکا آمریکا نوشته الیاکازان، با محمد نقی براهنی
نمایشنامههای اجرا شده [ویرایش]
- ۱۳۴۲ - پانتومیم "فقیر" با بازی جعفر والی در تلویزیون
- ۱۳۴۴ - نمایش "چوب بدستهای ورزیل" به کارگردانی جعفر والی و نمایش "بهترین بابای دنیا" به کارگردانی انتظامی در تئاتر سنگلج
- ۱۳۴۵ - نمایش " بامها و زیر بامها " و "از پا نیفتاده ها" به کارگردانی جعفر والی در تلویزیون، "ننه انسی" به کارگردانی جعفر والی در تئاتر سنگلج، نمایش "گرگها" و "گاو" به کارگردانی جعفر والی در تلویزیون
- ۱۳۴۶ - نمایش "آی با کلاه، آی بی کلاه" به کارگردانی جعفر والی درتئاتر سنگلج، نمایشنامههای "خانه روشنی" به کارگردانی علی نصیریان و نمایشنامه "دعوت" به کارگردانی جعفر والی در تئاترسنگلج، نمایشنامه "دست بالای دست" به کارگردانی جعفر والی و "خوشا به حال بردباران" به کارگردانی داوود رشیدی در تلویزیون
- ۱۳۴۷ - نمایش " دیکته و زاویه" به کارگردانی داوود رشیدی درتئاتر سنگلج
- ۱۳۴۸ - نمایش "پروار بندان" به کارگردانی محمدعلی جعفری در تهران و شهرستانها
- ۱۳۴۹ - نمایش "وای بر مغلوب" به کارگردانی داوود رشیدی در تئاترسنگلج
- ۱۳۵۱ - نمایش "چشم در برابر چشم" به کارگردانی هرمز هدایت در سالن دانشجویی
- ۱۳۶۳ - نمایش "اتللو در سرزمین عجایب" به کارگردانی ناصر رحمانی نژاد در فرانسه و چند شهردیگر اروپا
یادبود [ویرایش]
هر سال در روز درگذشت او، دوستداران و یارانش، به اتفاق همسرش، با گردهمایی در گورستان پرلاشز، یاد او را گرامی میدارند.[۷][۳][۸]
جایزه آذرتورک [ویرایش]
بنیاد فرهنگی آذرتورک اولین جایزهٔ ادبی خود را در سال ۱۳۸۷ به دلیل هفتاد و پنجمین سال تولد غلامحسین ساعدی به نام او نامگذاری کرد.[۹]
| این یک نوشتار خُرد پیرامون افراد است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
پانویس [ویرایش]
- ↑ الفبا شماره ۷ ص.۱۰ چاپ پاریس، سال ۱۳۶۵
- ↑ http://www.nasrnews2.com/show.php?ID=10995
- ↑ ۳٫۰ ۳٫۱ «به یاد ساعدی و «اتللویش»». رادیو فردا، ۲۹ آبان ۱۳۸۹. بازبینیشده در ۲۳ نوامبر ۲۰۱۰.
- ↑ «مرگ در آوارگی بیست و پنج سال از مرگ ساعدی میگذرد». دیچه وله، ۲۹ آبان ۱۳۸۹. بازبینیشده در ۲۳ نوامبر ۲۰۱۰.
- ↑ ساعدی، غلامحسین، غریبه در شهر، تهران: انتشارات بهنام: ۱۳۷۸، پشت جلد.
- ↑ ۶٫۰ ۶٫۱ ۶٫۲ ۶٫۳ ۶٫۴ «فهرست برخی از مهم ترین آثار غلامحسین ساعدی». رادیو فردا، ۳ آذر ۱۳۸۵. بازبینیشده در ۲۳ نوامبر ۲۰۱۰.
- ↑ «بیستمین سالگرد درگذشت نویسنده معاصرغلامحسین ساعدی در پاریس برگزار شد». رادیو فردا، ۲۹ آبان ۱۳۸۴. بازبینیشده در ۲۳ نوامبر ۲۰۱۰.
- ↑ «سرکوهی: قدرت اصلی ساعدی در نمایشنامهنویسی بود». رادیو فردا، ۱۶ شهریور ۱۳۸۸. بازبینیشده در ۲۳ نوامبر ۲۰۱۰.
- ↑ «فراخوان اولین دوره جایزه ادبی آذرترک». جایزه ادبی آذرترک. بازبینیشده در ۲۳ نوامبر ۲۰۱۰.
| مجموعهای از گفتاوردهای مربوط به غلامحسین ساعدی در ویکیگفتاورد موجود است. |
پیوند به بیرون [ویرایش]
| در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ غلامحسین ساعدی موجود است. |
- جنون شجاعان در " تاتار خندان "، نگاهی به رمان" تاتار خندان " اثری از غلامحسین ساعدی / علیرضا ذیحق
- غلامحسین ساعدی و رزم نامهٔ " غریبه در شهر"، نگاهی به رمان " غریبه در شهر " اثری از غلامحسین ساعدی / علیرضا ذیحق
- تمثیل و نماد در نمایشنامههای غلامحسین ساعدی (با نگاهی به نمایشنامه " ضحاک ") / علیرضا ذیحق
- غلامحسین ساعدی و اثری روان محور (یادداشتی بر نمایشنامه "وای بر مغلوب ") / علیرضا ذیحق
- بیست سال از مرگ غلامحسین ساعدی گذشت (بیبیسی فارسی)
- ویژه نامه ساعدی ـ ماهنامه مهرهرمز
- ویژه نامه غلامحسین ساعدی-مجله قابیل
- سایت سخن
- خبرگزاری دانشجویان
- نیلوفر بیضایی. «نگاهی به زندگی و آثار غلامحسین ساعدی». وبگاه بیبیسی فارسی، ۲ آذر ۱۳۸۹. بازبینیشده در ۳ آذر ۱۳۸۹.
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||
- اهالی آذربایجان
- اعضای کنفدراسیون جهانی دانشجویان ایرانی-اتحادیه ملی
- ایرانیان مقیم پاریس
- دانشآموختگان دانشگاه تهران
- درگذشتگان ۱۳۶۴
- درگذشتگان ۱۹۸۵ (میلادی)
- رماننویسان اهل ایران
- روانپزشکان اهل تبریز
- زادگان ۱۳۱۴
- زادگان ۱۹۳۶ (میلادی)
- فیلمنامهنویسان اهل تبریز
- مدفونان در پرلاشز
- نمایشنامهنویسان اهل تبریز
- نویسندگان اهل تبریز
- نویسندگان داستان کوتاه اهل ایران
