فرج سرکوهی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

فرج سرکوهی (متولد آبان ۱۳۲۶ در شیراز) منتقد ادبی و روزنامه‌نگار ایرانی است. [۱]

او در سال ۱۳۶۴ از بنیانگذاران مجله آدینه و از سال ۱۳۶۷ تا ۱۳۷۵ سردبیر این نشریه بود که از آن به عنوان پرنفوذترین نشریه مستقل و غیردولتی ایران در دهه ۶۰ و ۷۰ یاد می‌شود. سرکوهی از اعضای کانون نویسندگان ایران است و در نگارش و جمع‌آوری امضاهای متن ۱۳۴ (ما نویسنده‌ایم) نقش موثری داشت.

زندگینامه[ویرایش]

دوران جوانی، دانشگاه و زندان[ویرایش]

فرج سرکوهی دوران مدرسه خود را در شیراز گذراند و برای ادامه تحصیلات به تبریز رفت و در دانشگاه تبریز علوم اجتماعی و ادبیات فارسی خواند. او در دوران دانشگاهی در انتشار چند نشریه ادبی و هنری از جمله نشریه آدینه، ضمیمه ادبی مهد آزادی و با صمد بهرنگی، کاظم سعادتی، بهروز دهقانی، علی رضا نابدل، غلام حسین ساعدی و... همکاری داشت.[۲] محفل صمد (که ساعدی به آن نزدیک بود) ادبی، هنری و سیاسی با گرایش چپ نو بود. این افراد منتقد چپ سنتی و حزب توده و شوروی بودند و به دنبال راه‌ها و مفاهیم نو با گرایش چپ بودند. بعدها نخستین هستهٔ تبریز چریک‌های فدایی خلق از همین محفل برخاست.[۳]

فرج سرکوهی در سال ۱۳۴۵ به مدت سه ماه و در سال ۱۳۴۶ به مدت حدود یک سال به اتهام شرکت در جنبش های دانشجویی علیه دیکتاتوری شاه به زندان افتاد و در سال ۱۳۵۰ مجددا دستگیر و به ۱۵ سال زندان محکوم شد. در روزهای پیروزی انقلاب ایران در سال ۱۳۵۷ سرکوهی همراه دیگر زندانیان سیاسی از زندان آزاد شد.

پس از انقلاب[ویرایش]

سرکوهی در دوران کوتاه آزادی‌های نسبی پس از انقلاب به عنوان روزنامه‌نگار و مقاله‌نویس با نشریات تهران مصور و ایران همکاری داشت. پس از سرکوب‌های سال ۱۳۶۰، دستگیری نیروهای اپوزیسیون و تعطیلی نشریات غیر دولتی به مدت چند سال خانه‌نشین شد.

مجله آدینه[ویرایش]

فرج سرکوهی در سال ۱۳۶۴ همراه سیروس علی‌نژاد، مسعود بهنود و غلام حسین ذاکری مجله آدینه را بنیان نهاد و از سال ۱۳۶۷ تا ۱۳۷۵ سردبیر این نشریه بود[۴]. آدینه مهمترین وپرنفوذترین نشریه مستقل و غیردولتی ایران در دهه ۶۰ و ۷۰ به شمار می رود. سرکوهی علاوه بر سردبیری نشریه مقالات متعددی درباره مسائل ادبی، فرهنگی و اجتماعی نوشت و با تعداد زیادی از شخصیت های فرهنگی جامعه ایران مانند حسین علیزاده، احمد شاملو، مهدی اخوان ثالث، پرویز ناتل خانلری، امیر حسین آریان پور، هوشنگ گلشیری، علیرضا اسپهبد، مهدی بازرگان، و... مصاحبه کرد.

سرکوهی در شکل‌گیری شورای بازنگری در شیوه نگارش و خط فارسی و انتشار نتایج آن در مجله آدینه نقش موثری داشت.

کانون نویسندگان ایران[ویرایش]

سرکوهی در از سرگیری فعالیت های کانون نویسندگان ایران پس از انقلاب و سرکوب های سال ۶۰ موثر بود. فعالیت های کانون نویسندگان ایران در سال ۱۳۷۳ به تهیه و انتشار متن "ما نویسنده ایم" انجامید، که به متن ۱۳۴ مشهور گشت. در این متن ۱۳۴ نویسنده، منتقد، مترجم، و شاعر ایرانی خواستار آزادی بیان و قلم شده و به سانسورهای دولتی اعتراض کرده بودند.

سرکوهی به عنوان یکی از اعضای هیئت هشت نفره همراه با منصور کوشان، هوشنگ گلشیری، سیما کوبان، محمد مختاری، رضا براهنی، محمد خلیلی و محمد محمد علی در نگارش و تهیه امضاهای متن ۱۳۴ نقش موثری داشت[۵].

دستگیری و تبعید[ویرایش]

سرکوهی به دلیل فعالیت های فرهنگی خود به عنوان سردبیر مجله آدینه و به عنوان عضو فعال کانون نویسندگان ایران با فشارهای حکومت ایران مواجه بوده و بارها موقتا با دیگر فعالان فرهنگی دستگیر شد. در سال ۱۳۷۵ برای دیدار ِ خانوادهٔ خود در اروپا قصد سفر به آلمان داشت که در فرودگاه مهرآباد به دست وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی ایران ربوده شد. مقامات ایرانی اعلام کردند که او دستگیر نشده و در اروپا به سر می‌برد. سرکوهی ۴۸ روز در زندان ِ مخفی سازمان اطلاعات به سر برد و پس از شکنجه در یک کنفرانس مطبوعاتی مجبور به اقرار دروغین شد که در اروپا بوده و اکنون به ایران بازگشته است. چند هفته بعد دوباره به اتهام قصد فرار غیرقانونی از کشور دستگیر شد. در مدت کوتاه میان دو دستگیری نامه‌ای به همسر خود در آلمان نوشت که بعدها به نام «رنج نامه فرج سرکوهی»[۶][۷] مشهور گشت. سرکوهی در این نامه از سرکوب‌ها و فشارها بر اعضای کانون نویسندگان ایران خبر داده و از حقیقت ماجرای دستگیری و دوران ِ زندان ِ خود پرده برداشت. به دلیل ِ اقدامات ِ همسرش در اروپا، اعتراضات بین‌المللی ِ سازمان‌های دفاع از حقوق بشر و افراد منفرد[۸] و پی‌گیری‌های دولت‌های غربی (برای مثال کلاوس کینکل، وزیر خارجه وقت آلمان در دو نامه به همتای خود علی اکبر ولایتی خواستار بررسی پرونده سرکوهی شد)[۹] [۱۰] سرکوهی اعدام نشده و به جرم تبلیغات علیه جمهوری اسلامی به یک سال و نیم زندان محکوم شد. پس از آزادی از زندان در سال ۱۳۷۷ توانست به دلیل اعتراضات مدام عمومی در سراسر جهان از کشور خارج شود[۱۱][۱۲][۱۳].
بسیاری از ناظران ماجرای دستگیری سرکوهی را با ترور میکونوس و دادگاه میکونوس مرتبط می‌دانند و بر این نظرند که دولت ایران با ربودن سرکوهی تلاش کرده بود تا بر حکم دادگاه میکونوس، که در زمان دستگیری سرکوهی در برلین جریان داشت، به نفع خود تاثیر گذارد.[۱۴][۱۵]

زندگی در آلمان[ویرایش]

فرج سرکوهی به آلمان سفر کرده و در شهر فرانکفورت مهمان برنامه ی "شهرهای پناه" شد. او از سال ۱۳۷۹ تا ۱۳۸۵ بورس "نویسندگان در تبعید" پن آلمان را دریافت کرد.
سرکوهی عضو افتخاری پن آلمان (انجمن جهانی قلم) و از سال ۱۳۸۵ مسئول امور حقوق بشر این نهاد است[۱۶].
سرکوهی در مجلات مختلف آلمانی زبان مانند دی سایت، زوددویچه سایتونگ و نویه‌تسورشه تسایتونگ مقاله هایی درباره ی فرهنگ و سیاست ایران چاپ می کند. او همکار دائمی سایت اینترنتی رادیو فردا است و مقالات او چند بار در هفته متشر می شوند. او همچنین با وب سایت بی بی سی فارسی همکاری دارد.

آثار[ویرایش]

  • نقشی از روزگار، مجموعه مقالات، ۱۳۶۹، نشر شیوا، تهران
  • شب دردمند آروزمندی، مجموعه مقالات، ۱۳۷۸، نشر باران، استکهلم
  • یاس و داس، ۱۳۸۱، نشر باران، استکهلم
  • رنگ ِ زرد ِ لیمو های رسیده، داستان کوتاه، در Sinn und Form شماره ۳، سال ۲۰۰۱

جوایز[ویرایش]

  • ۱۳۷۷: جایزه کورت توخولسکی برای نویسندگان تحت تعقیب[۱۷]
  • ۱۳۷۸: جایزه قلم طلایی آزادی، موسسه جهانی نشریات[۱۸]
  • ۱۳۷۹: قهرمان آزادی مطبوعات جهانی[۱۹] [۲۰]

درباره ی سرکوهی[ویرایش]

نگاه کن اروپا، تئاتر، قاضی ربیحاوی، با گارکردانی و بازی هارولد پینتر، برنده مدال نوبل ادبیات [۲۱]

پانویس[ویرایش]

  1. فرج سرکوهی در سایت رادیو فردا
  2. فرج سرکوهی، شب دردمند آروزمندی، مجموعه مقالات، 1378، نشر باران، استکهلم، پشت ِ جلد
  3. فرج سرکوهی. «نگاهی دیگر؛ ساعدی، آل احمد و فداییان خلق تبریز». بی بی سی فارسی، 04 آذر 1389. بازبینی‌شده در ۲۷ بهمن ۱۳۹۲. 
  4. شب دردمند آروزمندی، روایت آغاز، ص 363 تا 369
  5. فرج سرکوهی، یاس و داس، 1381، نشر باران، استکهلم
  6. A Harrowing Experience at Home: Faraj Sarkuhi's Letter , Iranian Studies, Vol. 30, No. 3/4, Selections from the Literature of Iran, 1977-1997 (Summer - Autumn, 1997), pp. 367-377
  7. «'رنج‌نامه' فرج سرکوهی». بی بی سی فارسی، 20 دی 1392. بازبینی‌شده در ۲۷ بهمن ۱۳۹۲. 
  8. Faraj Sarkuhi
  9. Norbert Siegmund, Der Mykonos-Prozess, Seite 280
  10. Für Schriftsteller engagiert : Textarchiv : Berliner Zeitung Archiv
  11. PEN - Faraj Sarkohi - Writers in Exile - P.E.N. Zentrum Deutschland
  12. فرج سرکوهی، یاس و داس، 1381، نشر باران، استکهلم
  13. Faraj Sarkohi — internationales literaturfestival berlin
  14. Zweimal verschwunden, zweimal wieder aufgetaucht: Das Martyrium des iranischen Regimekritikers Faradsch Sarkuhi | Politik | ZEIT ONLINE
  15. Norbert Siegmund, Der Mykonos-Prozess, Seite 279-296
  16. Faraj Sarkohi — internationales literaturfestival berlin
  17. Tucholsky Preis an Faradsch Sarkuhi
  18. Faraj Sarkohi — internationales literaturfestival berlin
  19. World Press Freedom Heroes
  20. Faraj Sarkohi
  21. AIUK : 'Look Europe' by Ghazi Rabihavi

منابع[ویرایش]

http://www.amnesty.org.uk/events_details.asp?ID=1403
http://www.pen-deutschland.de/htm/aufgaben/wie/wie_ex/wie_ex_sarkohi-faraj.php
http://www.literaturfestival.com/teilnehmer/autoren/2002/faraj-sarkohi
http://fami.oszbueroverw.de/writers2/selimkaya.html
فرج سرکوهی، شب دردمند آروزمندی، مجموعه مقالات، 1378، نشر باران، استکهلم
فرج سرکوهی، یاس و داس، 1381، نشر باران، استکهلم
http://www.freemedia.at/awards/world-press-freedom-heroes/
Norbert Siegmund, Der Mykonos-Prozess
http://www.hagalil.com/archiv/98/05/tucho.htm