داستان کوتاه
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
داستان کوتاه گونهای از ادبیات داستانی است که نسبت به رمان یا داستان بلند حجم کمتری دارد و نویسنده در آن برشی از زندگی یا حوادث را مینویسد درحالی که در داستان بلند یا رمان، نویسنده به جنبههای مختلف زندگی یک یا چند شخصیت میپردازد و دستش برای استفاده از کلمات باز است. به همین دلیل ایجاز در داستان کوتاه مهم است و نویسنده نباید به موارد حاشیهای بپردازد.
داستان کوتاه قالبی از نوشتار روایی منثور است که با تعداد جملاتش از سایر قالبهای همانندش متمایز میشود و نیز با نیت نویسنده اش که آیا میخواسته داستانی کوتاه بنویسد (یا مثلاً یک رمان کوتاه). این قالب نوشتاری ممکن است بزرگ هم باشد و درکل میتوان گفت که اجماعی در این مورد وجود ندارد. داستان کوتاه به داستانهایی گفته میشوند که کوتاه تر از داستانهای بلند باشند. تعیین طول قطعی یک داستان کوتاه مساله ساز است. یک تعریف کلاسیک از طول یک داستان کوتاه این است که طول داستان کوتاه به قدری باید باشد که بتوان آن را در یک نشست خواند. ولی استفادهٔ معاصر از عنوان داستان کوتاه گاهی شامل نوشتارهای داستانی ای (fiction) میشود که گاهی بالغ بر ۲۰۰۰۰ کلمه دارند. البته درعمل طول یک داستان کوتاه بستگی به کشوری دارد که آن داستان آنجا منتشر میشود. مثلاً در ایالات متحده یک داستان کوتاه میتواند بالای ۱۰۰۰۰ کلمه داشته باشد (که آنها را «داستان کوتاه بلند» یا «long short stories» مینامند) درحالیکه در بریتانیا متوسط تعداد کلمات داستانهای کوتاه حدود ۵۰۰۰۰ کلمهاست و در استرالیا کم داستان کوتاهی بیش از ۳۵۰۰ کلمه دارد. گرچه داستانهای کوتاهی نیز هستند که تنها چندصد کلمه دارند (که آنها را اغلب «روایت کوچک» یا «micro narratives» مینامند)، خوانندگان معاصر داستان کوتاه انتظار دارند که داستان کوتاهی که میخوانند حداقل ۱۰۰۰ کلمه را داشته باشد. داستانهای کوتاه اغلب قالبی از ادبیات داستانی هستند. قالب اکثر داستانهای کوتاه منتشر شده، نوشتار داستانی ژانری (genre fiction) هستند: داستان علمی (science fiction)، داستان رعب آور (horror fiction)، داستان کارآگاهی (detective fiction) و امثال اینها. داستان کوتاه قالبهای غیرداستانی (non-fiction) مانند سفرنامه، شعر منثور (prose poetry) و نسخههای پست مدرن قالبهای داستانی و غیرداستانی مانند داستان- نقد (ficto-criticism) یا روزنامه نگاری نوین (new journalism) را نیز دربرمی گیرند. داستانهای کوتاه ادبی که طولشان از طول یک داستان کوتاه معمول (حتا «داستان کوتاه بلند») متجاوز باشد، اغلب رمان کوتاه (novella) نامیده میشوند و اثرهای طولانی تر (اغلب بیش از ۴۰۰۰۰ کلمه) را رمان مینامند.
تبدیل رمان به داستان کوتاه کاری دشوار است و با تمرین و ممارست قابل انجام است اما تبدیل داستان کوتاه به رمان علاوه بر دشواری نیاز به خلاقیت نیز دارد تا نویسنده شخصیتها و فضاهای جدیدی خلق کند. برخی رمانها در ابتدا به صورت طرح در ذهن نویسنده شکل میگیرند و گاهی به صورت داستان کوتاه نوشته میشوند و سپس به صورت رمان درمی آیند اما بعضی دیگر از رمانها مرحله تبدیل از داستان کوتاه به رمان را طی نمیکنند و نویسنده از همان ابتدا کل رمان را به صورت فهرست بخشهای مختلف در نظر میگیرد.
فهرست مندرجات |
[ویرایش] بزرگان داستان کوتاه نویسی
- آنتوان چخوف
- نیکلای گوگول
- ارنست همینگوی
- خورخه لوئیس بورخس
- ساموئل بکت
- ویلیام اُ هنری
- گی دو موپاسان
- جروم دیوید سالینجر
- ریموند کارور
[ویرایش] بزرگان داستان کوتاه نویسی در ایران
[ویرایش] منبع
- Writing in General and the Short Story in Particular by L. Rust Hills- Houghton Mifflin press- U.S.A- ۱۹۸۷
