قاسم شعله‌سعدی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
قاسم شعله‌سعدی
زادروز ۱۳۳۳
شیراز
ملیت ایرانی
پیشه وکیل دعاوی
نماینده دوره سوم مجلس شورای اسلامی
نماینده دوره چهارم مجلس شورای اسلامی
فعال حقوق بشر
زندانی سیاسی
استاد حقوق بین‌الملل
فرزندان محمد جواد شعله سعدی


قاسم شعله‌سعدی (زاده ۱۳۳۳ در شیراز) وکیل دعاوی، نماینده شیراز در مجالس دوره سوم و چهارم، زندانی سیاسی، فعال حقوق بشر، استاد حقوق بین‌الملل دانشکده حقوق دانشگاه تهران بود. وی برای اولین بار در سال ۱۳۸۱، به غیر قانونی بودن انتخاب علی خامنه‌ای به عنوان رهبر جمهوری اسلامی ایران اشاره کرد و انتقادات تند دیگری نیز علیه وی مطرح ساخت که سبب بازداشت او گردید.

او پس از اعتراضات مردم ایران به نتایج انتخابات ریاست جمهوری (۱۳۸۸) بازداشت و در مجموع به سه سال زندان محکوم شد.

وی برای شرکت در انتخابات ریاست جمهوری دهم (در سال ۱۳۸۸) ثبت نام کرد که توسط شورای نگهبان در کنار برخی دیگر از چهره‌های شناخته شده طیف اصلاحات رد صلاحیت شد.[۱]

زندگی[ویرایش]

قاسم شعله‌سعدی در سال ۱۳۳۳ شیراز متولد شد. ر سال ۱۳۵۲ در رشته حقوق دانشگاه ملی ایران پذیرفته شد. شعله سعدی با رد پیشنهاد دادستانی انقلاب شیراز برای ادامه تحصیل به اتفاق همسر و فرزند خود روانه فرانسه شد و مدرک فوق لیسانس خود را از دانشگاه حقوق پاریس در مدت یکسال اخذ و سپس دکترای خود را در سال ۱۳۶۲ در رشته علوم سیاسی از دانشگاه پاریس دریافت کرد و متعاقبا در دوره دکترای حقوق در دانشگاه حقوق پاریس ادامه تحصیل داد. از سال ۱۳۶۲ در دانشکده حقوق دانشگاه شیراز، دانشگاه تهران و تربیت مدرس به تدریس حقوق بین الملل می‌پرداخت.[۲]

فعالیت‌های سیاسی[ویرایش]

وی در دوره سوم مجلس شورای اسلامی و دوره چهارم مجلس شورای اسلامی نماینده مردم شیراز در مجلس بود.

او در دوره‌های بعدی مجلس شورای اسلامی از سوی شورای نگهبان رد صلاحیت شد. شعله‌سعدی وکالت برخی چهره‌های سیاسی نظیر محسن سازگارا بر عهده داشت.

وی در سال ۱۳۸۱ نامه‌ای سر گشاده خطاب به علی خامنه‌ای نوشت که در آن نامه به انتقاد از مسائل مختلفی پرداخته که از جمله شرایط خامنه‌ای را از جهت واجد شرایط رهبری بودن در آن زمان از منظر حقوقی به سوال و چالش کشید.

به دلیل نوشتن این نامه، در تاریخ ۱۷ بهمن سال ۱۳۸۵، شعبه ۲۱ دادگاه تجدید نظر استان تهران، رای شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب اسلامی را به اتهام فعالیت تبلیغی علیه نظام و توهین به امام و رهبری، تایید و وی را به یک سال و نیم حبس محکوم نمود.[۳]

زندان پس از انتخابات ریاست جمهوری ایران (۱۳۸۸)[ویرایش]

قاسم شعله‌سعدی در ۱۴ فروردین ۱۳۹۰، از سوی شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب اسلامی به ریاست قاضی صلواتی با استناد به ماده ۵۰۰ قانون مجازات اسلامی به یک سال حبس تعزیری و همچنین با استناد به ماده ۱۹ قانون مجازات اسلامی ایران به محرومیت از حرفه وکالت و تدریس دانشگاه به مدت ده سال محکوم شد.

وی در هنگام ورود به ایران در فرودگاه دستگیر و به زندان شیراز و سپس به بند ۳۵۰ زندان اوین منتقل شد.[۴]

شعله سعدی بار دیگر در ۱۲ مهر ۱۳۹۰، به اتهام توهین به رهبری در شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب اسلامی به قضاوت قاضی مقیسه علاوه بر محکومیت قبلی، به دو سال زندان محکوم شد.[۵]

همسر شعله سعدی در مرداد ماه ۱۳۹۰، درباره وضعیت او در زندان گفت:"او هم اکنون در بند ۳۵۰ اوین به دلیل ضایعه نخاعی در وضعیت جسمانی بسیار نامناسبی به سر می‌برد و باید سریعا تحت درمان و عمل جراحی قرار گیرد اما با آزادی وی از سوی مسئولین "مخالفت" می‌شود."[۶]

او در زندان با از کار افتادن دست چپ و بروز سایر علایم فلج، مواجه شد.[۷][۸]

مادر قاسم شعله سعدی در فرودین ماه ۱۳۹۱ در نامه‌ای سرگشاده به علی خامنه‌ای، با انتقاد شدید از عملکرد رهبر جمهوری اسلامی، از او پرسید "چرا علی وار جلوه می‌کنید ولی در زمان اجرای عدالت تجاهل می‌کنید و از جمله خواستار عدم کش دادن قضیه فساد سه هزار میلیارد تومانی می‌شوید؟! یا دستور فرمایید سینه مرا هم محافل خودسر بشکافند همانطور که سینه پروانه فروهر را شکافتند و مرا به گورستان ببرند تا به فرزند شهیدم اصغر بپیوندم ” و یا ” دستور فرمایید مرا هم در اوین زندانی کنند تا به فرزند اسیرم بپیوندم شاید بوی پیراهن یوسفم چشم و دلم را روشن کند”."[۹][۱۰]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

متن نامه قاسم شعله سعدی به علی خامنه‌ای (نشریه میهن، آذر ۱۳۸۱)