مسعودی مروزی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مسعودی مروزی شاعر اواخر سدهٔ سوم و اوایل سدهٔ چهارم هجری بود. او نخستین کسی بود که دست به سرودن داستان‌های تاریخی و حماسی ایران زد و شاهنامه‌ای منظوم پدید آورد. از شاهنامهٔ او آگاهی‌های چندانی در دست نیست. شاهنامهٔ مسعودی در اوایل سدهٔ پنجم هم شهرت و اهمیت داشته است و نام آن در یکی از کتاب‌های معروف همان دوره یعنی «غرر اخبار ملوک الفرس» ثعالبی (نوشته شده در سال ۴۱۲ ه‍.ق) آمده است.

این شعر از اوست:

نخستین کیومرث آمد به شاهی گرفتش به گیتی درون پیش گاهی
سی سال به گیتی پادشا بود کی فرمانش بهر جایی روا بود

منابع [ویرایش]

صفا، ذبیح‌الله، تاریخ ادبیات ایران(جلد یکم)، انتشارات فردوس، چاپ هفدهم