انور خامهای
| شناسنامه | |
|---|---|
| زادروز | ۲۹ اسفند ۱۲۹۵ |
| زادگاه | ایران |
| محل زندگی | تهران |
| تاریخ مرگ | |
| فعالیت ها | نویسنده، سیاستمدار |
| حزب سیاسی | حزب توده |
| عضو گروه ۵۳ نفر | |
| از اعضای اصلی حزب توده | |
| سردبیر روزنامه رهبر ارگان | |
انور خامهای (زاده:۲۹ اسفند ۱۲۹۵ ) عضو گروه ۵۳ نفر و از اعضای اصلی و سردبیر روزنامه رهبر ارگان حزب توده بود.
[ویرایش] زندگینامه
او در سال ۱۳۱۳ در دانشکده صنعتی در رشته مهندسی شیمی به تحصیل پرداخت. انور خامهای در زمان دانشجویی با گروه ۵۳ نفر آشنا شد. در سال ۱۳۱۶ گروه ۵۳ نفر به اتهام توطئه و مرام اشتراکی بازداشت شدند درنتیجه او به شش سال زندان محکوم شد که در مهرماه ۱۳۲۰ با یک سال تخفیف از زندان آزاد شد.[۱]
او در سال ۱۳۳۲ به عضویت حزب توده درآمد که اغلب اعضای اصلی آن از گروه ۵۳ نفر بودند. انور خامهای در کادر حزب توده سردبیر و اداره کننده روزنامه «رهبر ارگان» حزب توده بود. او به علت اعتراض به سیاستهای کمیته مرکزی حزب توده در دیماه ۱۳۲۶ به همراه خلیل ملکی، جلال آل احمد، فریدون توللی و تنی چند از حزب توده انشعاب کرد.[۱]
با شکلگیری جنبش ملی شدن صنعت نفت، او و چند تن از همفکرانش روزنامه «جهان ما» و «حجار» را منتشر کردند؛ اما بر اثر کودتای ۲۸ مرداد بازداشت و پس از مدتی از زندان آزاد شد. خامهای برای تحصیل در رشته اقتصاد به دانشگاه هایدلبرگ رفت. سپس در همین رشته در دانشگاه فرایبورگ آلمان ادامه تحصیل داد و موفق به کسب دکترا شد.[۱]
او از معدود اعضای حزب توده بود که به ماهیت استالینی مارکسیسم روسها پی برد و کتابی به زبان فرانسه با عنوان «تجدیدنظرطلبی از مارکس تا مائو» نوشت که بارها در فرانسه تجدید چاپ شد. این کتاب بعدها در ایران توسط خود وی ترجمه شد.[۱]
از دیگر آثار خامهای میتوان از کتابهای «چهار چهره: نیما یوشیج، صادق هدایت، عبدالحسین نوشین و ذبیح بهروز» (۱۳۶۸)، «پاسخ به مدعی» که به تحریفات و اشتباهات تاریخی خسرو شاکری و کشاورز پرداخته است، «اقتصاد بدون نفت» (۱۳۶۹) که تحلیلی تخصصی است، «فرهنگ سیاست و تحول اجتماعی» که شامل گزیده مقالات وی است، «محنتآباد» که مجموعه داستانهای انور خامهای را در بر میگیرد، و «سالهای پرآشوب» که پژوهشی است در ده جلد که تاکنون چهار جلد آن منتشر شده است، نام برد.[۱]
