محمدرضا عبدالملکیان

محمدرضا عبدالملکیان از شاعران معاصر ایرانی است که در سال ۱۳۳۶ خورشیدی در نهاوند دیده به جهان گشود.

سبک اشعار

او از شاعران نوگو و نوجوی عصر انقلاب محسوب می‏شود.در ابتدا به قالب چهارپاره‏های پیوسته روی آورد.اما بیشتر اشعارش در قالب نو نیمایی و سپید سروده شده است.اغلب شعرهای وی رنگ و بوی عاشقانه با درون‏مایه اجتماعی دارد که با لحنی ساده و خوش‏آهنگ به دور از ابهام بیان شده‏اند.

زندگی‏نامه

عبدالملکیان، تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در نهاوند ادامه داد و پس از ادامه تحصیل در رشته کشاورزی، با اخذ درجه کارشناسی « مهندسی کشاورزی » در سال ۱۳۵۷ در موسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی دانشگاه تهران به کار مشغول و در سال ۱۳۶۳ به وزارت کشاورزی منتقل شد. او تحصیلات خود را تا مقطع کارشناسی ارشد در رشته مدیریت ادامه داد و در حال حاضر به عنوان مدیرکل دفتر آموزش‏های رسمی و حرف کشاورزی مشغول کار است.عبدالملکیان کار شعر را از دورة دبیرستان آغاز کرد و در سال ۱۳۵۴ نخستین مجموعه شعرش را منتشر کرد. او طی بیش از ۳۰ سال فعالیت شعری علاوه بر چاپ و انتشار چندین عنوان مجموعه شعر، عهده دار مسئولیت‏های گوناگون فرهنگی و ادبی نیز بوده است و از جمله در حال حاضر مدیر عامل دفتر شعر جوان، عضو هیئت مدیره انجمن شاعران ایران و عضو شورای عالی خانه هنرمندان است.وی پدر گروس عبدالملکیان، شاعر جوان ایرانی است.

آثار

• ساده با تو حرف می‌زنم
• مه در مه
• ریشه در ابر
• مهربانی
• ردپای روشن باران
• گل چه پایان قشنگی دارد (یادنامه سلمان هراتی)
• حالا که آمده‌ای
• حالا که رفته‌ای (یادنامه قیصر امین‌پور)
• آوازهای آبادی
• پل خواب

نمونه اشعار

شعر آب و آیینه

تو چرا می‏جنگی؟

پسرم می‏پرسد،

من تفنگم در مشت،

کوله‏بارم بر پشت،

بند پوتینم را محکم می‏بندم

مادرم، آب و آیینه و قرآن در دست،

روشنی در دل من می‏بارد

پسرم بار دگر می‏پرسد،

که چرا می‏جنگی؟

با تمام دل خود می‏گویم:

تا چراغ از تو نگیرد دشمن

جستارهای وابسته

• خسرو شکیبایی
• سلمان هراتی
• شعر نو

پیوند به بیرون

• محمدرضا عبدالملکیان، سایت آفتاب
• انجمن شاعران ایران
• فرهنگ و ادب

الگو:ادبیات فارسی معاصر

الگو:ادبیات-خرد الگو:افراد-خرد