نادره (شاعر)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
نادره
زادروز ۱۷۹۲
درگذشت ۱۸۴۲
آرامگاه آرامگاه مادر خان، خوقند
محل زندگی آسیای میانه
لقب مکنونه، کامله
دوره سدهٔ نوزده میلادی
گفتاورد گیرم به موج شاه، رفیقان سفینه‌اند
من زورقم به پهلوی یاران هوشمند
ماندی ز همگنان خود امروز کامله
هرگز نشد که توسن طبعت شود دوَند


نادره (به ازبکی: Nodira) (۱۷۹۲—۱۸۴۲) با نام اصلی ماهلَر-آییم از شاعران پارسی‌گوی و ازبکی‌گوی آسیای میانه بود. وی در سروده‌های فارسی خود بیشتر مکنونه و در سروده‌های ازبکی‌اش معمولاً نادره و کامله تخلص می‌کرد.

وی در خانواده رحمان‌قلی بیگ، حاکم اندیجان به‌دنیا آمد و بعدها همسر عمرخان امیری، شاعر و حاکم خوقند شد.[۱] نادره از زمان کودکی با آثار سرایندگان دیرین پارسی و ترکی از جمله حافظ، فضولی، نوایی و بیدل آشنا شد و به آموختن آن‌ها پرداخت.

نادره به دستور نصرالله امیر بخارا اعدام شد و برای یادبود او آرامگاهی به نام آرامگاه مادر خان در خوقند برپا شد.[۲]

منابع[ویرایش]

  • Kadyrova, Makhbuba. 1967. Nadira: Ocherk žizni i tvorčestva. Taškent: Fan.
  1. odyssey-voyage.com، بازدید: آوریل ۲۰۱۰.
  2. Along the way of the ancient caravans، بازدید: آوریل ۲۰۱۰.