عطار نیشابوری
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
 |
برای اثباتپذیری کامل این مقاله، به منابع بیشتری نیاز است یا منابع ارائهشده بهدرستی ارجاع داده نشدهاست. لطفاً با توجه به شیوهٔ ویکیپدیا برای ارجاع به منابع با ارائهٔ منابع معتبر این مقاله را بهبود بخشید. مطالب بیمنبع ممکن است در آینده حذف شوند. |
 |
|
| تولد | سال ۵۴۰ هجری ۱۱۴۶ میلادی نیشابور |
| مرگ | احتمالا ۶۱۸ هجری ۱۲۲۱ میلادی شادیاخ نیشابور |
| زمینه فعالیت | شاعر ، عارف |
| ملیت | ایرانی |
فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ قمری - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیّات فارسی در اواخر سدهٔ ششم و اوایل سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری مطابق با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابورزادهشد. [۱]
نام او «محمّد»، لقبش «فرید الدّین» و کنیهاش «ابوحامد» بود و در شعرهایش بیشتر عطّار و گاهی نیز فرید تخلص کردهاست. نام پدر عطّار ابراهیم (با کنیهٔ ابوبکر) و نام مادرش رابعه بود.
او که داروسازی و عرفان را از شیخ مجدالدّین بغدادی فرا گرفتهبود[نیازمند منبع]، به شغل عطاری و درمان بیماران میپرداخت. او را از اهل سنت دانسته اند اما در دوران معاصر شیعیان با استناد به برخی اشعارش معتقدند که وی پس از چندی به تشیع گرویده یا محب اهل بیت بوده است. [۲] [۳]
فهرست مندرجات |
[ویرایش] زهد و زندگی وی
درباره به پشت پازدن عطار به اموال دنیوی و راه زهد، گوشه گیری و تقوی را پیش گرفتن وی حکایات زیادی گفته شدهاست. مشهور ترین این روایات، آنست که عطار در محل کسب خود مشغول به کار خود بود که درویشی از آنجا گذر کرد. درویش حاجت خود را با عطار در میان گذاشت، اما عطار همچنان به کار خود میپرداخت و درویش را نادیده گرفت. دل درویش از این اتفاق چرکین شد و خطاب به عطار گفت: تو که تا این حد به زندگی دنیوی وابستهای چگونه میخواهی روزی جان بدهی؟ عطار به درویش گفت : مگر تو چگونه جان خواهی داد ؟ درویش در همان حال کاسه چوبین خود را زیر سر نهاد و جان به جان آفرین تسلیم کرد. این اتفاق اثری ژرف بر او نهاد که عطار دگرگون شد شغل خود را رها کرد و راه حق را پیش گرفت. چیزی که معلوم است این است که عطار پس از این قضیه مرید شیخ رکن الدین اکاف نیشابوری میگردد و تا پایان عمر (حدود ۷۰ سال) با بسیاری از عارفان زمان خویش همصحبت گشته و به گردآوری حکایات صوفیه و اهل سلوک پرداختهاست. و بنا بر روایتی وی بیش از ۱۸۰ اثر مختلف به جای گذاشته که حدود ۴۰ عدد از آنان به شعر و مابقی نثر است. عطار در سال ۶۱۸ یا ۶۱۹ و یا ۶۲۶ در حملهٔ مغولان، به شهادت رسید.
[ویرایش] عطار در نگاه دیگران
وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار میرود و بنا به نظر عارفان در زمینه عرفانی از مرتبهای بالا برخوردار بودهاست؛ چنانکه مولوی درباره او میفرماید:
| هفت شهر عشق راعطار گشت | ماهنوز اندر خم یک کوچهایم |
[ویرایش] آثار
نام برخی از آثار به جا مانده از عطار بدین شرح است[۴]:
سرودههای مثنوی:
- اسرارنامه
- اشترنامه
- الهینامه
- بلبلنامه
- بیان ارشاد (مفتاحالاراده)
- بیسرنامه
- پندنامه
- جواهرنامه
- جوهرالذات
- حیدرنامه
- خسرونامه
- دیوان قصاید و غزلیات
- سیفصل
- شرحالقلب
- گل و هرمز
- لسانالغیب
- مختارنامه
- مصیبتنامه
- مظهرالعجایب
- منطقالطیر
- نزهتالاحباب
- هیلاجنامه
- وصلتنامه
- ولدنامه
نثر:
[ویرایش] نمونهٔ اشعار
| جانا، حدیث حسنت، در داستان نگنجد | رمزی ز راز عشقت، در صد زبان نگنجد | |
| سودای زلف و خالت، در هر خیال ناید | اندیشهٔ وصالت، جز در گمان نگنجد | |
| هرگز نشان ندادند، از کوی تو کسی را | زیرا که راه کویت، اندر نشان نگنجد | |
| آهی که عاشقانت، از حلق جان برآرند | هم در زمان نیاید، هم در مکان نگنجد | |
| آنجا که عاشقانت، یک دم حضور یابند | دل در حساب ناید، جان در میان نگنجد | |
| اندر ضمیر دلها، گنجی نهان نهادی | از دل اگر برآید، در آسمان نگنجد | |
| عطّار وصف عشقت، چون در عبارت آرد | زیرا که وصف عشقت، اندر بیان نگنجد |
- بیت آغاز منطق الطیر
| آفرین جانآفرین پاک را | آن که جان بخشید و ایمان خاک را |
[ویرایش] جستارهای وابسته
[ویرایش] پیوند به بیرون
- منطقالطّیر عطّار
- دیوان اشعار عطّار
- دانلود کتاب منطق الطیر عطار نیشابوری
- دانلود کتاب دیوان غزلیات و قصاید عطار نیشابوری
- دیوان اشعار عطار و چند منظومه دیگر منتسب به او
- دریافت کتابهای عطار
[ویرایش] منابع
- کتاب منطقالطّیر اثر عطار با تصحیح و مقدمهٔ احمد خوشنویس و میرزا محمد حسین خان ذکاالملک.
John Andrew Boyle , The Ilahi-Nama (or Book of God) of Farid al-Din Attar, Manchester University Press, Manchester, 1976 ISBN: 0719006635 (With a Foreward by Annemarie Schimmel - آنهماری شیمل)
- ↑ منطق الطیر ناشر: انتشارات ماد
- ↑ ادبيات عاشورا. وبگاه حوزه.
- ↑ عطار و رساله سي فصل. روزنامه رسالت.
- ↑ عطار نیشابوری، فریدالدین، پندنامه، بیسرنامه، بلبلنامه، به تصحیح و مقدمه احمد خوشنویس (عماد)، تهران: انتشارات سنائی، چاپ سوم، ۱۳۷۶. ص۲۵.، شابک: ۹۶۴۶۲۹۰۰۲۷
|
|||||||||||
| بزرگان جهان اسلام در سدههای میانه |
|---|
|
ابن اثیر · ابو کمیل · ابونواس · بتانی · وقیدی · ابوالوفای بوزجانی · معری · بغدادی · بیرونی · تقی الدین · الحازن · کاشانی · ابراهیم ادهم . کندی · ابن رشد · ابنسینا · ادریسی · ابوسعید گرگانی · فرغانی · ابوالفرج · ابوالفدا · عباس ابن فرناس · مسعودی · مروزی · مقریظی · ابن مقفع · ابن ندیم · ابن خلدون · ابراهیم ابن صنعان · جابر ابن حیان · حسن الوزن · خیام · خجندی · خوارزمی · ابن البنا · ابن فضلان · ابن نفیس · ابوالقاسم · ابوسعید ابوالخیر . علی قوشچی · صوفی . عطار نیشابوری . ابن بطوطه · ابن رومی · حاجی بکتاش والی . حلاج · رازی · قاضیزاده رومی · نصیرالدین طوسی · اقلیدسی · سعدی · سنان · طبری . فارابی · بیضاوی · غزالی · نظامی · ابن حزم · ابن عربی · مولوی · ابن تیمیه · علی قوشچی · تفتازانی |
