نمایش‌نامه‌نویس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

نمایش‌نامه‌نویس کسی است که متن نمایش (نمایش‌نامه) را می‌نویسد. این متن به گونه‌ای دقیق و با در نظر گرفتن بسیاری جزئیات نوشته می‌شود و آن را می‌توان در صحنهٔ تئاتر به اجرا در آورد. نمایش نامه نویس جزئیاتی چون حالت بیان گفتگوها یا دیالوگ‌ها و نیز ورود و خروج شخصیت‌های نمایش و فضایی را که داستان نمایش در آن اتفاق می‌افتد، به طور دقیق بیان و توصیف می‌کند.

وضعیتهاو نمونه‌ها[ویرایش]

ژرژ پولتی در این کتاب می‌گوید که (در نمایش) انسانها با چه روشهایی تاثیر پزیرفته‌اند. پیرنگها از کجا می‌آیند؟ باور نویسندگان رمان، نمایشنامه وداستان کوتاه اینست که هیچ پیرنگ نویی یافت نمی‌گردد. ژرژ پولتی۳۶پیرنگ اصلی از میان درگیریها و کنش و واکنشهای انسانها برشمرده که پایه‌های ادبیات را ساخته‌اند. سرشناس ترین و محبوب ترین رمانها و نمایشنامه‌ها و داستانها از این پیرنگها مایهٔ بیشمار گرفته و با چیره‌دستی نویسندگان پرورش یافته و هر یک بجای خود جایگاهی در تاریخ ادبیات و نمایش یافته‌اند.

  • یکم:لابه-(اودیپ در کولون/سوفوکل)
  • دوم:رهایی-(اندرومد/سوفوکل)
  • سوم:انتقام جنایت-(ایلیاد و اودیسه/هومر)
  • چهارم:انتقام جویی میان خویشاوندان-(گودال و آونگ/ادگار آلن پو)
  • پنجم:تعقیب-(روبرت شیتان؛ راهزنان/شیللر)
  • ششم:بلا-(مزدوران و پارسیان/آشیل)
  • هفتم:قربانی خشونت یا بدبختی-(شاهزاده مالن/مترلینگ، دختر طبیعی/گوته، دوقلوها/هوگو)
  • هشتم:شورش-(توطیهٔ فی یسکو/شیللر، کاتیلینا/ولتر)
  • نهم:تهور جسورانه-(هنری پنجم/شکسپیر)
  • دهم:آدم ربایی-(اونی تی یس/سوفوکل و آشیل، ربودن هلن/سوفوکل)
  • یازدهم:معما-(اسفنکس/اشیل، سنجاق زرین/ادگار آلن پو)
  • دوازدهم:دستیابی-(فیلوکتتس/آشیل، سوفوکل و اوریپید)
  • سیزدهم:عداوت میان خویشاوندان-(هلیادس/آشیل)
  • چهاردهم:رقابت میان خویشاوندان-(براتینیکوس/دل پیت)
  • پانزدهم:زنای مرگبار-(سهم نیمروز/پل کلودل)
  • شانزدهم:جنون-(آتاماس و توربافان/آشیل)
  • هفدهم:بی احتیاطی شوم-(استادکار/ایبسن)
  • هژدهم:جنایات ناخواستهٔ عشق-(اودیپ/سوفوکل، اشباح/ایبسن)
  • نوزدهم:قتل خویشاوندی ناشناخته-(گبرها و قوانین مینوس/ولتر)
  • بیستم:ایثار در راه آرمان-(ریگولوس/پرادون و متاستازیو، هرنانی/هوگو)
  • بیست و یکم:فداکاری به سبب خویشاوندی-(آلسستس/سوفوکل، شهید/اوژیه)
  • بیست و دوم:همه چیز فدای هوس-(ژوسلین/گودار، سانو/دوده)
  • بیست و سوم:ضرورت قربانی کردن عزیزان-(ایفی ژنیا/سوفوکل و آشیل)
  • بیست و چهارم:رقابت فرادست و فرودست-(زمین و آسمان/بایرون، ژاندارم و زلید/ولتر)
  • بیست و پنجم:زنا-(زنان تراخیس/سوفوکل، نومارومستان/دوده)
  • بیست و ششم:جنایات عشقی-(سمیرامیس/مانفردی و کربیون، چرم گاو/پولتی)
  • بیست و هفتم:کشف خطاکاری محبوب-(مادام کاورلت/اوژیه، ژرژت/ساردو، حرفه ی خانم وارن/جرج برنارد شاو)
  • بیست و هشتم:موانع عشق ورزیدن-(قهرمان چینی/متاستازیو، مهاجر/بورژه)
  • بیست و نهم:عشق به دشمن-(دوشس مالفی/ویستر، قلب شکسته/فورد)
  • سی ام:جاه طلبی-(تیمولیون/آلفیری، کرامول/هوگو)
  • سی و یکم:تعارض با یک خدا-(ریسندگان/آشیل، رنجهای مسیح/سنت گریگوری)
  • سی و دوم:حسادت بیجا-(شاید بدترین، همیشه بدترین نباشد، اتللو و هیاهو برای هیچ/شکسپیر)
  • سی و سوم:قضاوت اشتباه-(زن مار/گوتزی، هنری ناوار/دومای پدر)
  • سی و چهارم:پشیمانی-(اومیندس/آشیل، جنایت و مکافات/داستایفسکی، ترزا کن/زولا)
  • سی و پنجم:بازیابی گمشده-(افسانهٔ زمستانی و پریکلس/کاپیتان گرانت/ژول ورن)
  • سی و ششم:از دست دادن محبوب-(نیوب و ترولیوس/آشیل، شکسپیر، مزاحم و هفت شاهزاده/مترلینگ)[۱]

منابع[ویرایش]

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Playwright»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۵ اوت ۲۰۰۹).