کرامتالله دانشیان
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
کرامتالله دانشیان (۱۰ مهر ۱۳۲۵ شیراز - ۲۹ بهمن ۱۳۵۲ میدان چیتگر تهران) از فعالان سیاسی در دوره پهلوی در ایران بود.[۱] وی در یکی از دستگیریهایش در سلول شماره ۱۶ زندان اوین بسر بردمقالههای نیازمند یادکرد [نیازمند مدرک] و در سحرگاه روز ۲۹ بهمن ۱۳۵۲ به جرم اقدام علیه امنیت کشور به همراه خسرو گلسرخی تیرباران شد.
سرودی از او به نام «بهاران خجسته باد»، با مطلع «هوا دلپذیر شد، گل از خاک بردمید» از سرودهای معروف زمان انقلاب ۱۳۵۷ ایران شد.
دانشیان بعد از سپری کردن دوران کودکی خود از خانوادهاش در شیراز جدا شد و پس از پیوستن به سپاه دانش در دوره سربازی، همچون صمد بهرنگی به تدریس در روستاهای دورافتاده، مانند روستای سُلیران در بخش لالی خوزستان پرداخت.
[ویرایش] زندگی
کرامتالله فرزند پرویز و اعظم در ۱۰ مهر ۱۳۲۵ در شیراز به دنیا آمد.
او که جزو اولین گروه قبولشدگان در دوره هنری و سینمایی صدا و سیمای ایران بود پس از حدود یک سال به علت فعالیتهای سیاسی و ساخت فیلم کوتاهی با مفهوم غارت نفت و مردم جنوب شهر تهران از دانشکده اخراج شد. او به همراه خسرو گلسرخی در فروردین ۱۳۵۲ دستگیر شده و چند ماه بعد متهم شدند رهبری گروهی دوازده نفره را به عهده داشتهاند که قصدشان ربودن شاهزاده پهلوی در فستیوال فیلم کودک سال ۵۲ به قصد آزادسازی زندانیان سیاسی بوده است.[۲] از این گروه به جز کرامتالله دانشیان و خسرو گلسرخی که اعدام شدند، سه تن به حبس ابد محکوم شدند (طیفور بطحایی , رضا علامه زاده , عباس سماکار) و مابقی افراد گروه هر کدام به نحوی با درخواست عفو از شاه و همسرش به یک تا چند سال زندان کوتاه مدت محکوم شدند. (افرادی نظیر: شکوه فرهنگ (میرزادگی),ابراهیم فرهنگ رازی, رحمتالله جمشیدی, مریم اتحادیه و ...)
در سال ۱۳۵۹، ویژهنامهای برای کرامتالله دانشیان در مجموعهای دو جلدی با عنوان «فرهنگ نوین»، منتشر شد.
[ویرایش] منابع
- ↑ صالحی، انوش، راوی بهاران، زندگی و مبارزات کرامتالله دانشیان، تهران: نشر قطره، چاپ دوم ۱۳۸۲.
- ↑ همان
