عمادالدین باقی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

عمادالدین باقی (زاده ۵ اردیبهشت ۱۳۴۱) تاریخ‌دان، فعال حقوق بشر، زندانی سیاسی سابق و روزنامه‌نگار منتقد جناح راست جمهوری اسلامی است. وی رئیس و بینان‌گذار کمیته دفاع از حقوق زندانیان، از اعضای سابق سپاه پاسداران و نویسنده کتاب درسی تاریخ معاصر دبیرستان‌های ایران در اوخر دهه هفتاد است. کتاب پرفروش او «تراژدی دمکراسی در ایران» و چندین کتاب دیگرش در ایران توقیف شده‌اند.

فهرست مندرجات ۱ زندگینامه ۲ تحصیلات ۳ فعالیت‌ها ۴ ازدواج دختر ۵ فعالیت‌های حقوق بشری ۶ اعتراض به موج اعدام‌ها و طرح موسوم به امنیت اجتماعی ۶.۱ زندان مجدد ۷ جوایز ۸ کتاب‌شناسی ۹ منابع ۱۰ پیوند به بیرون

[ویرایش] زندگینامه

عمادالدین باقی، از فعالان و انقلابیون نسل اول و از اعضای پیشین سپاه پاسداران است که به مرور زمان اندیشه‌های تازه‌ای پیدا کرد.

عمادالدین باقی فرزند حبیب الله متولد ۵ اردیبهشت ۱۳۴۱ است. پدر و تبار پدری او متعلق به شهرضا و مادر و تبار مادری او متعلق به اصفهان هستند.

عمادالدین باقی دارای سه دختر است که دومین و سومین فرزندش در شهر قم متولد شدند. مقارن با انقلاب، عمادالدین باقی در یک مدرسه علمیه در شوش نیز به تحصیل ادبیات عرب و منطق و دروس مقدماتی حوزه مشغول بود. وی در فاصله سال‌های ۶۰ تا ۶۳ دوبار از خطر ترور توسط عوامل سازمان مجاهدین خلق جان سالم بدر برد.

[ویرایش] تحصیلات

تحصیلات حوزوی تا شروع درس خارج - فوق لیسانس جامعه شناسی از دانشگاه علامه طباطبائی- تخصص تحقیقاتی در حوزه تاریخ ایران، مقطع تاریخ انقلاب اسلامی که عمدهٔ کتاب‌هایش نیز در همین زمینه است.

[ویرایش] فعالیت‌ها

فعالیت‌های مدنی

۱- تاسیس انجمن دفاع از حقوق زندانیان در سال ۱۳۸۲ و آغاز به کار رسمی آن از اردیبهشت ۱۳۸۳

۲- عضو شورای مرکزی انجمن دفاع از آزادی مطبوعات. ۱۳۸۱ تا۱۳۸۴

۳- تاسیس انجمن پاسداران حق حیات در سال ۱۳۸۴

۴- پیشنهاد ایده راه اندازی نهاد صلح و مشارکت در تاسیس انجمن زیتون(کانون صلح جویان ایران) در سال۱۳۸۵

باقی در حقیقت در کوران فعالیت‌های مطبوعات آزاد در فاصله سال‌های ۷۸ تا ۸۰ خود را به افکار عمومی شناساند و به دلیل نگارش مقالاتی جدی در زمینه قتل‌های زنجیره‌ای و روحانیون مخالف جمهوری اسلامی، همراه با اکبر گنجی شهرتی بسیار یافت. عمادالدین باقی,۲۷ کتاب و صدها مقاله را در روزنامه‌هایی چون کیهان و اطلاعات (در دهه ۶۰)، سلام و همشهری وفصلنامه حضور و هفته نامه پیام هاجر وهفته نامه یاد (در دهه ۷۰)، توس، جامعه، فتح، صبح امروز و جمهوریت (در دوران هشت ساله اصلاحات) در کارنامه ۳۰ساله نویسندگی اش دارد و برخی کتاب‌های او به زبان عربی ترجمه و در کشورهای عربی منتشر شده یا در دست انتشار است. او بیش از ۲۵ سال برای مطبوعات قلم زده و سردبیری برخی نشریات را برعهده داشته‌است. باقی به دلیل مطالبی که در مطبوعات اصلاح طلب درباره موضوع اعدام و قصاص و قتل‌های زنجیره یی نوشته بود، در سال ۷۹ به دادگاه رفت.

عمده مقالات او در روزنامه‌های عصر آزادگان، خرداد و صبح امروز منتشر شد که هر سه در سال ۷۹ توقیف شدند.

[ویرایش] ازدواج دختر

دختر عمادالدین باقی با محمد قوچانی، روزنامه‌نگار جوان و بااستعداد ایران ازدواج کرده‌است. باقی که آنزمان اولین ماه‌های اقامت ۳ ساله در زندان را تجربه می‌کرد تا آخرین دقایق اجازه حضور در مراسم و مرخصی از زندان را نیافت. گفته می‌شود مهدی کروبی نقش عمده‌ای در کسب اجازه مرخصی برای او ایفا کرد. کروبی در آن زمان رئیس مجلس بود.

[ویرایش] فعالیت‌های حقوق بشری

تاسیس انجمن دفاع از حقوق زندانیان

باقی از ۷ خرداد ۱۳۷۹ به زندان رفت و روز ۱۷ بهمن ۱۳۸۱ از زندان آزاد شد. هنوز مدتی از آزادی باقی نگذشته بود که او انجمن دفاع از حقوق زندانیان را تشکیل داد و در اولین جلسه از سوی هیات مدیره به عنوان رئیس این انجمن انتخاب شد.انجمن دفاع از حقوق زندانیان که باقی پایه گذار آن بود، انجمنی غیردولتی، غیرسیاسی است که خدمات مختلف فرهنگی، خدماتی و حقوقی به زندانیان ارائه می‌کند و این انجمن اولین NGO غیردولتی در خصوص حمایت از زندانیان است.

پس از این دوره او تلاش‌های زیادی برای زندانیان (سیاسی و غیرسیاسی) و لغو حکم اعدام انجام داد. باقی از جمله معدود فعالان سیاسی داخل کشور بود که با «مجازات اعدام» مخالفت کرد. وی مقالات زیادی در این خصوص نوشت.

انجمن دفاع از حقوق زندانیان طی چند سال گذشته بیانیه‌های مختلف و نامه‌های سرگشاده یی درباره وضعیت زندان‌ها و زندانیان منتشر کرد و نامه‌های مختلفی به مقامات سازمان زندان‌ها درباره زندانیان یا وضعیت زندان‌ها نوشته‌است.

همچنین سخنگویان این انجمن مصاحبه‌های مختلفی درباره وضعیت زندانیان و زندان‌های کشور انجام داده‌اند و برای متهمان سیاسی و غیرسیاسی وکیل گرفته‌اند. از سوی دیگر انجمن چندین بار از مقامات قضایی درخواست بازدید از زندان‌های کشور را کرده‌است که تاکنون با این درخواست موافقت نشده‌است.

این انجمن از سوی جمهوری اسلامی متهم به «تبلیغ علیه نظام» می‌باشد.

فریده غیرت عضو هیات مدیره انجمن درباره این اتهام می‌گوید؛ آنها می‌توانند اشکال بگیرند که چرا از حقوق زندانیان دفاع می‌شود و پاسخ ما این است که دفاع از حقوق زندانیان نه جرم است و نه ممنوعیت قانونی دارد، زیرا هر زندانی ولو اینکه اتهامش قتل نفس باشد، حق و حقوقی را داراست و باید با او مثل انسان رفتار کرد تا حکم قطعی اش صادر شود. اگر منصفانه و خارج از هرگونه جوسازی که برخی رسانه‌ها علیه انجمن به راه می‌اندازند، فعالیت‌های این نهاد را مورد بررسی قرار دهیم به این نتیجه می‌رسیم که این اتهامات واهی و بی اساس است زیرا اعضای هیات مدیره و امنای انجمن از آغاز خود را ملزم به رعایت قوانین کشور کرده‌اند.

اعضای انجمن به کرات تاکید کرده‌اند هدف ما از تاسیس این انجمن دفاع از کل زندانیان اعم از سیاسی و غیرسیاسی بوده و در چارچوب قانون عمل کرده‌ایم.

[ویرایش] اعتراض به موج اعدام‌ها و طرح موسوم به امنیت اجتماعی

شهریور ماه ۸۶ که پس از آغاز طرح موسوم به امنیت اجتماعی و دستگیری عده گسترده‌ای اعدامهای گسترده آغاز گردید، وی در نامه‌ای به احزاب و نهاده‌های اصلاح طلب خواستار عدم سکوت در برابر این اعدامها شد.^[۱]

[ویرایش] زندان مجدد

۹ مرداد ۱۳۸۶ وکیل وی در گفتگو با خبرگزاری ایسنا گفت که وی در نتیجه فعالیت‌های حقوق بشری خود به ۳ سال زندان محکوم شده‌است. ^[۲]وی از سوی شعبه ششم دادگاه انقلاب در تاریخ ۸ خرداد ۱۳۸۶ به اتهام اجتماع و تبانی به قصد بر هم زدن امنیت کشور به دو سال حبس و به اتهام تبلیغ علیه نظام با فعالیت تبلیغی به نفع گروه‌های مخالف به یک سال حبس محکوم شده بود. همسر و دختر وی نیز به زندان محکوم شدند. در ۲۲ مهر ۱۳۸۶ بازداشت شد و به زندان اوین برای تحمل حبس منتقل شد. وی روانه یکی از سلول‌های بازداشتگاه ۲۰۹ امنیتی شد.

وی به عنوان رئیس هیات مدیره انجمن دفاع از حقوق زندانیان به اتهام تبلیغ علیه نظام و انتشار اسناد محرمانه دولتی از طریق همایش‌ها و سخنرانی‌ها از قول زندانیان بندهای امنیتی، مورد بازپرسی قرار گرفت و در نهایت رئیس شعبه ششم دادگاه انقلاب برای باقی وثیقه‌ای به مبلغ ۵۰ میلیون تومان صادر کرد. وثیقه مورد نظر در حال تامین از سوی خانوادهٔ وی بود که ماموران اجرای احکام زندان اوین در محل شعبه حاضر شدند و اعلام کردند باقی از سال ۱۳۸۲ تاکنون یک سال حکم تعلیقی اجرانشده دارد که باید همین امروز اجرا شود. این حکم به دلیل سخنرانی وی درباره نظارت استصوابی شورای نگهبان در آستانهٔ مجلس هفتم بود که به اتهام تعریض به این نهاد صادر شده بود. با این وجود صالح نیکبخت وکیل وی نیز بعد از جلسه بازپرسی باقی به ایسنا گفته بود، ما تصور می‌کردیم دادستانی تهران با درخواست تبدیل حکم محکومیت به مجازات دیگر موافقت کرده‌اند که این نادرست بود و به همین جهت ماموران اجرای احکام باقی را به مکانی دیگر منتقل کردند. به گفته وی باقی از زمانی که بعد از تحمل کیفر سه ساله آزاد شده بود در مقالات و نوشته‌های خود و همچنین در انجمن دفاع از حقوق زندانیان بر رعایت قوانین و مقررات جاری کشور تاکید می‌کرد. با این وجود در طول چهار سال گذشته^{[از کی؟]} ۲۳ بار احضار یا محاکمه شده‌است و با توجه به اینکه نه امکان کار در کشور را داشت و نه اجازه انتشار کتاب‌هایش به او داده می‌شد، عملاً محدودیت‌های زیادی داشت. به هر حال وی ۲۲ مهر روانهٔ یکی از سلول‌های بازداشتگاه ۲۰۹ امنیتی شد. وی به نگهداری‌اش در ایزوله کامل اعتراض کرد تا جایی که در نامه‌ای به رئیس قوه قضائیه نوشت؛ در حالی که بر فرض منطقی‌بودن حکم باید به بند عمومی اوین منتقل می‌شدم مرا بدون قرار بازداشت به بازداشتگاه ۲۰۹ بردند و دو ماه و نیم آنجا بودم تا اینکه پس از دو حمله عصبی در سلول به بیمارستان و از آنجا به بند عمومی انتقال یافتم.

به دلیل همین بیماری بود که به باقی مرخصی استعلاجی داده شد اما در همین دوره مرخصی استعلاجی باقی پنج بار برای پرونده‌های مختلف به دادگاه رفت و بعد از آن دوباره به زندان بازگردانده شد.

۱ آبان ۱۳۸۶، سازمان صدا و سیما که سابقه جوسازی علیه آزادیخواهان را نیز دارا می‌باشد در اخبار ۲۰:۳۰ خود تلاش کرد تا با سانسور کردن اعتراضات داخلی و خارجی به بازداشت باقی، صرفاً اعتراض وزارت خارجه آمریکا را انعکاس داده و چهره وی را مخدوش کند.

همچنین نامهٔ وی به شاهرودی رییس قوه قضائیه که در آن به فشارها و تهدیدهای تکاندهنده علیه خود اشاره کرده بود منتشر شد.^[۳]

در تاریخ ۲۴ آبان وکیل وی ضمن اشاره به فشارها علیه وی اعلام کرد که او از این پس اعتصاب غذا را آغاز خواهد کرد.^[۴]

همچنین در گردهم‌آیی که در انجمن صنفی روزنامه نگاران برگزار گردید، ابراهیم یزدی گفت که ایران به واقع آزادترین کشور جهان است، چون حاکمانش هر چه بخواهند می‌کنند.^[۵]

در ۷ آذر خانواده وی که برای ملاقات به اوین رفته بودند با برخورد نامتعارف زندانبانان مواجه شدند. آنان را وادار به درآوردن لباس زیر خود پس از ملاقات برای بازرسی کرده بودند. پس از بازتاب یافتن اعتراضات خانواده باقی وی ممنوع‌الملاقات شد.^[۶]

انجمن دفاع از حقوق زندانیان از انتقال باقی به بند ۲۰۹ زندان اوین تعجب کردند چرا که به گفته آنان اگر او برای سپری شدن محکومیت یک ساله خود به زندان رفته چرا در بند ۲۰۹ نگهداری می‌شود و بازجویی به چه علتی است؟ به گفته آنان باقی پنج سال است که ممنوع الخروج است و از کشور بیرون نرفته، در حالی که حکم محکومیتی برایش صادر شده که علت آن سفر به دوبی و شرکت در همایش عنوان شده‌است. اما در این برنامه خانواده وی به تصور اینکه برنامه از سوی سازمان ملل برگزار می‌شود حضور پیدا کرده بودند و پس از مشاهده جو ضدایرانی، همایش را به نشانه اعتراض ترک کردند. اما عمادالدین باقی طی بازداشتش در نامه‌ای به رئیس قوه قضائیه به بیان موارد نقض حقوق شهروندی خود و خانواده اش پرداخت. این نامه ابتدا در آبان ماه سال ۱۳۸۳ به صورت غیرعلنی برای رئیس قوه قضائیه ارسال شده بود، در دوره بازداشتش تصمیم گرفت متن آن را با برخی حذف و اضافات علنی کند. وی در این نامه به اصول نوزدهم تا چهل و دوم را که در فصل سوم قانون اساسی تحت عنوان حقوق ملت آمده‌است، اشاره و یادآوری کرد نقض این اصول برای خود و خانواده اش و بسیاری از فعالان سیاسی وجود داشته‌است.

در هر حال در دو ماه پایانی حبس باقی به رغم نظریه پزشکان مبنی بر دور نگه داشتن وی از محیط استرس و همچنین در حالی که بهداری زندان در حال اعزام وی به بیمارستان قلب بود، ناگهان برای دومین بار به یکی از سلول‌های بسته بازداشتگاه ۲۰۹ منتقل شد که این بار نیز اعتراضاتی را در داخل و خارج برانگیخت.

انتشار نامه همسر او (فاطمه کمالی سرایی) خطاب به رئیس قوه قضائیه که در آن به ۲۴ مورد محدودیت‌های ایجاد شده علیه باقی در سال‌های اخیر اشاره کرده بود، انعکاس وسیعی یافت. یکی از موارد ۲۴ گانه مورد اشاره ۵۵ بار رفتن باقی به دادگاه بود که در صورت افزودن تعداد محاکمات و احضارهای خانواده او و بازجویی‌های داخل زندان به ۷۷ مورد می‌رسد. در دور جدید انتقال به بند ۲۰۹ به دلیل اینکه قانون حقوق شهروندی زدن چشم‌بند را ممنوع کرده‌است و در نتیجه امتناع باقی از زدن چشم‌بند، به مدت ۴ روز امکان خروج از سلول برای استفاده از دستشویی به او داده نشد و دچار مشکلاتی از ناحیه کلیه و مثانه شد. در مدت ۲۰ روز نگهداری در آنجا و در شرایطی که به دلیل محدودیت‌های ناشی از نزدن چشم بند ناچار از امساک در غذاخوردن بود و دوبار دچار حادثه حمله شد، مجدداً به بند عمومی انتقال یافت. این بار به دلیل حاد شدن مشکل دیسک کمر و درد عصب سیاتیک در بند عمومی تحت فیزیوتراپی قرار گرفت و در حالی که سه هفته تا پایان حبس او باقی مانده بود به مرخصی ۱۰ روزه اعزام شد ولی با پیگیری‌های انجام شده این مرخصی تا ۱۷ مهر ۱۳۸۷ که طبق تقویم زندان زمان پایان حبس او بود، تمدید شد. باقی پس از انتخابات مشکوک ریاست جمهوری دهم و در پی بازداشتهای پرشمار فعالان , دانشجویان و روزنامه نگاران ساکت نماند و مقالات متعددی در روزنامه های اعتماد ملی , اعتماد و روزنامه ارمان روابط عمومی به چاپ رساند. محمد قوجانی داماد باقی در میان بازداشت شدگان بود. باقی در روز دوشنبه هفتم دیماه, فردای عاشورای خونین تهران بازداشت شد. به گفته همسر وی، عمادالدین باقی بوسیله حکم موهومی که به امضای دادستان وقت تهران رسیده بود ( به تاریخ روز فوت آیت الله منتظری )و با اتهام تلاش برای استفاده ابزاری از فوت آیت الله منتظری ، بازداشت شد.

[ویرایش] جوایز

جوایز دریافتی عماد‌الدین باقی، شامل موارد زیر است:

• بنیاد جوایز مطبوعاتی بریتانیا، عماد الدین باقی روزنامه نگار ایرانی و فعال حقوق بشر را به عنوان روزنامه نگار بین المللی سال ۲۰۰۸ برگزید. او هنگام اعلام خبر در مرخصی استعلاجی زندان بود. وی طی پیامی گفت: «من از سرزمینی با شما سخن می‌گویم که با وجود تاریخ یکصد و پنجاه سال تلاش برای آزادی و دموکراسی ‏هنوز طعم تلخ توقیف مطبوعات را در کام خویش می‌چشد و در ده سال اخیر حدود یکصد وپنجاه نشریه ‏توقیف شده‌اند در حالی که اغلب آنها هیچ خصومتی با نظام جمهوری اسلامی ایران نداشته و در نهایت ‏منتقدانی مستقل واصلاح طلب بوده‌اند.‏»

باقی سپس در مراسمی که توسط کمیته پی گیری بازداشت‌های خودسرانه عقیدتی- سیاسی برگذار شده بود شرکت کرد و از طرف این کمیته لوح یاد بودی به پاس پی گیری‌ها و مقاومت ‏پروین تاجیک، مادر دانشجوی زندانی احسان منصوری، به وی اهدا کرد. او سپس توسط جمعی از فعالان حقوق بشر تا زندان اوین بدرقه شد.^[۷]‏‎^[۸][۹]

• دریافت جایزه شجاعت مدنی از بنیاد پارکینسون در سال ۱۳۸۳
• دریافت جایزه کمیسیون ملی حقوق بشر فرانسه
• دریافت جایزه مارتین انالز سال ۲۰۰۹ (این جایزه هر سال برای گرامیداشت یاد مارتین آنالز سومین دبیرکل عفو بین‌الملل اهدا می‌شود)وی اولین کسی بود که بدلیل ممنوع‌الخروج بودن از گرفتن جایزه خود بطور حضوری محروم گردید. ^[۱۰][۱۱]

[ویرایش] کتاب‌شناسی

۱- در شناخت حزب قاعدین زمان؛ کتابی است دربارهٔ انجمن حجتیه. باقی در سال‌های بعد این کتاب را مورد انتقاد قرار داده و به صورت اصولی بازنویسی کرده اما موفق به چاپ آن نشده‌است. این کتاب در زمان خودش بارها تجدید چاپ شد و به تیراژ بسیار بالایی (۸۵۰۰۰ جلد) رسید. باقی خودش این کتاب را جمع آوری کرد. پس از مرگ محمود حلبی رهبر انجمن حجتیه مقاله‌ای در روزنامه جامعه نوشت و از حلبی به نیکی یاد کرد و خدمات وی را نیز برشمرد. چند سال بعد باقی اعلام کرد در حال بازنویسی کتاب است و همان اطلاعات را با ادبیات تازه‌ای منتشر خواهد کرد.^[۱۲]

۲- کاوشی درباره روحانیت؛ کتابی پژوهشی و تاریخی درباره روحانیت از منظر تاریخی و فرهنگی و اقتصادی است. در این کتاب از روحانیت انقلابی و مترقی دفاع شده و از گرایش های محافظه کارانه روحانیت انتقاد شده است. که پس از انتشار ممنوع و جمع‌آوری شده و از آن پس تجدید چاپ نشد و حتی نسخهٔ جدید آن موفق به اخذ مجوز از وزارت ارشاد نگردید.

۳- بررسی انقلاب ایران؛ کتابی است درباره جنبش های سیاسی ایران از تنباکو تا انقلاب ۵۷ که با تلفیق دیدگاه جامعه شناختی و مطالعات دین شناختی ، روایتی مذهبی _ اجتماعی از انقلاب دارد. بعدها باقی این کتاب را در زندان اوین بازنویسی کرد.^[۱۳]

۴- تاریخ شفاهی انقلاب اسلامی تهران؛

۵- انقلاب و تنازع بقا؛ پژوهشی در زمینه‌ها و پیامدهای اشغال سفارت آمریکا.

۶- جدل‌های تاریخی؛

۷- جنبش دانشجویی ایران؛

۸- تاریخ ایران در دوران معاصر؛

۹- فرادستان و فرودستان؛

۱۰- جامعه شناسی قیام امام حسین و مردم کوفه؛

۱۱ و ۱۲ – تراژدی دموکراسی در ایران؛ کتابی وقایع‌نگارانه درباره ماجرای قتل‌های زنجیره‌ای که در نوع خود اثری منحصر به فرد بوده‌است و بخصوص جلد دوم آن اثری تحقیقی به شمار می‌رود. جلد اول این کتاب مجموعه مقالات نویسنده در مطبوعات است. این کتاب‌ها نیز توقیف و جمع‌آوری گردید و منجر به محکومیت‌های مکرر و حبس باقی شد.

۱۳- برای تاریخ؛ مجموعه مقالات پیرامون وزارت اطلاعات و امنیت و ترور حجاریان و گفت‌وگویی با سعید حجاریان درباره وزارت اطلاعات و قتل‌های زنجیره‌ای و اسناد ضمیمه. این کتاب نیز پس از سه چاپ ممنوع شد.

۱۴- حقوق مخالفان؛

۱۵- بهار رکن چهارم؛ دفاعیات علمی و فقهی عمادالین باقی در دادگاه درباره مقاله اعدام و قصاص و نظرات دینی درباره این موضوع. جلد دوم این کتاب که شامل دفاعیات باقی درباره سایر اتهامات به ویژه اتهامات مربوط به مقالاتش درباره قتل‌های زنجیره‌ای بود که دوبار مجوز نشر از وزارت ارشاد دریافت کرد. اما دادگاه خانواده او را تهدید کرد که اگر کتاب منتشر شود او را ۱۵ سال در زندان نگاه می‌دارند و مانع از انتشار آن شدند.

۱۸- گفتمان‌های دینی معاصر؛

۱۹- تولد یک انقلاب؛ کتابی است نظری درباره نظریه‌های انقلاب ، مفهوم انقلاب مذهبی، انقلاب اجتماعی و انقلاب سیاسی و انطباق آنها با انقلاب ایران. فصلهایی از این کتاب در روزنامه های سلام و همشهری منتشر می شد و باقی در زندان روی کتاب کار کرد و آن را تدوین کرد و با پانوشت های به روز منتشرش کرد. در این کتاب باقی بر اساس منابع بنیاد شهید انقلاب اسلامی و منابع دیگر اطلاعات تازه و آمارهایی واقعی از تعداد شهدای انقلاب ۵۷ را منتشر کرد برای نمونه از ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ تا ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ ، ۳۱۶۴ نفر کشته شدند و در حادثه ۱۷ شهریور میدان ژاله ۶۴ نفر در میدان ژاله و ۲۴ نفر در مناطق دیگر تهران کشته شدند. ^[۱۴]

۲۰- روحانیت و قدرت؛ کتابی جامعه شناختی و دینی درباره نسبت دین و سیاست، روحانیت و حکومت که مجوز تجدید چاپ سوم آن داده نشد.

۲۱- قضاوت آمریکایی؛ آشنایی با سیستم کیفری آمریکا

۲۲- جنبش اصلاحات دموکراتیک درایران؛

از میان کتاب‌های فوق ۷ عنوان تاکنون توقیف شده‌اند و ۶ کتاب (ردیف ۲۳ تا ۲۸) نیز در دورهٔ احمدی نژاد از وزارت ارشاد مجوز انتشار دریافت نکرده‌اند. او در اعتراض به این قضیه نامه سرگشاده‌ای را به وزیر ارشاد دولت نهم نگاشت اما هیچ پاسخی دریافت نکرد. عناوین آن کتب عبارتند از:

۲۳- تجربه خمینی؛ مجموعه پژوهش‌ها و مقاله‌هایی دربارهٔ امام خمینی

۲۴- درس‌هایی درباره حقوق بشر؛ مباحث تاریخی و فلسفی و سیر تطور حقوق بشر و تکامل نظریه‌های آن

۲۵- حق حیات ۱؛ پژوهشی در امکان لغو مجازات اعدام در شریعت و قوانین ایران، گزارش و تحلیل مجازات اعدام در ایران و چند گفتار دیگر

۲۶- سکولاریسم؛ درباره رابطه دین و سیاست و عرصه‌های عرفی و قدسی

۲۷- شهر مدرن؛ کتابی است دربارهٔ زندگی شهری و آثار صنعتی‌شدن و رشد و توسعه زندگی شهری بر فرد و جامعه

۲۸- دین و حقوق بشر؛ مباحث گسترده‌ای درباره کانون‌های نزاع اسلام و حقوق بشر و راه‌ها و نظریه‌های سازگاری آن‌ها

۲۹- حق حیات؛ مسئله اعدام‌های زیر ۱۸ سال و ریشه‌ها و چاره‌های فرهنگی و فقهی اعدام کودکان زیر ۱۸ سال در ایران و گزارش احکام اعدام در دهه ۱۳۷۶-۱۳۸۶

[ویرایش] منابع

http://emruz.net/ShowItem.aspx?ID=18127&p=1

[ویرایش] پیوند به بیرون

• وب‌گاه شخصی عمادالدین باقی

ن . ب . و جنبش دوم خرداد اهداف و رویدادهای مهم اصلاح‌طلبی • مردم سالاری • گفتگوی تمدن‌ها • دولت خاتمی • قتل‌های زنجیره‌ای • حمله به کوی دانشگاه تهران (۱۸ تیر ۱۳۷۸) • مجلس ششم (جمهوری اسلامی) • ۲ خرداد ۱۳۷۶ • انتخابات ریاست جمهوری ایران (۱۳۸۴) • کمیسیون اصل نود • حمله سپاه به فرودگاه امام • سفر محمد خاتمی به ایتالیا (۱۹۹۹) • کنفرانس برلین • احزاب مهم مجمع روحانیون مبارز • جبهه مشارکت ایران اسلامی • سازمان مجاهدین انقلاب • حزب اسلامی کار • حزب کارگزاران سازندگی رهبران و شخصیت های مهم محمد خاتمی • میرحسین موسوی • عبدالله نوری • سعید حجاریان • بهزاد نبوی • محمدرضا خاتمی • مصطفی معین • مهدی کروبی • اکبر گنجی • عمادالدین باقی • عبدالله رمضان‌زاده • محسن کدیور • ماشاالله شمس‌الواعظین • سید عطاءالله مهاجرانی • علیرضا علوی تبار رسانه‌های مهم روزنامه جامعه • روزنامه سلام • روزنامه توس • روزنامه نشاط • روزنامه صبح امروز • روزنامه خرداد • روزنامه عصر آزادگان • روزنامه حیات نو • روزنامه بنیان • روزنامه هم‌میهن • روزنامه شرق • ایلنا • ایسنا حامیان (دائم یا مقطعی) دفتر تحکیم وحدت • شورای فعالان ملی مذهبی ایران • نهضت آزادی ایران • حسین‌علی منتظری • جماعت دعوت و اصلاح ایران • مجمع مدرسین و محققین حوزهٔ علمیهٔ قم • عبدالکریم سروش

ن . ب . و سعید مرتضوی توقیف نشریه‌ها شرق • هم‌میهن • جامعه • صبح امروز • خرداد • توس • نشاط • عصر آزادگان • اخبار اقتصادی • گلستان ایران • بنیان • یاس نو • وقایع اتفاقیه • مشارکت • آزاد • نوروز • جمهوریت • آریا • بهار • نوسازی • شهروند امروز • آبان • نیم‌روز • ایران فردا • کیان • آفتاب توقیف کتاب ها زنان موسيقی ايران • زنان پرده نشين و نخبگان جوشن پوش دستگیری دانشجویان پرونده نشریه‌های جعلی دانشگاه امیرکبیر سایر دستگیری‌ها زهرا کاظمی • اکبر گنجی • عباس عبدی • حسین قاضیان • سید حسین موسویان • عمادالدین باقی • محمد سلطانی • احمد بورقانی • منصور اسانلو • احمد زیدآبادی • تقی رحمانی • رضا علیجانی • هدی صابر • دستگیری نویسندگان سایت امروز و رویداد • بازداشت های پس از انتخابات ریاست جمهوری طرح‌ها طرح ارتقای امنیت اجتماعی • توقیف فله‌ای مطبوعات افراد و سازمان‌های مرتبط سازمان اطلاعات موازی • سپاه پاسداران انقلاب اسلامی • قاضی حداد • علی خامنه‌ای • سید محمود هاشمی شاهرودی