فریدون تنکابنی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

فریدون تنکابنی (زاده ۱۳۱۶ خورشیدی) طنزپرداز و داستان‌نویس ایرانی است.

او در سال ۱۳۱۶ خورشیدی در تهران متولد شد. تنکابنی در آثارش بیشتر به انتقاد اجتماعی و زندگی بی امید معلمان و کارمندان پرداخته است.

اخراج از کانون نویسندگان ایران[ویرایش]

در سال ۱۳۵۸ خورشیدی، هیات دبیران کانون نویسندگان ایران که عبارت بودند از باقر پرهام، احمد شاملو، محسن یلفانی، غلامحسین ساعدی و اسماعیل خوئی تصمیم به اخراج فریدون تنکابنی، به‌آذین، سیاوش کسرائی، هوشنگ ابتهاج و برومند گرفتند. این تصمیم نهایتا به تایید مجمع عمومی کانون نویسندگان ایران رسید و منجر به اخراج کل عناصر توده‌ای، به همراه این پنج تن، از کانون نویسندگان ایران شد.[۱][۲]

آثار[ویرایش]

  • مردی در قفس
  • راه رفتن روی ریل
  • ستاره‌های شب تیره
  • یادداشت‌های شهر شلوغ
  • میان دو سفر
  • پول تنها ارزش و معیار ارزش ها
  • اندوه سترون بودن
  • اندیشه و کلیشه
  • اسیر خاک
  • پیادهٔ شطرنج
  • سفر به بیست و دو سالگی
  • میان دو سفر
  • چهارشنبه ها
  • جمهوری عوضی اسلامی [۳]
  • چای و گپ و سیاست

منابع[ویرایش]

  1. چرا توده‌ای‌های کانون نویسندگان اخراج شدند؟، بی‌بی‌سی فارسی
  2. کتاب حدیث تشنه و آب، صفحه ۷۲ تا ۸۵ نوشته منصور کوشان
  3. مشخصات چاپ: P.O.Box 141, 11421 Stokhholm, Sweden; ص. ۷۲