ابوالعباس ربنجنی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
ابوالعباس فضل پسر عباس ربنجنی از شاعران ایرانی سده چهارم هجری است. وی از مردم ربنجنِ سمرقند و همروزگار با نصر بن احمد سامانی(۳۰۱-۳۳۱ (هجری)) و نوح بن نصر سامانی(۳۳۱-۳۴۳ (هجری)) بودهاست. شعر زیر -که در سوگ نصر بن احمد و برتختنشینی نوح بن نصر سروده شده-ازوست:
| پادشاهی گذشت خوبنژاد | پدشاهی نشست فرّخزاد | |
| زان گذشته زمانیان غمگین | زین نشسته جهانیان دلشاد | |
| بنگر اکنون به چشم عقل و بگو | هرچه بر ما ز ایزد آمد داد | |
| گر چراغی ز پیش ما برداشت | باز شمعی به جای او بنهاد | |
| ور زحل نحس خویش پیدا کرد | مشتری نیز داد خویش بداد |
سه بیت از این شعر را -که در تاریخ بیهقی آمدهاست- فرخی سیستانی در مرگ محمود غزنوی و جانشینی مسعود غزنوی با این مطلع تضمین کردهاست:
| هر که بود از یمین دولت شاد | دل به مهر جمال ملت داد |
[ویرایش] منبع
- محمد دبیر سیاقی، پیشاهنگان شعر پارسی، انتشارات علمی و فرهنگی
| این یک نوشتار خُرد پیرامون افراد است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |