آربی اوانسیان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
آربی اوانسیان
Arby Ovanessian
زمینه فعالیت کارگردان و نویسنده سینما و تئاتر
ملیت ایرانی, فرانسوی
تولد ۱۳۲۱
جلفای اصفهان
محل زندگی فرانسه از سال ۱۳۵۷
صفحه در وب‌گاه IMDb
صفحه در وب‌گاه سوره

آربی اوانسیان کارگردان سینما و تئاتر و نمایش‌نامه‌نویس ایرانی است.

محتویات

زندگی [ویرایش]

آربی اوانسیان، در اول اسفند ماه سال ۱۳۲۱ در جلفای اصفهان به دنیا آمد. بین سال​های ۱۳۳۴ تا ۱۳۴۰ در دبیرستان کوشش داویدیان ارامنه در رشته ریاضی دوره متوسطه را به پایان رساند. در سال ۱۳۳۹ با تعدادی از همکلاسی​های خود گروه تئاتر «ارمن» را در باشگاه آرارات تاسیس کرد.

آربی اوانسیان بین سال‌های ۱۳۴۸ تا ۱۳۵۳ در مدرسه عالی رادیو و تلویزیون ملی ایران به تدریس تجزیه و تحلیل فیلم و زیبایی‌شناسی فیلم و در سال‌های ۱۳۵۱ تا ۱۳۵۲ در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران کارگردانی و بازیگری تئاتر تدریس کرد. از سال ۱۳۴۸ در تاسیس و مدیریت کارگاه نمایش همکاری داشت. در طول ۱۲ سال فعالیت کارگاه نمایش، آربی آوانسیان به عنوان یکی از کارگردان‌های صاحب‌نام از تجربه‌های جدید در زمینهٔ نمایش‌نامه‌نویسی و کارگردانی استقبال کرد، و او را پدیدآورندهٔ راه‌کارهای تجربی در حوزهٔ کارگردانی تئاتر در ایران به شمار می‌آورند.[۱]

آربی اوانسیان در ژانویه ۱۹۷۹ با دعوت رسمی بنیاد گوته به عنوان مهمان دولت آلمان، جهت دیدار و همکاری با تئاترهای اشتوتگارت، برلین و مونیخ، عازم آلمان شد. سپس جهت کارگردانی نمایش «بانو با سگ ملوسش» در جشنواره پائیزی پاریس به فرانسه رفت و در شهر پاریس مقیم شد.


فیلم‌ها [ویرایش]

  • نقاب / ماسک (۱۳۴۳ - کوتاه)
  • پاروانا / پروانه (۱۳۴۴ - کوتاه)
  • شوهر آهو خانم (۱۳۴۵ - در ابتدای کار از کارگردانی فیلم کناره گرفت)*
  • لبئوس بنام تادائوس (قره کلیسا) (۱۳۴۶ - مستند کوتاه)
  • چشمه (۱۳۵۰)
  • چگونه پیشبند سوزن‌دوزی‌شدهٔ مادرم در زندگیم گسترده می‌شود (۱۳۶۴)

نمایش‌ها [ویرایش]

فعالیت در تاتر از سال ۱۳۴۶

  • مادموازل ژولی
  • گدایان بزرگوار
  • پژوهشی ژرف و سترگ و نو در سنگ واره های دوره بیست و بنجم زمین شناسی ...
  • در راه
  • هدا گابلر
  • ویس و رامین
  • بکت 5
  • یک قطعه برای گفتن
  • معلم من بای من
  • ناگهان هدا حبیب الله مات فی حب الله هذا قتیل الله مات بسیف الله
  • باغ آلبالو
  • همانطور که بوده ایم
  • طلبکارها
  • برای دیگزی
  • انسان حیوان و تقوا
  • کالیگولا
  • ایولف کوچولو
  • سواری درآمد رنگش سرخ و مویش سرخ و قدش سرخ و لبش سرخ و دندانش سرخ و اسبش سرخ و نیزه اش سرخ ...
  • خلوت خفتگان
  • بیر مرد مضحک
  • خواهر من باغی است با حصار
  • بانو با سگ ملوس

منبع [ویرایش]

  1. [۱] دایره‌المعارف بزرگ اسلامی: تئاتر
  • فرهنگ سینمای ایران، جمال امید