سرمد کاشانی

محمدسعید، مشهور به سرمد کاشانی یا سعیدا، از شاعران فارسی‌زبان سدهٔ یازدهم هجری بود. او در ابتدا از شاگردان ملا صدرای شیرازی و ابوالقاسم میرفندرسکی بود و سپس به هند مهاجرت کرد و در دربار داراشکوه قدر و منزلت یافت. یک سال پس از شکست داراشکوه از اورنگ‌زیب و کشته‌شدنش به دستور او، سرمد کاشانی نیز به اتهام انکار معراج کشته شد.

نمونه اشعار

سرمد تو حدیث کعبه و دیر مکن		در کوچه شک چو گمرهان سیر مکن
رو شیوه معرفت ز شیطان آموز		او را بپرست و طاعت غیر مکن

^{[نیازمند منبع]}

در مسلخ عشق جز نکو را نکشند		روبه صفتان زشت خو را نکشند
گر عاشق صادقی ز کشتن مگریز		مردار بود هر آن كه او را نكشند
عمری است که آوازهٔ منصور کهن شد		من از سر نو جلوه دهم دار و رسن را

منابع

الگو:Navbox