محمد داراشکوه

داراشکوه یکی از شاهزادگان گورکانی هند و فرزند شاه جهان بوده‌است. او دانشور و ادیب و شاعر پارسی‌گو و دارای تألیفات فارسی و نیز دیوان اشعار بوده‌است.

ولادت او در سال ۱۰۲۴ هجری قمری و درگذشت او در ۱۰۶۹ هجری قمری واقع شده‌است. او بدست برادرش اورنگ‌زیب به قتل رسید.

این شاهزاده گورکانی را در تذکره‌ها در زمره خوشنویسان و از شاگردان استاد نستعلیق پرآوازه‌ٔ ایرانی عبدالرشید دیلمی ذکر کرده‌اند.

تصویری از یک شاهزاده ایرانی که توسط محمد خان داراشکوه نقاشی شده واقع در موزه رویال بریتانیا

تالیفات

کتابهای داراشکوه عبارتند از: «مجمع البحرین»، «سفینة الاولیاء»، «حسنات العارفین» و «حقنامه». او علاوه بر اینها دیوان شعری نیز دارد. داراشکوه بزبان قدیم هند (سانسکریت) آشنا بوده‌است. و از زبان سانسکریت کتاب «اوپانيشاد» را بنام «سرالاسرار» به فارسی ترجمه کرده‌است. او در اشعار، خود را «قادری» خوانده و این کلمه تخلص او است.

منابع

سایت MIBO SEARCH

• فضایلی، حبیب‌الله. اطلس خط. انتشارات مشعل اصفهان. چاپ دوم، اصفهان۱۳۶۲ش.