شعر دهه هفتاد
|
|
لحن این مقاله برای دانشنامهٔ ویکیپدیا نامناسب است. لطفا کلمات ستایشگونه و غیر ادبی و عبارات غیردانشنامهای موجود در این مقاله را بزدایید. برای راهنمایی بیشتر صفحهٔ راهنمایی برای نوشتن مقالههای بهتر را ببینید. |
|
|
ممکن است این مقاله نیازمند ویکیسازی باشد تا با استانداردهای کیفی ویکیپدیا همخوانی یابد. خواهشمندیم با افزودن پیوندهای داخلی مرتبط، یا با بهبود چیدمان به بهبود آن کمک کنید.
برای جزئیات بیشتر روی [نمایش] کلیک کنید.
هیچ دلیلی برای این برچسب ویکیسازی ذکر نشدهاست. میتوانید دلیلتان را با استفاده از پارامتر
|
| در متن این مقاله از هیچ منبع و مأخذی نام برده نشدهاست. شما میتوانید با افزودن منابع برطبق اصول اثباتپذیری و شیوهنامهٔ ارجاع به منابع، به ویکیپدیا کمک کنید. مطالب بیمنبع احتمالاً در آینده حذف خواهند شد. |
شعری که از آن به عنوان شعر دهه هفتاد نامبرده میشود، شامل طیفی از آثار شاعرانی است که نه لزوما از اواخر دهه ۶۰ و یا اوایل دهه هفتاد نوشتن و انتشار اشعارشان را آغار کردند، بلکه نمود پختگی کارشان در این دهه مطرح شدهاست. تعدادی از تاثیرگذاران و بنیان گذاران اصلی دهه هفتاد که از نیمه دوم دهه شصت شعرشان پخته و مطرح شدند:
- رضا براهنی
- شمس لنگرودی
- علی باباچاهی
- علیرضا پنجهای
- شاپور بنیاد
- مسعود احمدی
- سید علی صالحی
- بهزاد خواجات
- فرشته ساری
- شهرام شیدایی
- نصرت الله مسعودی
- نسرین جافری
- بیژن کلکی
- بیژن نجدی
- منیره پرورش
- آذر کیانی
- شیوا ارسطویی
- ندا ابکاری
- یدالله رویایی
- غلامحسین نصیری پور
- مفتون امینی
- احمد رضا احمدی
- هرمز علی پور
- اورنگ خضرایی
تعدادی از رهروان اصلی دهه هفتاد که از ابتدای این دهه آهسته آهسته بدان پیوستند:
- مهرداد فلاح
- رسول یونان
- علی رضا کرمی
- بهزاد زرین پور
- مسعود جوزی
- علی عبدالرضایی
- شهرام رفیع زاده
- حافظ موسوی
- مهرنوش قربانعلی
- هیوا مسیح
- لیلی گله داران
- رزا جمالی
- ابوالفضل پاشازاده (پاشا)
- علی قنبری
- داریوش مهبودی
- محمد آزرم
- گراناز موسوی
بنیانگذاران اصلی شعر هفتاد به واسطهٔ میانسالیشان غالباً از هیاهو دوری جستند اما اگر بخواهیم سبقهای برای منشأ شکلگیری دههٔ هفتاد دست و پا کنیم میتوان به جرأت بر اسامی بنیانگذاران آن و سپس رهروان آن پای فشرد. دههٔ هفتاد با تلاش شاعران جوان از سویی مطرح و از سویی دچار هرج و مرج شد، شاعران دهههای ۴۰، ۵۰ و ۶۰ با گذار از مرحلهٔ انقلاب و جنگ ناگزیر به سوررئالیسم با بکار گیری خر ق عادت و حس آمیزی پناه برد، این شاعران رفته رفته آرایههای ویژهای با شعرشان رصد کردند که شعرهای «چند صدایی»، با تم گریز از مرکز و اسکیزوفرنیکال و «شعر نگارهای»(موسوم به «شعرتوگراف»، «وسط چین»، «مربع»، احیای معما و چیستانهای منظوم قدیمی در شکل شعری نو با عنوان «لغز»، احیای گونهٔ جدید شعر «کانکریت» با عنوان «خواندیدنی»)، شعر «گفتار»، «شعرحرکت» و همچنین «کاریکلماتورهای اپیزودی» با عنوان «شعرهای چند صدایی» و شعرهایی که از حس آمیزی و خرق عادت و استعاره با مضون اصلی طنز با عنوان «فرانو» درپی چنین وضعیتی شکل گرفتند، این جریانهای شعری متعاقب تغییرات بنیادین در حوزهٔ مسائل سیاسی و اجتماعی و تغییر در مناسبات اطلاع رسانی جهان با ظهور ابر رایانهها نیز مهندسی ژنتیک، تسخیر کرات، پایان یافتن دنیای دو قطبی، و شکست تلخ اردوگاه کمونیسم و جای گزینی خرده تفکرات ملل و به نوعی ورود پر چالش علوم نظری همچون:"فلسفه و زیبایی شناسی سایر هنرها و مبتلا به آن اینترنت، راه افتادن سایتها و وبلاگ نویسی خبری و ادبی و هنری، ماهواره، بلوتوسهای تلفنهای همراه و مخلص کلام دگردیسی اساسی در وظایف رسانهای در اواخر دههٔ شصت و تکثر گرایی مطرح در اندیشههای فلسفی بدان انگیزه میدهد. شعر مضمون گرای دهههای چهل و پنجاه در دههٔ هفتاد به نوعی تعدیل میشود و زبان و بازیهای زبانی در این شعرها نقش پر رنگ تری به خود میگیرد. به طور کلی در این نوع شعری کلان نگری در ابعاد معرفتی و فلسفی جای خود را به تفرد، جزئیات، پرهیز از ادبیت و توجه به منسبات زبان کوجه و بازار میبخشد و فضای شعر به خواننده اجازه میدهد که به تاویل و تفسیرهایی شخصی دست پیدا کند. صور خیال و به ویژه در برخی استعاره از شعرهای شاعران این جریان حذف و به جای آن عناصر عینی پیرامون شاعر به عنوان دال و نه مدلول در اختیار خواننده قرار میگیرد تا ناگفتهها ی دیگر شاعر در ذهن او ساخته شود
176.12.72.14 ۳ نوامبر ۲۰۱۱، ساعت ۱۴:۲۷ (UTC)== منابع ==
۱. گزارههای منفرد(نقد شعر امروز ایران): علی باباچاهی (انتشارات سپنتا:۱۳۸۰)http://74.125.113.132/search?q=cache:bk1rBOXdwnYJ:www.persianbook.net/index.php%3FModule%3DSMMPBBooks%26SMMOp%3DBookDB%26SMM_CMD%3D%26BookId%3D52227%26+%DA%AF%D8%B2%D8%A7%D8%B1%D9%87+%D9%87%D8%A7%DB%8C+%D9%85%D9%86%D9%81%D8%B1%D8%AF&hl=fa&ct=clnk&cd=4
2. سه دهه شاعران حرفهای:علی باباچاهی(انتشارات ویستار:۱۳۸۱)[۱]
۳. *۱۳۸۵ - «حملهٔ انتحاری به شعر امروزبه روایت کورشِ ولدزن!(نیم نگاهی به شعر صادره از آبادان)»، مجموعه شعر کورش کرم پور، *روزنامه نیم نگاه(ناما جعفری)
۴. *۱۳۸۵ - «برخورد زیر رادیکال یا چگونه از شعر دهه شصت / دهه هفتاد بیرون میپرد!!!!»، *ویژه شعرهای جریانی درادبیات ایران
۵. (گیله وا شماره ۹۰ مصاحبهای از: هوشنگ عباسی سردبیر گیله وا با علیرضا پنجهای شاعر و روزنامه نگار تحت عنوان پرواز ققنوس از خاکستر زبان)[۲]
۶. (روزنامهٔ ایران، ۱۳ آبان ۱۳۸۰، مصاحبهٔ یزدان سلحشور با علیرضا پنجهای)[۳]
۷. گونههای نوآوری در شعر معاصر ایران (نقد و بررسی)، دکتر کاووس حسن لی، نشر ثالث، ۱۳۸۳[۴]
۸. من شاعر شعرتوگراف هستم، علیرضا پنجهای، ویژه هنر و اندیشه گیله وا، به کوشش محمد تقی صالح پور، تابستان۱۳۸۲ [۵] پیوند
۹. روزنامه اعتماد، ضمیمه، ۶ دی۱۳۸۷، به نسل شما دروغ گفتهاند، مصاحبه با علیرضا پنجه ای[۶]10.
|
|||||||||||
10.پایان نامه کارشناسی ادبیات/مریم محمدی/ دانشگاه شیراز1386/آغازگران راستین شعر دهه ی 70 ایران/نسخه موجود در قسمت پایان نامه های ادبیات شعری- کتابخانه دانشگاه