امیر فرشاد ابراهیمی
 |
در بیطرفی این مقاله یا بخش اختلاف نظر وجود دارد. لطفاً به گفتگوهای صفحهٔ بحث مراجعه کنید. |
 |
در درستی مطالب این مقاله اختلافنظر وجود دارد. برای اطلاعات بیشتر صفحهٔ بحث را ببینید. |
| امیر فرشاد ابراهیمی | |
|---|---|
 |
|
| زادروز | ۲۳ مرداد ۱۳۵۴ تهران |
| محل زندگی | ایران, ترکیه, آلمان, آمریکا |
| ملیت | ایرانی  |
| سالهای فعالیت | بسیجی ۱۳۶۷-۱۳۶۶ عضویت در سپاه پاسداران تیر ۱۳۷۸-۱۳۷۱ عضویت در انصار حزبالله تیر ۱۳۷۸-۱۳۷۲ |
| مذهب | مسلمانان شیعه |
| منصب | دبیر سیاسی پیشین گروه انصار حزب الله[۱] |
امیر فرشاد ابراهیمی (زادهٔ ۲۳ مرداد ۱۳۵۴ در تهران) فعال سیاسی، روزنامهنگار[۲] است.
محتویات |
[ویرایش] تحصیلات
تحصیلات ابتدایی و راهنمایی را در مدرسهٔ نیروی هوایی ارتش در مجتمع مسکونی نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران (قصر فیروزه) بهواسطهٔ عضویت پدرش در نیروی هوایی ارتش به پایان رسانید و در خلال سالهای ۱۳۶۹ تا ۱۳۷۲ در دبیرستان البرز تهران تحصیلات متوسطه را طی نمودهاست.[نیازمند منبع] در سال ۱۳۷۲ وارد دانشگاه هنر شده و در رشته سینما با گرایش کارگردانی مشغول به تحصیل گردیده، در سال ۱۳۷۶ با ساخت فیلم کوتاهی با عنوان « هیچ کس سخن نمیگوید» لیسانس خود را از دانشکده سینما و تئاتر دانشگاه هنر اخذ نموده. ابراهیمی پس از آن در سال ۱۳۷۶ تحصیلات خود را در رشته حقوق در دانشگاه تهران پی میگیرد و نهایتا در سال ۱۳۸۰ از دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران با مدرک کارشناسی ارشد فارغالتحصیل میشود. وی بعد از خروج از کشور و گریختن به ترکیه در خلال سالهای ۱۳۸۲ تا ۱۳۸۴ فرصت مییابد تا در دانشگاه تخصصی خاورمیانه در آنکارا در رشته حقوق بشر دکترای خود را اخذ نماید و در ماه مه ۲۰۰۶ از رساله خود با عنوان «حقوق زنان در کشورهای توسعه نیافته» دفاع نماید.
[ویرایش] حضور در جنگ ایران و عراق و عضویت در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی
در سن دوازده سالگی به عنوان رزمنده بسیجی به جبهههای جنگ ایران و عراق میرود و در لشکر ۲۷ محمدرسولالله سپاه پاسداران در گردان کمیل مدت بیش از ده ماه را در خط مقدم بوده است. در خلال این ده ماه سه بار مجروح میگردد که یکبار آن نیز دچار جراحت شیمیایی ناشی از بمبهای شیمیایی ارتش بعث میشود.
پس از اخذ دیپلم در سال ۱۳۷۱ به عضویت سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در آمده و پس از طی دوره آموزشی افسری در نیروی قدس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی مشغول به خدمت میگردد. در خلال سالهای ۱۳۷۶ تا ۱۳۷۷ نیز به عنوان رایزن مطبوعاتی در سفارت جمهوری اسلامی ایران در بیروت مشغول فعالیت میگردد.
در تیر ۱۳۷۸ در حالیکه به اتهام نوار افشاگریاش که در ایران معروف به نوارسازان گردید در زندان اوین به سر میبرد، به اتهام ترک خدمت و اعتراض به فعالیتهای سپاه و افشاگری علیه آن و فعالیتهای ضد جمهوری اسلامی در دادگاه نظامی تهران محاکمه و به سه ماه حبس و جزای نقدی و اخراج از سپاه پاسداران محکوم شد.[نیازمند منبع]
[ویرایش] فعالیت سیاسی در داخل کشور
در سال ۱۳۷۲ که انصار حزبالله راهاندازی شد وی عضو شورای موسس و دبیر سیاسی آن گروه گردیده و همچنان از اعضای تحریریه ارگان این گروه تند روی ایران بنام «یالثارات الحسین» بود.[نیازمند منبع]
امیر فرشاد ابراهیمی بارها به عنوان مدعیالعموم و یا نماینده ریاست دادگستری استان تهران حجه السلام رازینی با حضور در دادگاه مطبوعات نسبت به مطبوعات اصلاح طلب و یا منتقد جمهوری اسلامی اعلام جرم نموده و در محاکمه آنها دخیل بودهاست[نیازمند منبع]. در ۱۳ شهریور ماه سال ۱۳۷۷ وقتی که عبدالله نوری و سید عطاءالله مهاجرانی دو عضو هیات دولت مورد حمله نیروهای انصار حزبالله در نماز جمعه تهران قرار گرفته و تعدادی از اعضای این گروه از سوی دستگاه قضایی نیروهای امنیتی مورد بازداشت شدند، ابراهیمی با ارسال نامهای به ریاست قوه قضائیه به عنوان دبیر سیاسی انصار حزبالله کلیه جرائم آنها را به عهده گرفته و با حضور در دادگاه از مورد حمله قرار گرفتن این دو عضو هیات دولت از سوی انصار حزبالله دفاع نمود.[نیازمند منبع]
امیر فرشاد ابراهیمی در تیر ماه سال ۱۳۷۸ که نیروهای شبه نظامی حزبالله[۳] با پشتیبانی سپاه و نیروهای انتظامی به خوابگاه دانشجویان دانشگاه تهران در حادثه کوی دانشگاه با خشونت هر چه تمام حمله کردند در حالیکه خود نیز از جمله دانشجویان دانشگاه تهران بوده و در آن زمان یکی از اعضای عمده انصار حزبالله محسوب میشده در اعتراض به این حمله از عضویت در انصار حزبالله و دیگر مناصب سیاسیاش در میان اعضای جناح راست با ارسال نامهای به مطبوعات و خبرگزاریهای کشور استعفاء داده و با حضور در میان دانشجویان مجروح و آسیب دیده به افشاگری پیرامون انصار حزبالله و وابستگیهایشان به جناحهای سیاسی و ارکان حکومت جمهوری اسلامی پرداخت. از سال ۱۳۷۷ اعتراضاتی از او در نشریات حزبالله نسبت به عملکرد برخی از حرکات انصار حزبالله دیده شده بود به عنوان مثال در بعد از حمله گروهی از نیروهای انصار حزبالله به سینما قدس تهران و سینمایی در اصفهان به تماشاگران فیلم تحفه هند و آدم برفی وی با اعلام به خبرگزاری ایرنا به عنوان دبیر سیاسی انصار حزبالله قبول مسئولیت نمود و از مضروبان تقاضای عفو و پوزش نموده. وی بعد از افشاگری و استعفایش در ایام فاجعه کوی دانشگاه مورد غضب حکومت جمهوری اسلامی قرار گرفت و ضمن بازداشتش در سیمای جمهوری اسلامی ایران و بیانیه معروف شورای عالی امنیت کشور به عنوان یکی از عوامل آشوبها معرفی شد. وی پس از هشت ماه بازداشت که مورد شکنجه و آسیبهای جدی قرار گرفته بود نهایتا با پیگیریهای ریاست جمهوری وقت سید محمد خاتمی بصورت موقت آزاد شد. پس از آزادی وی شیرین عبادی و محسن رهامی وکلای دانشجویان آسیب دیده کوی دانشگاه وکالت وی را نیز پذیرفته و در خلال رسیدگی به شکایت وی از اظهارات وی نواری ویدئویی تهیه نمودند که بعدها همان نوار مقدمات بازداشت دوباره وی را فراهم نمود و سرآغاز پروندهای گردید که با نام نوارسازان[۴] مشهور شد و یکی از معروفترین پروندههای سیاسی و قضایی دوران اصلاحات گردید. ابراهیمی در این نوار به گذشتههای خود و ارتباط انصار حزبالله با روحانیون صاحب مقام و سران جمعیت موتلفه اسلامی اعتراف کرد.[۵] وی به همین علت برای مدت دو سال در زندان بسر برد که ۱۸ ماه آنرا در انفرادی گذراند. همچنین دو وکیل دعاوی که اعترافات او را ضبط کرده بودند نیز به سلولهای انفرادی زندان افتادند. در اعترافات وی آشکار گردید که به علت روابط ویژه گروههای فشار با مراکز قدرت، از هر گونه تعقیب قضائی و مجازاتی مصون هستند و از امکاناتی برخوردارند که به اشاره مقامات بالاتر از سوی نهادهای حکومتی در اختیارشان قرار میگیرد.[۵] بعدها هیات تحقیق و تفحص مجلس ششم وی را یکی از افرادی نام برد که طولانیترین دوران انفرادی را تحمل نموده و مورد شکنجههای روحی و جسمی بسیاری واقع شدهاست.
[ویرایش] خروج از کشور
او مدتی در یک مخفیگاه در تبریز بسر میبرده و نهایتا در ۹ ژوئیه ۲۰۰۳ به صورت غیرقانونی و مخفیانه از ایران فرار کرده و به ترکیه پناه میبرد.[نیازمند منبع]
