| ابوسلیک گرگانی |
| زادروز |
نیمه دوم سده سوم هجری
گرگان |
| محل زندگی |
گرگان |
| ملیت |
ایرانی |
| پیشه |
شاعر |
| سبک |
خراسانی |
| دوره |
فرمانروایی صفاریان |
| گفتاورد |
| خون خود را گر بریزی بر زمین |
|
به که آب روی ریزی در کنار |
| بتپرستنده به از مردمپرست |
|
پند گیر و کار بند و گوش دار |
|
ابوسَلیک گُرگانی از پیشگامان سرایش شعر به زبان پارسی دری بود. او همدوره با عمرو لیث صفاری بود. وی از نخستین شاعران پارسیگوی است. شعر زیر از اوست:
| خون خود را گر بریزی بر زمین |
|
به که آب روی ریزی در کنار |
| بتپرستنده به از مردمپرست |
|
پند گیر و کار بند و گوش دار |
[ویرایش] جستارهای وابسته
- صفا، ذبیحالله. تاریخ ادبیات ایران (جلد اول). چاپ بیستم. تهران: ققنوس، ۱۳۸۱. ۵۷. ISBN 964-311-013-3.