محمد قوچانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
محمد قوچانی
زادروز ۳۱ شهریور ۱۳۵۵ (۳۷ سال)
رشت، Flag of Iran.svg ایران
ملیت ایرانی
پیشه روزنامه‌نگار
مقاله‌نویس
منصب سردبیر مهرنامه
سردبیر روزنامه اعتماد ملی
سردبیر همشهری ماه
سردبیر ایراندخت
سردبیر شهروند امروز
سردبیر روزنامه هم‌میهن
همسر مریم باقی


محمد قوچانی (زاده ۳۱ شهریور ماه ۱۳۵۵ در رشت) روزنامه‌نگار اهل ایران است. وی سردبیر روزنامه اعتماد ملی، شهروند امروز، روزنامه هم‌میهن و ایراندخت روزنامه آسمان بود.

زندگی‌نامه[ویرایش]

محمد قوچانی فعالیت مطبوعاتی خود با نوشتن یادداشت‌های سینمایی در نشریه محلی «کادح» گیلان آغاز کرد و پس از آن به همکاری با نشریه «گام» پرداخت. پس از آن که برای ادامه تحصیل به تهران رفت، از سال ۱۳۷۴ به همکاری با نشریه «عصر ما» ارگان سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی ایران پرداخت.

روزنامه‌های جامعه، نشاط و عصر آزادگان برای قوچانی آغاز دوره جدیدی از روزنامه‌نگاری بودند که در سال‌های پس از دوم خرداد ۱۳۷۶ تجربه کرد و به تدریج با نوشته‌های انتقادی خود علیه اکبر هاشمی رفسنجانی و برخی از سیاست‌مداران محافظه‌کار به شهرت رسید. او در جریان توقیف‌های پیاپی با روزنامه‌های خرداد، و اخبار اقتصادی نیز کار کرد، و در سال ۱۳۷۹ به اتهام نشر اکاذیب و توهین به مقدسات به مدت ۳۶ روز بازداشت شد.

محمد قوچانی پس از آن با مریم باقی دختر عمادالدین باقی روزنامه‌نگار و نویسنده سرشناس ازدواج کرد. محمد عطریانفر مدیر وقت روزنامه همشهری در سال ۸۰ قوچانی را به سردبیری مجله «همشهری ماه»، ضمیمه فرهنگی روزنامه همشهری منصوب کرد، اما مدتی بعد این مجله پرطرفدار تحت فشار قوه قضائیه از انتشار بازماند تا قوچانی با همکاری احمد غلامی و مهران کرمی و گروهی از روزنامه‌نگاران جوان با انتشار ضمیمه روزانه همشهری به عنوان «همشهری جهان» دوره حرفه‌ای کار خود را آغاز کند. پس از آن قوچانی به همراه همین تیم روزنامه شرق را منتشر کرد اما تجربه توقیف روزنامه هم‌میهن و شرق سرانجام او را به انتشار مجله شهروند امروز به همراه تعدادی دیگر از روزنامه‌نگاران از جمله احمد زیدآبادی، حسین یاغچی، محمد طاهری، رضا خجسته رحیمی، مهدی یزدانی خرم، محسن آزرم، اکبر منتجبی و فرید مدرسی واداشت. این مجله نیز پس از چندی توقیف شد.[۱]. پس از آن به عنوان سردبیر ضمیمه سیاسی روزنامه اعتماد ملی با تعدادی از افراد تیم قبلیش مشغول به کار شد. او سردبیر مجله ایراندخت به صاحب امتیازی مجمع اسلامی بانوان زیر نظر فاطمه کروبی همسر شیخ مهدی کروبی بوده است. او هدف از فعالیتش در این نشریهٔ متفاوت را تلاش برای ایجاد جامعه مدنی تلقی می‌کند. آخرین کار مطبوعاتی محمد قوچانی سردبیری مجله مهرنامه تا شماره چهارم آن بود که سپس با کناره گیری وی از مسئولیت همراه شد.البته قوچاني سردبير سايه مهرنامه باقي مانده بود و از شماره سيزدهم بازهم محمد قوچاني به مهرنامه بازگشت. وی و جمعی از دست اندرکاران نشریه شهروند امروز، در حال حاضر هفته نامه «آسمان» را منشتر می کنند. هفته نامه آسمان پس از تبدیل به روزنامه آسمان به سردبیری او و انتشار 6 شماره به علت آوردن ترکیب "مجازات غیر انسانی اعدام" با حکم دادسرای فرهنگ و رسانه در روز اول اسفند 92 توقیف شد.[۲].

انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۸۸[ویرایش]

او پس از استعفای دکتر رضا انصاری، سردبیر روزنامه اعتماد ملی، از سوی شورای سیاستگزاری روزنامه به عنوان سردبیر منصوب شد. او در دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری از مهدی کروبی حمایت کرد.او هم چنین پس از انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۸۸ به سردبیری هفته نامه ایراندخت به مدیریت فاطمه کروبی منصوب شد.

بازداشت و آزادی[ویرایش]

محمد قوچانی در ادامه بازداشت‌های پس از اعتراضات به نتایج انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۸۸، در بامداد روز شنبه ۳۰ خرداد توسط ماموران امنیتی بازداشت شد. حدود دو ماه پس از بازداشت قوچانی روزنامه اعتماد ملی در ۲۶ مرداد توقیف موقت شد. او سرانجام در ساعت دو بامداد جمعه ۸ آبان پس از ۱۳۱ روز بازداشت، توسط ماموران در یکی از خیابان‌های تهران، روبروی یک آژانس رها شد. برخی منابع از سپردن وثیقه ۲۰۰ میلیون تومانی توسط وی خبر دادند.[۳]

تالیفات[ویرایش]

مجموعه مقالات محمد قوچانی در چندین کتاب از جمله «بازی بزرگان»،«یک گام به پیش، دو گام به پس» ،«پدرخوانده و چپهای جوان»، «یقه‌سفیدها»، « جمهوری مقدس»، «برادر بزرگتر مرده است»، «فیلسوف‌ها و شومن‌ها»، «نازی‌آبادی‌ها»، «پدرخوانده و راست‌های جوان» و «سه اسلام» انتشار یافته است.

پانویس‌ها[ویرایش]

  1. هفته‌نامه شهروند امروز توقیف شد بی‌بی‌سی فارسی، ۱۶ آبان ۱۳۸۷
  2. روزنامه «آسمان» پس از انتشار شش شماره توقیف شد رادیو فردا، 1 اسفند 1392
  3. «محمد قوچانی، سردبیر اعتماد ملی، از زندان آزاد شد»(فارسی)‎. بی‌بی‌سی فارسی، ۳۰ اکتبر ۲۰۰۹. بازبینی‌شده در ۷ آبان ۱۳۸۸. 

منبع[ویرایش]