ابوطاهر خسروانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری, جستجو

ابوطاهر طیّب بن محمّد متخلّص به خسروانی(مرگ ۳۴۲ (هجری)) از شاعران سده چهارم هجری در دورهٔ سامانی‌ست. از زندگی او اطّلاعات زیادی در دست نیست، و از اشعارش تنها ابیات اندکی بر جای مانده است.

محمد عبده کاتب بیتی از سروده‌های خسروانی را در فطعه‌ای تضمین کرده‌است:

به یاد جوانی کنون مویه دارم بر این بیت بوطاهر خسروانی
«جوانی به بیهودگی یاد دارم دریغا جوانی، دریغا جوانی»

سوزنی نیز چنین ازو نام می‌برد:

بیچاره سوزنی که بسودای غازییی شد همچو خسروانی خسران زده تنش
چون خسروانی از غم غازی نحیف شد زانگونه سوزنی که ندانی ز سوزنش
ای کاش خسروانی بودی در این زمان تا بودی آستان خداوند مسکنش

شعر زیر از اوست:

چهارگونه کس از من به عجز بنشستند کز آن چهار به من ذره‌ای شف نرسید
طبیب و زاهد و اخترشناس و افسونگر به دارو و به دعا و به طالع و تعویذ

[ویرایش] منبع

[ویرایش] پیوندهای بیرونی

ابزارهای شخصی

گویش‌ها
فضاهای نام
عملکردها
گشتن
چاپ/برون‌بری
جعبه‌ابزار