صادق قطب‌زاده

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
صادق قطب‌زاده
صادق قطب زاده در نشست خبری
مدیر عامل سازمان صداو سیما
مشغول به کار
۱۳۵۸ – ۱۳۶۱
پیش از محمد هاشمی رفسنجانی
وزیر امور خارجهٔ جمهوری اسلامی ایران
مشغول به کار
۱۳۵۸ – ۱۳۵۹
رئیس‌جمهور ابوالحسن بنی‌صدر
پس از ابوالحسن بنی‌صدر
پیش از کریم خداپناهی
اطلاعات شخصی
تولد ۴ اسفند ۱۳۱۴
اصفهان
مرگ ۲۴ شهریور ۱۳۶۱
۱۵ سپتامبر ۱۹۸۲
زندان اوین، تهران
ملیت  ایران
حزب سیاسی جبهه ملی ایران - جبهه ملی ایران (خاورمیانه)
پیشه عضو شورای انقلاب
تخصص ، سیاستمدار
دین اسلام، شیعه
شرکت در مبارزات ملی شدن صنعت نفت
نماینده دانش‌آموزان در نهضت مقاومت ملی
عضو نهضت مقاومت ملی فلسطین
قطب زاده (نفر سوم از سمت چپ) در نخستین نماز جمعه به امامت آیت الله طالقانی. دیگر شرکت کنندگان ردیف جلو ابراهیم یزدی، هاشم صباغیان، احمد صدر حاج سید جوادی

صادق قطب‌زاده (متولد ۴ اسفند ۱۳۱۴ - اعدام در ۲۴ شهریور ۱۳۶۱) از جمله مشاوران آیت‌الله خمینی در پاریس و پس از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ وزیر امور خارجه و مدیر عامل سازمان رادیو تلویزیون ملی ایران و عضو شورای انقلاب بود که به اتهام توطئه علیه حکومت جمهوری اسلامی اعدام شد.

پیش از انقلاب[ویرایش]

قطب‌زاده در زمان حکومت پهلوی بارها به زندان افتاده‌بود. در سال ۱۳۳۷ برای تحصیل در رشته زبان انگلیسی به آمریکا رفت. هنگامی که در آمریکا دانشجوی دانشگاه جورج‌تاون در واشنگتن بود، در میهمانی سفارت ایران به اردشیر زاهدی، سفیر ایران در آمریکا، سیلی زد و پس از آن از ایالات متحده آمریکا اخراج شد. او بعد از آن مقیم کانادا شد و سپس در جمع هواداران سید روح‌الله خمینی در ایران و امام موسی صدر در لبنان به فعالیت پرداخت. یک بار در پاریس از ترور منتسب به ساواک جان به در برد.

همچنین یک‌بار ساواک برادر وی را در سال ۱۳۵۳ دستگیر کرد و ۶ ماه به عنوان گروگان نزد خود نگه داشت تا وی خود را معرفی کند که وی از این کار امتناع کرد.

پس از انقلاب[ویرایش]

در زمان حضور آیت‌الله خمینی در فرانسه، از مشاوران او بود و در هواپیمایی که خمینی را به ایران می‌آورد در کنار او نشسته بود. پس از پیروزی انقلاب از اعضای شورای انقلاب اسلامی بود. وی در زمان روی کار آمدن دولت موقت عهده دار سازمان صدا و سیما و پس از آن وزارت امور خارجه شد.

وی در اولین دوره انتخابات ریاست جمهوری در سال ۱۳۵۸ شرکت کرد و با وجود تبلیغات گسترده‌ای که انجام داد، ولی فقط با کسب ۴۸۵۴۷ (حدود ۰٫۲۵ درصد آرا) در میان ۷ نفر، آخرین نفر شد و پس از آن با برخی مقامات حکومتی درگیر شد.

اتهام طرح کودتا[ویرایش]

قطب‌زاده در تاریخ ۱۷ فروردین ۱۳۶۱ به اتهام طرح کودتا برای براندازی جمهوری اسلامی بازداشت شد. وی متهم شد که با دفن مواد منفجره در منزل آیت‌الله‌خمینی قصد داشته وی را ترور کند. او در مصاحبه تلویزیونی شرکت کرد و ضمن اعتراف نامی هم از آیت‌الله شریعتمداری آورد. پس‌از این رویداد، از آیت‌الله شریعتمداری به عنوان کسی که قرار بود پس از این کودتا آن را تأیید کند نیز سلب صلاحیت مرجعیت شد. احمد عباسی (داماد آیت‌الله شریعتمداری)، دکتر جواد مناقبی، مهدی مهدوی نیز در این ماجرا بازداشت شدند.

در عملیات به تور انداختن اطلاعاتی صادق قطب‌زاده، سرهنگ بیژن کبیری مشارکت داشت. خود او نیز پس از افشای عضویت در شبکه مخفی و نظامی حزب توده، به حکم علی یونسی اعدام شد.[۱] صادق قطب‌زاده در ۲۴ شهریور ۱۳۶۱ (۱۵ سپتامبر ۱۹۸۲) به حکم محمد ری‌شهری در تهران اعدام شد.

جستجو در ویکی‌نبشته متن مربوطه در ویکی‌نبشته: صادق قطب‌زاده

منابع[ویرایش]


کابینهٔ موقت شورای انقلاب
رؤسا
ر. رئیس نوبت ریاست ر. رئیس نوبت ریاست
۱ مطهری اولین رئیس ۳ بهشتی سومین رئیس
۲ طالقانی دومین رئیس ۴ بنی‌صدر آخرین رئیس
وزیران
ر. وزیر وزارت‌خانه ر. وزیر وزارت‌خانه
۱ باهنر آموزش‌وپرورش ۱۰ قزوینی راه وترابری
۲ قندی ارتباطات ۱۱ احمدزاده صنایع ومعاون
۳ نمازی اقتصاد ۱۲ حبیبی علوم
۴ قطب‌زاده امورخارجه ۱۳ میناچی ارشاد
۵ صدر بازرگانی ۱۴ فروهر کار
۶ سامی بهداشت ۱۵ رفسنجانی کشور
۷ شیبانی کشاورزی ۱۶ کتیرایی مسکن
۸ مهدوی کنی دادگستری ۱۷ معین‌فر نفت
۹ خامنه‌ای دفاع ۱۸ تاج نیرو



کابینهٔ محمدعلی رجایی
رئیس‌جمهور: ابوالحسن بنی‌صدر
وزیران
ر. وزیر وزارت‌خانه ر. وزیر وزارت‌خانه
۱ باهنر آموزش‌وپرورش ۱۰ کلانتری راه وترابری
۲ قندی ارتباطات ۱۱ نعمت زاده صنایع ومعادن
۳ نمازی اقتصاد ۱۲ عارفی علوم
۴ موسوی امورخارجه ۱۳ دوزدوزانی ارشاد
۵ اردبیلی بازرگانی ۱۴ میرمحمدصادقی کار
۶ منافی بهداشت ۱۵ مهدوی کنی کشور
۷ سلامتی کشاورزی ۱۶ گنابادی مسکن
۸ احدی دادگستری ۱۷ تندگویان نفت
۹ فکوری دفاع ۱۸ عباس‌پور نیرو
معاونان نخست وزیری
ر. معاون معاونت ر. معاون معاونت
۱ بهزاد نبوی وزیرمشاور ۳ تقی ابتکار محیط زیست
۲ بانکی برنامه وبودجه ۴ داوودی تربیت بدنی


پیشین:
ابوالحسن بنی صدر
وزیر امور خارجه ایران
۱۳۵۸ - ۱۳۵۹
پسین:
میرحسین موسوی