ابوتراب خسروی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

پرش به: ناوبری, جستجو
ابوتراب خسروی
تولد ۱ فروردین ۱۳۳۵
فسا
زمینه فعالیت نویسنده

ابوتراب خسروی (زادهٔ ۱ فروردین ۱۳۳۵) نویسندهٔ معاصر ایرانی است.

خسروی قصه‌نویسی را از کلاس‌های درسی معلم دوران دبیرستانش هوشنگ گلشیری آغاز کرد. او با نوشتن مجموعه داستان دیوان سومنات در دهه هفتاد خورشیدی به شهرتی فراوان رسید.

فهرست مندرجات

[ویرایش] زندگی

ابوتراب خسروی در سال ۱۳۳۵ در شهر فسا متولد شده‌است. پدر وی نظامی بود و به همین دلیل او در سال‌های جوانی در شهرهای مختلف ایران زندگی کرده بود. در سال‌های ۱۳۴۸ و ۱۳۴۹ در دبیرستانی در اصفهان درس می‌خواند و شاگرد هوشنگ گلشیری نویسنده ایرانی بوده‌است.

او لیسانس آموزش ابتدایی دارد. وی سال‌ها در شهر شیراز به کودکان عقب‌مانده ذهنی آموزش می‌داد. در حال حاضر او بازنشسته شده‌است و در شیراز زندگی می‌کند. خسروی متأهل است و سه فرزند دارد.

آثار ابوتراب خسروی با مضامینی گاها سوررئال، با تکیه بر ویژگیهای رمان‌های پست مدرن قابلیت کنکاش دارد.او مثل هیچ‌کس نمی‌نویسد و بر ادبیات کهن احاطه دارد.

در آثار خسروی زبان ویژه‌یی را که تمایل به باستان گرایی، کهن الگویی و بازگشت به زبان متون مقدس دارد، می‌بینیم. گفت وگوی متن‌های گوناگون و بینامتنیت در آثار خسروی دیده می‌شود. نوشته‌های خسروی بوی رویا و اسطوره می‌دهند و به همین دلیل همه زمانی و همه مکانی اند. زمان در این آثار می‌شکند. آثار خسروی انسان را به درنگ، اندیشیدن و استغراق در واژه‌ها دعوت می‌کند. موضوعاتی مثل هستی، مرگ، عشق و انسان که با استحاله‌های پی در پی در آثار وی وجود دارند از موضوعات اصلی کارهای اوست.

کلمه، کلیدواژه اصلی آثار ابوتراب خسروی است. «کلمه» در آثار خسروی اصالت دارد.

[ویرایش] کتاب‌شناسی

[ویرایش] منابع

[ویرایش] پیوند به بیرون


آثار ابوتراب خسروی
رمان: رود راوی • اسفار کاتبان • ملکان عذاب
مجموعه داستان: هاویه • دیوان سومنات
برگرفته از «http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A7%D8%A8%D9%88%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D8%A8_%D8%AE%D8%B3%D8%B1%D9%88%DB%8C»
زبان‌های دیگر