محمد زهری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

محمد زهری (زاده مرداد ۱۳۰۵ درگذشته ۱۵ اسفند ۱۳۷۳) شاعر معاصر ایرانی بود.

محتویات

زندگینامه [ویرایش]

زهری در روستای عباس آباد نزدیک شهسوار به دنیا آمد. او چهار ساله بود که از زادگاه خویش به تهران و سپس به ملایر و شیراز رفت و از سال ۱۳۲۱ در تهران اقامت گزید در سال ۱۳۳۲ در رشته زبان و ادبیات فارسی دانشکده ادبیات تهران لیسانسه شد. بعداً دوره دکترای ادبیات فارسی را نیز گذراند چند سال دبیر ادبیات بود سپس به سازمان برنامه منتقل شد و در سال ۱۳۴۱ به کتابخانه ملی رفت و در آنجا مشغول شد. او در دهه چهل خورشیدی در تالیف ۹ مجلد از «کتابشناسی ملی ایران» در دو مرحله مشارکت داشته است[۱].

زهری در روز شنبه ۱۵ اسفند ۱۳۷۳ در بیمارستان آسیا در تهران بر اثر سکته قلبی درگذشت.

فکر و شعر زهری [ویرایش]

در آغاز چهارپاره سرا بود و از زمره ی شاگردان مکتب فریدون توللی بود. اما خیلی زود به نیما و قالب نیمایی روی آورد و این شیوه ی تازه را در مجموعه ی «گلایه» آشکار کرد. موضوع قطعات این دفتر رنج، تنهایی و اندوه شاعرانه است. مجموعه ی بعدی او «شب نامه» حاوی قطعات فلسفی و اجتماعی است. دو شعر «به فردا» و «لندن ۷۰» او بسیار مشهور است.

نمونه اشعار [ویرایش]

گزیده ای از شعر لندن ۷۰ او که در غربت و در انگلیس سروده است و دیده های خود را از شهر لندن بازگو می کند (این شعر به «گلچین گیلانی» شاعر شعر مشهور باز باران با مطلع «باز باران با ترانه / با گوهرهای فراوان می خورد بر بام خانه» تقدیم شده است):

صبح باران / ظهر باران / عصر باران

شب - همه شب - باز باران

دائماً چتر است و / باران است و / بارانی...

شهر، شهر بی نگاهی است

کشف های تازه را ناخواسته،

بدرود گفته...

خانه ها با پله های چوبی پیچان

سرد / دلمرده / نمور و / تار...

هست فریادی اگر / نجواست

یا صدای سوت کشتی / یا ترن / یا کارخانه

یا طنین خسته ی زنگ کلیسا / - روز یکشنبه -

که دگر در گوش سنگین جوانان / مرده و ناآشناست...

مجموعه اشعار [ویرایش]

  • جزیره (۱۳۳۴)
  • گلایه (۱۳۴۵)
  • شبنامه (۱۳۴۷)
  • ... و تتمه (۱۳۴۸)
  • برگزیده اشعار (۱۳۴۸)
  • مشت در جیب (۱۳۵۳)
  • پیر ما گفت (۱۳۵۶)[۱]

پانویس [ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ حقوقی، محمد. شعر نو از آغاز تا امروز. تهران: نشر ثالث، ۱۳۷۷ (چاپ دوم). ISBN 964-6404-26-X. 

منابع [ویرایش]